Junta

Ik heb al eerder over junta geschreven, maar na één keer spelen ben ik definitief fan van dit spel geworden. Of het zo briljant is als dat het lijkt na een keer spelen, weet ik niet. Maar het is zeker de moeite waard. Het spelidee is vrij simpel: Met je mede-speleres (max. 7 spelers) vorm je de regering van Dé Bananenrepubliek. Ieder heeft een eigen karakter: dicatator, minister van binnenlandse zaken & veiligheid, generaal (3 stuks), admiraal of generaal van de luchtmacht. Het doel van het spel is ook simpel: zoveel mogelijk geld op je Zwitserse bankrekening krijgen. Het spel eindigt als de subsidiepot uit de VS op is..

Het spelverloop is te ingewikkeld om hier geheel te behandelen. Maar kort gezegd komt het erop neer dat de dictator bepaald wie welk karakter krijgt, daarbij is het vooral de minister van binnenlandse zaken van belang. Deze kan de begroting doordrukken en hij kan iedere ronde een moordaanslag plegen (ook op de dictator). Na het verdelen van de karakters ontvangt de president ‘ontwikkelingshulp’ (smeergeld?) van de VS. Hij hoeft niet te vertellen hoeveel. Met dit geld maakt hij een begroting, waarin hij het geld verdeeld over zijn medespelers. Daarna stemmen de spelers over de begroting. Iedere speler kan extra stemmen vergaren door invloedskaarten uit te spelen (vergelijkbaar met kanskaarten uit monopoly), variërend van de anarchisten (weinig stemmen) tot de kerk (veel stemmen). Als de begroting wordt aangenomen is er niets aan de hand. Als de begroting wordt afgestemd, zijn er twee mogelijkheden: of de minister van binnenlandse zaken bezet het parlement met z’n agenten, waarna de begroting alsnog wordt aangenomen. Of hij grijpt niet in, al het geld gaat dan naar de president. Maar er is wel een aanleiding om een revolutie uit te roepen.

Bij zo’n revolutie is het van belang om drie van de vijf overheidsgebouwen in handen te hebben aan het einde van de zesde ronde. Per ronde kan iedereen van kant wisselen, met uitzondering van de president en degene die de revolutie uitroept. Met als gevolg dat degene met de diepste zakkken vaak wint.

Tijdens in het spel is het mogelijk om deals te sluiten, te verbreken, elkaar geld toe te schuiven voor steun, kanskaarten te ruilen met een medespeler of kanskaarten aan een ander te geven. Het spel staat in ieder geval garant voor conflicten en voortdurende twijfel aan de ander. Zonder hulp van medespelers red je het niet, maar vertrouwen kan je ze ook niet. Zoals ik vorig weekend aan den lijve ondervond. Na het winnen van de revolutie, werd ik tot president benoemd. Mijn begroting werd goedgekeurd, maar daarna werd ik door mijn minister van binnenlandse zaken (trouw bondgenoot tijdens de revolutie) omgelegd. Waarna die haar zwitserse bankrekening flink kon spekken.

Het spel is helaas uit de handel, en ik heb het zelf niet. Maar als je nog een exemplaar tegenkomt ergens hou ik me zeker aanbevolen. Of het nu in de Engelse of de Duitse uitvoering is!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.