Million Dollar Baby (2004) (bevat spoilers)

Gisteren ben ik eindelijk naar Million Dollar Baby geweest. De film draait om Maggie Fitzgerald (Hilary Swank), een vrouw van 31 jaar oud, die ervan droomt om bokskampioen te worden. Ze wil getraind worden door Frankie Dunn (gespeeld door Clint Easwood). Hij wil daar niks van weten, maar de hulp in z’n boksschool Eddie Scrap-Iron Dupris (Morgan Freeman) ziet wel wat in haar. Bovendien blijkt dat ze al een half jaar les heeft betaald. Dus wie is Frankie om haar dan nog de deur te wijzen? Frankie weigert haar echter te trainen, wat hij (hoe voorspelbaar) uiteindelijk toch gaat doen.De eerste driekwart van de film lijkt het een degelijk genrewerkje te gaan worden, niets bijzonders. Wat valse steken van Frankie naar de kerk daargelaten. De mokerslag komt in het laatste deel, als Maggie in het titelgevecht tegen Billie ‘The Blue Bear’ (Lucia Rijker) een even verwoestende als fatale dreun krijgt.

Maggie breekt haar ruggengraat en is veroodeelt om te leven als kasplant, verlamd vanaf haar nek en niet in staat om zelfstandig adem te halen. De laatste drie kwartier laten haar worsteling met haar nieuwe situatie zien en Frankie’s worsteling met z’n schuldgevoel, en vooral met het onmogelijke en aangrijpende verzoek dat Maggie op hem doet om haar uit haar lijden te verlossen. Frankie weet zich er duidelijk geen raad mee, maar komt onder zachte sturing van Eddie langzaam maar zeker tot andere gedachten.

In de film wordt degelijk geacteerd, zoals je mag verwachten van oud gedienden als Eastwood en Freeman. Hilary Swank is ook goed op dreef als zuidelijke white trash. Het knapste aan de film vond ik dat de beslissende klap voelt alsof je in je Mini overreden wordt door een vloot Hummers. Overal op internet en in de media heeft tenslotte de afgelopen maanden rondgezongen dat Eastwoord euthanisie pleegt op de vrouw die hij naar de top voert, dus de verrassing is er wel af. Het is jammer dat de familie van Maggie blijft hangen in cliches, die gejat lijken uit Flodder, en dat de priester de puur theoretische Roomse standpunten blijft huldigen. Hij lijkt geen enkel moment is staat tot compassie, aan de andere kant is Frankie (op z’n zachtst gezegd) ook niet echt vriendelijk naar hem toe. Buiten dat is Million Dollar Baby verpletterende cinema, Hollywood op z’n best. De beginscenes en het voorspelbare verslag van haar tocht naar de top blijken uiteindelijk nodig om de omslag in het verhaal invoelbaar te maken. De aanloop geeft de schuldgevoelens, de wroeging en de morele problemen waar de acteurs mee worstelen hun plaats.

Wat mij betreft is deze film een absolute aanrader.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.