Buitenparlementaire acties in perspectief

Vandaag weer tijd gezien om een paar stukken te lezen over het aftreden van Duyvendak, die de actiemethoden van toen in perspectief zetten:

Inmiddels is helaas ook duidelijk dat bedreiging nog steeds tot het repertoire behoort in Nederland. Niet alleen bij dierenrechtenactivisten en moslimfundamentalisten, maar ook bij columnisten. Danny Roodbol, de eigenaar van FOK.nl heeft de gewraakte column inmiddels verwijdert en distantieert hij zich van de oproep in de column:

In tegenstelling tot wat veel media wil doen geloven roept FOK.nl niet op tot het afbranden van de woning van Femke Halsema, noch wensen wij haar dood.  Wat er wel aan de hand was is dat een columnist op satirische wijze in een column een dergelijke uitspraak heeft gedaan.  Columnisten genieten een grote vrijheid en aangezien ik niet alles persoonlijk vooraf kan controleren is de column geplaatst.  Na het lezen van de column heb ik de column verwijderd om de simpele reden dat ik me, als eigenaar van FOK!, niet wens te scharen achter de in de column gedane oproep.

Daarmee stijgt FOK.nl sterk in mijn achting, dit is een teken van verantwoordelijkheid nemen waar ook de gevestigde media nog wat van kan leren (zeker ook van de snelheid waarmee hij reageert). Ik hoop overigens dat Driek net als Duyvendak de ballen heeft om zich bekend te maken en rekenschap af te leggen (desnoods na verjaring in 2029).

Update 17 augustus 2008: Reizigersorganisatie ROVER heeft zijn woordvoerder Rikus Spithorst uit zijn functie gezet n.a.v. de column op FOK.nl onder het pseudoniem Driek Oploper.

Maar eigenlijk heeft Francisco van Jole groot gelijk dat het wemelt van de sites waar anoniem of onder pseudoniem bedreigen volstrekt normaal is, zoals GeenStijl. Een site die ik al tijden niet meer bezoek, omdat elke fatsoensnorm er zoek lijkt. Een site die inbreuk pleegt op de persoonlijke levenssfeer van mensen en gestolen documenten publiceert. Dus wat is het verschil tussen GeenStijl en de acties van Duyvendak als redacteur bij Bluf!?

Ook het artikel over geweld in de jaren tachtig is de moeite waard om zaken in perspectief te plaatsen.

Planeet GroenLinks

Het is helaas te druk geweest om te volgen wat er op de Planeet geschreven is over Duyvendak, maar ik heb interessante stukken langs zien komen van Simon Otjes, David Rietveld, Femke Halsema, David Rietveld en Arnoud Boer.

De scheiding lijkt voor een groot deel te lopen over wat al dan niet toelaatbaar is als buitenparlementaire actie. Geweld en bedreiging zijn voor mij volstrekt onacceptabel. Ik weet dat er een stroming is geweest die hier voor was en bij dierenrechtenactivisten heb je nog steeds dergelijke dwazen lopen, maar ik heb niet het idee dat Duyvendak daar toe behoorde.

Als diefstal niet is toegestaan in een parlementaire democratie, dan mag de de belastingdienst zich achter de oren krabben en Femke Halsema ook met haar voorkeur voor GeenStijl. Ik voel meer voor de lijn die Maarten van Poelgeest in Nova vanavond hanteerde: er kunnen redenen zijn om tot diefstal over te gaan als vorm van actie, maar het oordeel of dat terecht is is aan de rechtbank. Je hoort dus rekenschap af te leggen van je handelen en de consequenties daarvan te aanvaarden.

0 gedachten over “Buitenparlementaire acties in perspectief”

  1. Leuke kolom, discussie in de media vond ik ook interessant. Met betrekking tot de lijn van Maarten van Poelgeest, die klinkt leuk maar is nogal theoretisch. Zelf ken ik niet veel voorbeelden van dergelijke acties waarbij de uitvoerders zich gelijk melden bij de politie om rekenschap af te leggen en voor de rechter te kunnen verschijnen (maar wellicht zijn die er wel). Als dat niet gebeurt dan blijft een dergelijke daad gewoon een ordinair strafbaar feit. In mijn beleving zijn buitenparlementaire acties alleen enigszins uit te leggen als je de regering/parlement als niet legitiem beschouwt c.q. onze invulling van parlementaire democratie totaal afwijst.
    Ik merk wel dat ik en veel mensen om mij heen (1968 geboren) ook nu nog weinig begrip kunnen opbrengen voor bijvoorbeeld de krakers van toen.
    En met betrekking tot geenstijl, daar moeten we niet te moeilijk over doen, dat is gewoon een bedrijf dat geld wil verdienen met bepaald soort berichten/nieuws. Dat heeft niets (meer) te maken met idealisme o.i.d.
    Overigens mis ik wel idealisme in onze maatschappij maar dan niet van het type waar het hier over ging

    (disclosure: passief D66 lid 😉

    Like

  2. Dank.

    De lijn van Van Poelgeest vind ik niet puur theoretisch. Neem de gestolen diskettes met informatie over Nederlandse rekeninghouders bij het Luxemburgs filiaal van KBC bank. De rechter heeft daar een uitspraak gedaan dat het maatschappelijk belang zwaarder weegt dan het ordinaire strafbare feit dat de belastingdienst gebruik maakt van gestolen waar.

    Of neem de gestolen bouwplannen van de kerncentrales waar het hier allemaal om begon, die gestolen stukken zijn destijds breed uitgemeten in de pers. De Groene heeft wat dat betreft een aardig gedachtenexperiment over Irak:

    Een gedachte-experiment. Bij vrijwel alle inbraakacties in de jaren tachtig zijn voorbeelden naar buiten gekomen van besluiten die de overheid naast zich had neergelegd, of waar zij zelfs tegen de wil van het parlement in handelde. Wat als morgen niet bij het ministerie van Economische Zaken een laddertje uithangt, maar elders in Den Haag? Als er geen documenten over kernenergie worden ontvreemd, maar de geheime stukken die de waarheid aan het licht kunnen brengen over de Nederlandse deelname aan de illegale oorlog in Irak? Het voor de hand liggende verweer dat die documenten via de parlementaire weg verkregen moeten worden, gaat niet op. Ook vijf jaar na dato staan coalitiebelangen openheid over de besluitvorming in de weg. Op de daaruit volgende, logische vraag kan ieder zijn eigen antwoord geven: zou zo’n inbraak de democratie ondermijnen of versterken?

    Aanvullend kun je je afvragen hoe het publiek zal oordelen over de dief? Nu en in de toekomst?

    Buitenparlementaire acties beslaan in mijn ogen een breder scala aan mogelijke activiteiten dan enkel inbraak en diefstal, denk aan de principiële dienstweigeraars. Zonder de groep die veroordeeld werd / zich liet veroordelen tot gevangenisstraf zou het denk ik veel langer geduurd hebben voor vervangende dienstplicht mogelijk werd.

    Voor de harde kraakscene die geweld kozen heb ik geen begrip, voor de grote groep die leegstaande panden kraakte en daar allerhande activiteiten ontplooide wel. Ik ging vroeger bv. met veel plezier naar optredens in De Vlerk in Rotterdam, een punk/kraak podium dat inmiddels is opgegaan in Waterfront.

    Ook heb ik veel geleerd van de restanten van de Wageningse kraakscene. De paar mensen waar ik mee omging waren altijd kritisch, namen nooit iets voor waar aan en hadden als motto dat als je verandering wilde dat je dan zelf je handjes uit de mouwen moest steken i.p.v. te wachten op subsidie of steun van de overheid. Helaas trekt zo’n omgeving veel mensen aan die dat uitleggen als ik wil niks doen dus dan mag ik doe niks doen.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.