Touching the void (2003)

Touching the void (2003) van Kevin Macdonald is een documentaire over de beklimming van de Siula Grande in Peru in 1985 door Simon Yates en Joe Simpson. De klimmers vertellen het verhaal zelf, het is dan ook geen spoiler om te melden dat beide mannen het overleefd hebben. Toch weet de regisseur het verhaal spannend en indrukwekkend weer te geven, deels door scenes na te laten spelen door klimmers. De muziek vond ik zeker in het begin hinderlijk, alsof twee mensen aan een touwtje aan de bergwand niet eng genoeg is wordt het standaard horror/thriller repertoire aan muziek uit de kast getrokken om de kijker duidelijk te maken dat het eng wordt.Dat is overbodig, hoewel dat aan mijn eigen hoogtevrees kan liggen. De nagespeelde scenes zijn wel een goede aanvulling op de interviews met Yates en Simpson. Ze maken duidelijk wat voor beproevingen de twee heren hebben moeten doorstaan. Niet zozeer op hun weg omhoog, als wel op de weg naar beneden. Daarbij ging zo ongeveer alles mis wat er mis kan gaan. De cameravoeringn en de beelden van het berglandschap maken het geheel nog een maatje overweldigender. De ontberingen die Yates en Simpson op de weg omlaag hebben doorstaan zijn in z’n nauwelijkste bevatten voor mij (als niet klimmer), vooral als je bedenkt dat beide mannen het er veilig van af hebben gebracht.

Oordeel: 7 uit 10

Gezien: 9 oktober 2004, Filmhuis Movie-W

Groet, Krispijn

Touching the void (2003) in de IMDB

Touching the void (2003) op Cinema.nl

End of season sailing

Het zeilen zit er helaas weer op voor dit jaar. Afgelopen weekend (1 t/m 3 oktober) voor de laatste keer van het jaar gezeild. Van de zeven mensen die mee zouden gaan, vielen er uiteindelijk weer twee af (het begint een gewoonte te worden). Gelukkig hadden we dit keer voldoende ervaren mensen mee om met twee boten onderweg te kunnen gaan. Drie op de huurvalk van De Drijfveer en twee op De Noord.
Continue reading “End of season sailing”

American Splendor (2003)

Afgelopen vrijdag weer eens ouderwets genoten van een film: Amercan Splendor (2003) is een absolute aanrader voor alle liefhebbers van strips. Het is een verfilming van het leven van Harvey Pekar, een autobiografisch stripboekenschrijver en onvervalst misantroop: ‘Ordinary life is pretty complex stuff’. Hij heeft het niet makkelijk met zijn leven, zelfs niet als hij z´n dagelijkse beslommeringen i.s.m. Robert Crumb in een stripreeks (American Splendor) uitbrengt.

Paul Giamatti (Harvey Pekar) en Hope Davis (als Joyce Barber) zijn in de film goed op dreef. De stukjes met Harvey Pekar en Joyce Barber (zijn huidige vrouw) maken de negatieve instelling van Paul Giamatti, een stuk geloofwaardiger. Ook de mix van verschillende filmstijlen, waarbij fictie, non-fictie en stripbeelden door elkaar hen gebruikt worden, maakt de film een aangename afwisseling van standaard Hollywood producties. Ondanks de negatieve instelling van Harvey Pekar ging met een goed gevoel de bioscoop uit. Hoewel het wel verbazingwekkend blijft dat iemand, die zo´n bekenheid geniet met z´n strips, nog steeds als archivaris in een lokaal ziekenhuis in Cleveland werkt.

Gezien: 24-09-2004, Filmhuis Movie W

Oordeel 9

Groet, Krispijn

American Splendor (2003) in de IMDB
American Splendor (2003) in cinema.nl

Spy Game (2001)

Gisteren Spy Game (2001) weer gezien op TV. Het is zeker geen briljante film, maar regisseur Tony Scott weet de boel wel tot een vlotte en meeslepende actie-thriller te smeden. Spy Game draait om twee spionnen, Nathan D. Muir (Robert Redford) en Tom Bishop (Brad Pitt). Muir staat op het punt om met pensioen te gaan als hij ontdekt dat zijn protégé Tom Bishop (Pitt) wegens spionage in China is gearresteerd. Terwijl de CIA korstachtig probeert om een diplomatieke rel met China te voorkomen, zet Muir al zijn vaardigheden en contacten in om Bishop te helpen. Hierbij vertelt hij de top van de CIA alles wat hij weet over Bishop, aan de hand van deze verhalen komen de herinneringen aan de training en de belevenissen tijdens de gezamenlijke operaties boven.
De film is vlot vertelt, uiteraard zitten er genoeg fouten in het verhaal. Ze zijn echter minder storend dan in de gemiddelde actie-thriller. Toch beklijfd de film niet helemaal, het is allemaal iets te vlot en gericht op het showen van de nieuwste mogelijkheden van de techniek. Het is echter wel prettig vermaak na een dag werken.

Oordeel: 6 van 10

Groet, Krispijn

Spy Game (2001) in de IMDB
Spy Game (2001) in cinema.nl

The Return (2003)

Gezien: 19-09-2004, Filmhuis Movie W

The Return (2003) is een Russische film over zoontjes, die hun vader al 12 jaar niet gezien hebben. Na 12 jaar staat hun vader ineens op de stoep en neemt ze mee om een paar dagen te gaan vissen. De film komt langzaam op gang, doordat er weinig vertelt wordt over het hoe en waarom van de ontstane situatie. De kijker moet zelf maar zien te bepalen wat er aan de hand is en hoe dat zo gekomen is. De vader en de twee zoontjes spelen sterk, vooral de jongste zoon die niet sterke twijfels heeft of de man, die claimt z’n vader te zijn, ook daadwerkelijk z’n vader is.

De cameravoering is goed, met camerastandpunten die op het juiste moment wisselen tussen beklemmende close-ups en zo mogelijk nog beklemmender uitgezoomde beelden van drie mensen, die door een onmetelijk groot landschap reizen.

Wat op een gegeven moment wel gaat steken is het grote aantal onopgeheldere zaken. Geen enkel openstaand punt van het begin is aan het eind opgelost. Is de man in kwestie de vader van de jongens? Waar is hij 12 jaar geweest? Wat heeft hij al die tijd gedaan? Waarom komt hij terug? Wat zoekt hij op het eiland? Waarom is hij zo stug tegen zijn zoons? Geen idee. Ik ben een liefhebber van films die zaken overlaten aan de fantasie van de kijker, maar The Return geeft geen enkel aanknopingspunt om openstaande vragen te beantwoorden of er, onder het genot van een drankje, over verder te speculeren. Maar misschien is dat ook wel de kracht van de film en is het weer tijd voor 50 films in 10 dagen, zodat ik dergelijke films kan waarderen. De film is de winnaar van de Palm d’Ore in Cannes, maar het verhaal kan mij toch niet veel langer dan de duur van de film grijpen.

Oordeel: 6 van 10

Groet, Krispijn

The Return in de IMDB
The Return in cinema.nll