Lars and the real girl (2007)

Een paar weken geleden ben ik naar Lars and the real girl (2007) geweest. Het is een aandoenlijke film over een jonge man die in de garage van zijn ouderlijk huis woont. Zijn broer woont met z’n vrouw in het ouderlijk huis. Lars is een beetje wereldvreemd. Hij is vrijgezel en op een dag laat een van zijn mannelijke collega’s hem zien dat je op internet poppen kunt kopen, die je geheel naar eigen wens kunt laten maken. Nauwelijks van echt te onderscheiden…

Zijn broer en schoonzus staan raar te kijken als Lars op een dag z’n nieuwe vriendin Bianca aan hun voorstelt. Lars blijkt haar via internet besteld te hebben. Ze overwegen even om hem in het gekkenhuis weg te stoppen, maar op advies van hun arts spelen ze het spel mee en doen ze alsof Bianca echt is.

De film komt wat langzaam op gang, maar wist me uiteindelijk wel mee te krijgen in het verhaal. Je voelt je toch wat ongemakkelijk als Lars weer ergens opduikt met z’n vriendin en iedereen het verhaal meespeelt. De film eindigt wat zoetsappig, maar dat mocht wat mij betreft de pret niet drukken.

Marokkanen werken zelfs op zondag…

… Rotterdammers werken alleen als Feyenoord gelijk speelt. Als Feyenoord verliest zijn ze ziek van verdriet, en als ze winnen zijn ze ziek van de drank. Dat is gekscherend de opvatting van de voormalige voormannen van beschuitfabriek Hooimeijer in de documentaire Aan ons den arbeid van Jeroen van Bergeijk. Ook bij de directeur, de vader van de regisseur, geen overtogen wordt over het arbeidsethos van de Marokkaanse gastarbeiders, zonder hen was de fabriek in de jaren zeventig al gesloten wegens gebrek aan personeel.
Doorgaan met het lezen van “Marokkanen werken zelfs op zondag…”

No Country for old Men (2007)

Drie weken geleden ben ik naar No Country for old Men (2007) van Ethan en Joel Coen geweest. Ik dacht begrepen te hebben dat het meeste bloed en actie buiten beeld zou plaats vinden, maar het is duidelijk geen film voor mensen met een zwakke maag. Wat niet wil zeggen dat de film een en al pief paf poef is. Verre van dat. De onderstaande omschrijving die ik na het zien van de film tegenkwam in een recensie vond ik nog het best passen:

No Country for old men is een onthaastende achtervolgingsfilm.

Daar ben ik het helemaal mee eens, het is een ijzersterke film met een uitblinkersrol voor Javier Bardem als kille moordenaar, waar je als kijker geen hoogte van krijgt.

Het verhaal draait om een volstrekt mislukte drugsdeal, waarbij alle aanwezigen gedood zijn. Het geld is blijven staan en Llewelyn Moss (goede rol van Josh Brolin), een handige lokale jongen, denkt er ongestraft vandoor te kunnen gaan met het geld. Dat ongestrafte valt uiteraard tegen, waarna de film zich langzaam maar gestaag ontvouwd.

Estômago: A Gastronomic Story (2007)

Estômago – A Gastronomic Story (2007) is een van mijn hoogtepunten van het Filmfestival Rotterdam dit jaar. Het verhaal is vrij simpel, zoals de site van het IFFR schrijft:

Er zijn er die eten en er zijn er die gegeten worden. De eenvoudige dertiger en antiheld Nonato werkt zich als kok op smakelijke wijze omhoog in het leven en de liefde, totdat hij erachter komt dat hij ook daarmee de harde les van het leven niet kan ontlopen. Kostelijke fabel over macht, seks en eten.

Doordat er twee verhaallijnen naast elkaar zijn, is al vrij snel duidelijk hoe het verhaal in elkaar zit. Dat maakt de film mijns inziens niet minder de moeite waard. Volgens Zone 5300 is de film inmiddels aangekocht door Cinemien voor distributie in Nederland.

Appleseed: Ex Machina (2007)

De film Appleseed: Ex Machina (2007) van Shinji Aramaki begint erg mooi. Na een tijdje kom je er echter achter dat het plot zo plat als een dubbeltje is en ook de karakters komen niet tot leven. Daarnaast is de film een groot copy-paste feest.

Hoewel mooi gemaakt viel de film mij erg tegen. Ik had duidelijk meer verwacht van deze Japanse animatie.

Stellet Licht (2007)

De film Stellet Licht (2007) van Carlos Reygadas trok veel bekijks van pers en industrie op het Filmfestival Rotterdam. De film gaat over een gelovige man wiens geloof op de proef wordt gesteld als hij verliefd wordt op een andere vrouw.

De hele film heb ik me afgevraagd wat voor taal er nou gesproken werd, soms leek het Afrikaans, soms Deens of iets anders Scandinavisch. Dat klopte echter niet met de lichtval en landschappen in de film. De landschappen waren (naast de vraag welke taal gesproken werd) het meest boeiend naar mijn mening.

Kortom de film kon mij niet echt bekoren.

Kolen onder vuur in de VS?

De Amerikaanse Supreme Court bepaalde in april 2007 dat CO2 een vervuilende stof is, waarvan de uitstoot door de EPA (Environmental Protection Agency) gereguleerd moet worden. De gevolgen van deze uitspraak beginnen in de VS langzaam duidelijk te worden. Steeds meer Amerikaanse staten geven aan geen nieuwbouw van kolencentrales te willen zolang er geen regulering van CO2 emissies is. Ook het verzet van onderaf neemt toe.
In 2007 zijn 59 van de 151 plannen voor nieuwbouw van kolencentrales afgewezen door de vergunningverlener, of teruggetrokken door de initiatiefnemers. Tegen zo’n 50 nieuwbouwplannen lopen nog bezwaarprocedures. In Texas zijn de plannen voor kolenenergie inmiddels (deels) vervangen door plannen voor 23.000 MW aan windenergie. Volgens een artikel van Lester Brown op People & Planet zijn de belangrijkste redenen voor de protesten tegen kolencentrales:
Doorgaan met het lezen van “Kolen onder vuur in de VS?”

Dainipponjin (2007)

Dainipponjin (2007) van Hitoshi Matsumoto is een vreemde film, die aan de ene kant uiterst saai en traag is en aan de andere kant hilarische momenten kent.

De film komt traag op gang met interviews in Frans Bromet stijl, met een wat warrige, langharige Japanner. Na een behoorlijke tijd blijkt hij niet werkeloos te zijn, maar een baan te hebben als de monsterbevechter Big Man Japan (Dainipponjin). Als hij opgeroepen wordt snelt hij naar de dichtstbijzijnde elektriciteitscentrale om zich op te laten blazen tot groot formaat en de monster te bevechten. Waarbij er een grote blauwe tent klaar hangt om te voorkomen dat hij naakt de strijd aan moet.

De gevechten worden ’s nachts uitgezonden in een programma met tegenvallende kijkcijfers. De gevechten zelf zijn ook niet altijd succesvol. Soms zijn de tegenstanders te zwak, soms te sterk. Zelden zijn de kijkers tevreden met het gevecht.

Recensie NRC

Recensie Zone 5300

Biùtiful cauntri (2007)

De documentarie Biùtiful cauntri (2007) van Esmeralda Calabria, Andrea D’Ambrosio en Peppe Ruggiero toont een onthutsend beeld van de situatie in de regio Campania in Italië. Asbest naast een aardappelveld, schapen die dood gaan van de dioxinevergiftiging, bermen vol met giftig afval en gesloten fabrieken vol met roestige vaten met onbekende inhoud. De kwaliteit van de vuilnisbelten is nog erger dan in de film Brutti sporchi e cattivi uit 1976.

Vreemd om te zien dat dit anno 2007 nog steeds kan binnen de oude EU-landen. Ik betwijfel of de documentaire in de Nederlandse bioscoop uitkomt, maar hij is vast te vinden op dvd.
Doorgaan met het lezen van “Biùtiful cauntri (2007)”