De Kift in Tivoli: Wee Frank…

Is er leven na De Kift? Volgens Frank van den Bos wel, bij het optreden gisteren kwam ik er achter dat de vaste toetsenist van De Kift niet meer van de partij is. Het podium is kaal zonder Frank en z’n orgel. Een gemis in het geluid en in het optreden. Dit keer geen halsbrekende wisselingen van plek tussen Frank, Wim en Ferry. Het toevoegen van Marco ‘de Zakenman’ Heijne als zanger maakt voor de zangpartijen veel goed (als je naar een optreden gaat: Marco is degene die geregeld uit de coulissen opduikt om de tweede stem te doen). Ook waren er soms toch wat orgel en optigan samples te horen.

Mijn eerste indruk dat de nieuwe cd (7) niet zo flitsend is als Koper neem ik terug: De Kift vlamde gisteren in Tivoli De Helling als vanouds. Ondanks het ontbreken van Frank kraakt, piept, kreunt, stampt, toetert, tettert en swingt De Kift bij een live-optreden als vanouds. Na het opera uitstapje zijn ze weer terug op vertrouwd terrein: opzwepende, fanfare-punk met arrangementen en teksten die lekker in het gehoor liggen, maar toch net te ingewikkeld zijn om na te neuriƫn.

De teksten van 7 zijn allemaal vertalingen van gedichten van Russische dichters, variĆ«rend van bekende als Alexander Poesjkin tot de voor mij onbekende Boris Ryzji. De combinatie tussen Russische gedichten en het grote arsenaal aan instrumenten dat de leden van De Kift met elkaar kunnen bespelen is bijzonder. Meest opvallend was het nummer dat aangekondigd werd als typisch Russisch, waarna de (meer caribisch aandoende) steeldrum het nummer inzette… Typisch De Kift, net als het feit dat vader en moeder nog steeds meegaan op tournee. Niet om in coulissen te zitten, vader Heijne blaast nog een stevige partij mee op trompet en moeder Heijne verzorgt nog steeds de handel achterin de zaal.

De tournee van 7 is net begonnen, dus er zijn nog volop kansen om ze live te zien. Klik hier voor de speellijst.

Cheb Balowski

Vorige week woensdag (18 mei) ben ik naar Cheb Balowski geweest in De Helling in Utrecht. Eerst dubbele afspraken verzet, omdat ik het vergeten was. Toen langer doorgewerkt, omdat het niet de moeite was om naar Rotterdam te rijden vanaf Utrecht. Uiteindelijk vanaf het werk naar De Helling gereden, volgens de site was er voldoende parkeerplek in de buurt, dat klopte. Maar dan op zoek naar een plek voor het avondeten. Bij gebrek aan kennis van de buurt ging het op naar Utrecht CS, in de hoop om onderweg een eettentje tegen te komen. Dat was helaas niet het geval. Dus doorgelopen tot CS. Uiteraard kwam ik op de terugweg via de andere kant van het spoor meerdere friettenten, pizzaboeren enzovoort und su weiter tegen…

Tijdens het optreden bleek dat m’n muziekvriendjes van ranzige studenten (motto: altijd tijd voor bier) verandert zijn in werkende medemenschen. Dat breekt dubbel op bij bestellingen, was het vroeger 7 bier en deed het geheugen het nog geweldig. Nu was het 2 bier, 2 cola, 2 ice-tea en de laatste was ik inderdaad vergeten… Of zoals de dame naast me aan de bar zei: mijn bestelling is makkelijker.

Cheb Balowski is een leuk bandje. Ze spelen een (voor mij) vreemde mengeling van Zuid-Europese, Zuid-Amerikaanse en Magreb muziekstromingen. Ze speelde de zaal plat, in een letterlijke vorm die ik sinds het optreden van Pigmeat op Unitas niet meer heb meegemaakt. Ook meteen hun cd’tjes gekocht, maar live zijn ze duidelijk beter. Hoewel het misschien ook een kwestie van gewenning is.