Akumu Tantei 2 (2008)

Gisteravond had ik een korte dienst, met slechts één film in de zaal waar ik als zaalwacht vrijwilliger was. Dat betekende dat er nog ruimte was om zelf een andere film uit te kiezen.

Na wat rondvragen bij de andere vrijwilligers van Cinerama en het lezen van de Doorman werd het Akumu Tantei 2 (Nightmare Detective 2). Ook omdat deze aangeraden werd door de programmeur van het festival in de Doorman (het vrijwilligersblad van het Festival).

Een goede keus. De film wordt omschreven als:

Bloedstollende horror zonder bloedvergieten.

Het verhaal gaat over een meisje dat hulp zoekt bij de Nightmare Detective, de speurder die dromen kan betreden. De detective wordt echter zelf geplaagd door angstaanjagende dromen. Het meisje geeft niet op, maar de nachtmerries van de detective ook niet.

De film zit vol met beklemmende scenes. Waaronder een met een buslading omgekomen mensen die niet weten dat ze dood zijn. Deze worden aangekondigd door een blaffende hond met bloeddoorlopen ogen en blinkende tanden die weggelopen lijkt uit The Neverending Story.

Nightmare Detective 2 speelt ook fraai met de vraag of je kijkt naar de werkelijkheid of naar een droom. Verschillende scenes komen meerdere keren terug in licht aangepaste vorm. De ene keer is het een droom de andere keer is het realiteit. Het is lang geleden dat ik een film heb gezien die daar zo goed mee speelt. Ik denk dat Surviving Style 5+ tijdens het Filmfestival van 2005 een van de laatste is geweest.

Ik ben geen grote liefhebber van het horrorgenre (moet ik teveel m’n ogen dicht houden tijdens de film 😉 maar ik vond Nightmare Detective absoluut de moeite waard. En zo nu en dan zeker bloedstollend eng, al zullen de meningen daar ongetwijfeld over verschillen bij liefhebbers van horror.