Twee keer het verhaal over CO2 emissiehandel

Annie Leonard heeft na het succesvolle filmpje The Story of Stuff een nieuw filmpje gemaakt. Dit keer vertelt ze het verhaal van CO2-emissiehandel (in de VS cap & trade genoemd).

Helaas is het filmpje wat selectiever onderbouwd dan story of stuff. Wat voor de econoom Nat Keohane aanleiding was om een reactie te maken:

Oordeel vooral zelf.

Voor meer informatie: zie Carboncapfacts.org en Story of Stuff Cap&Trade.

Mijn mening

Als milieu-econoom zit ik meer op de lijn van Keohane. Het Europees emissiehandel voor CO2 is gebaseerd op het succes van het Amerikaanse emissiehandelsysteem voor zwaveldioxide. Je weet wel dat spul dat zure regen en ‘waldsterben’ veroorzaakt. Een van de vorige redenen om te roepen:

de wereld vergaat, koop een spaarlamp.

Mijn tip aan de milieubeweging: knoop de volgende woorden van Peter Senge uit zijn boek The Necessary Revolution tussen je oren:

People invest enormous amounts of time and energy trying to make a better world by fighting against the world they don’t want. (…) Fighting threats you seek to avoid can be a powerful motivator, but only to a certain extent. Once the threat goes away, so too does the motivation to change. (…) Ultimately, change strategies based on reacting to threats limit the commitment, imagination, and collective intelligence needed for ongoing innovation.

En dat is in mijn ogen precies wat er gebeurd is na de gevaren van de aantasting van de ozonlaag en zure regen. De acute gevaren van beide zijn opgelost en de wereld is er niet aan ten onder gegaan. Exit reden om te veranderen. Nu onder druk van stijgende grondstofprijzen en klimaatverandering is er weer een momentum (geweest) voor verandering. Waarbij er kans is om de ladder van Lansing weer een sportje op te klauteren en misschien zelfs wel richting de circulaire economie van Louise Vet te komen.

Om Peter Senge nog een keer aan te halen:

The view, shared by many within organizations and throughout society, that change will never occur without desperation and fear carries with it a subtle and profoundly limiting message – that we are incapable of changing simple because we have a of what we truly want. If the desperation theory were truly correct, we never would have learned how to walk, talk, ride bicycles, or become a violinist or engineer. These profound learning processes were drive by aspiration, not desperation, and learning to create a regenerative society and economy will be no different.

Bronnen: Story of Stuff via Project Electric Vehicle, reactie via Tim Haab van Env-Econ.net

Milieu-econoom=milieuvriendelijk econoom?

Dat lijkt de achterliggende discussie op het weblog Env-Econ in de commentaren op de post A Drive Less! success story. Een erg vermakelijke discussie, drie citaten:

Tim Haab:

(…)

So now I’m doing the math. That’s a savings of $16.50 a commuting day ($5 in fare plus $2 in gas). He’s saving $96.50 a week. $4,439 a year**. That’s a Jet Ski to ride on Lake Lanier–we’re on our way.  Or a family vacation–he has 3 kids.  Or a motorcycle–his wife is going to kill me if she reads that.  Or a semester of college–ok not quite.  But you get the point.

(…)

Odograph:

Jet Ski? Man, you are some crazy kind of Environmental Economics blog. I do see Lake Lanier Vacation Rental advertises mountain biking, canoing, and kayaking … human powered sports, good for you and good for the planet.

(…)

Tim Haab:

If at some point in the past I have left you with the impression that I am an environmentalist, I apologize for the confusion. I am an economist who applies his training to environmental issues. I am also a utility maximizing consumer who likes to periodically ride really fast on the water.

(…)

Het gaat nog even verder, maar dat kun je op env.econ.net lezen.

De economie achter CO2-compensatie

Altijd leuk om als milieu-econoom weer eens een stuk te lezen over de voors en tegens van vrijwillige CO2-compensatie, bezien vanuit economisch perspectief. Let in het artikel op de introductie van de mogelijkheid dat de mogelijkheid tot het ‘afkopen van je schuldgevoel’ een negatief effect heeft op je gedrag, waardoor je minder milieuvriendelijk gedrag gaat vertonen. Wat per saldo tot meer milieuvervuiling kan leiden. Wie zegt dat economen alleen naar cijfertjes kijken?

Environmental Economics: The 5th District tackles carbon offsets

Vergeet olie, voedsel is het probleem

Volgens Donald Coxe, global portfolio strategist bij BMO Financial Group wordt voedsel het probleem van 2008, niet de hoge olieprijs. Zie het artikel in de Financial Post:

The greatest challenge to the world is not US$100 oil; it’s getting enough food so that the new middle class can eat the way our middle class does, and that means we’ve got to expand food output dramatically.

De door hem gesignaleerde schaarste sluit op het eerste gezicht goed aan bij het onderzoeksrapport Schaarste in Overvloed (pdf) van Robeco.

Bron: Ethanol Dominoes continue to fall, Environmental Economics Blog, 4-1-2008

Welke energiecentrale stoot het meeste CO2 uit?

Het Center for Global Development heeft een interactieve database ontwikkeld met plaatjes en kaarten van de CO2-hotspots, althans bij energieopwekking. De Nederlandse centrales staan er ook op. De site is een mooie aanvulling op die van de Emissieregistratie in Nederland. Op de site van CARMA kun je ook kijken hoe een goed of slecht een centrale het doet vergeleken bij centrales in andere landen. Ook de

Ik sluit me wel aan bij Tim Haab zijn constatering dat het jammer is dat economische gegevens ontbreken, vooral de gegevens over kosten en effectiviteit van mogelijke reductie maatregelen zouden m.i. een interessante aanvulling vormen.

Carma heeft als welkome bijkomstigheid dat je API calls kan uitvoeren op de database van CARMA, zodat je de database van de site kunt gebruiken voor mashups. Dat kan niet bij de site van de emissieregistratie.

Bron:Environmental Economics: Fun with Carbon, 15 november 2007

Bier na sport = goed…

tegen uitdroging:

… research has shown that a glass of beer is far better at rehydrating the body after exercise than water.Researchers suspect that the sugars, salts and bubbles in a pint may help people absorb fluids more quickly.

Buiten dat meen ik op de radio gehoord te hebben dat de geadviseerde maximale hoeveelheden verlaagd zijn, maar zeker met het oog op het zoeken naar motivatie om te gaan sporten doet het hier geciteerde onderzoek het toch beter…

Bron: Friday Beer Post, Env-Econ.net, 2-11-07