Hoe ziet Albert Heijn's wet op duurzame produkten er uit?

Dat klinkt mooi, eerder dit jaar kwam Albert Heijn al met het initiatief om alle mens en/of milieuvriendelijkere produkten van het huismerk onder het overkoepelende huismerk Puur & Eerlijk uit te brengen. Nu zegt Simone Hertzberger, hoofd kwaliteit van Ahold Nederland, in Trouw dat Ahold wil dat de overheid een doorbraak in duurzame voeding forceert. Want de introductie van Puur & Eerlijk:

blijft echter een druppel op de gloeiende plaat. Ons voorbeeld moet worden nagevolgd. Het onlangs gesloten convenant tussen supermarkten en overheid over duurzame voeding draagt daaraan bij, maar het blijft te weinig. Wil je een echte stap zetten en duurzaamheid uit de niche halen waarin ze nu toch zit, dan is er wetgeving nodig.

Mooie woorden, helaas wordt in het artikel niet duidelijk hoe die wet er dan uit moet gaan zien. Zelfs geen aanzet, wel memoreert het artikel dat overheden regels graag ‘aan de markt’ overlaten. Logisch, want supermarkten hebben veel minder last van de WTO regels dan landen. Bij mijn bezoek aan Ghana twee jaar geleden gaven ondernemers ook aan dat Eurocap (de regels van de Europese supermarkten) veel meer problemen geven dan de EU regels, omdat Eurocap strenger is. Ik ben dan ook erg benieuwd naar de concrete uitgewerkte voorstellen van Ahold Nederland over hoe deze wet er uit moet gaan zien.

Daarnaast vraag ik me af hoe de brancheverenigingen waar Ahold lid van is (oa. Centraal Bureau Levensmiddelen en de Raad Nederland Detailhandel) aankijken tegen nieuwe wettelijke verplichtingen voor duurzame voeding. En of Ahold Nederland binnen deze brancheverenigingen ook pleit voor inzet op wettelijk afdwingbare regels voor duurzaamheid in voeding.

Of waarom Ahold als marktleider in Nederland zelf geen grotere stappen kan zetten. Tijdens mijn laatste bijdrage aan de ekotellingen van Milieudefensie viel mij het grote verschil op tussen Albert Heijn en Plus. Plus heeft veel meer Eko en Fairtrade producten in de schappen en vraagt niet om wettelijk ingrijpen door de overheid… Ook wie het boek Het Boodschappenbolwerk heeft gelezen zal beseffen dat supermarkten meer kunnen dan ze nu doen. Uit het artikel in Trouw wordt niet duidelijk waarom een supermarkt met de omvang van Ahold niet in staat zou zijn om stappen te zetten op gebied van duurzaamheid. Waar lopen ze tegenaan? Leveranciers die niet willen? Rotterdam hangt momenteel vol met abri’s voor biologische tomatensoep van Unox (=Unilever). En waarom lukt het supermarkten in Engeland (bv. Sainsbury en Tesco) en de VS (bv. Wal-Mart) wel om in te zetten op duurzaamheid?

De lancering van Puur & Eerlijk gaf op Foodlog al eerder aanleiding tot discussie, en de toevoeging van het diervriendelijkheidslogo gaf verwarring. Hertzberger doet ook hartverwarmende uitspraken over eerlijke beloning van boeren, alleen kan ik in de supermarkt niet zien of een fatsoenlijke prijs betaald wordt aan de boer. In mijn geheugen staan 2 situaties die daarover te denken geven: de recente lozing van melk door Europese boeren, en al wat ouder het storten van een karrenvracht uien door een boze boer voor de deur van een Albert Heijn. Het weblog Boerenverstand vroeg zich een tijd geleden af waarom de Zaanse Hoeve met melk van Holandse weide in Duitsland ligt…

Daarnaast zou ik zeggen: Neem een voorbeeld aan Wal-Mart en sluit je aan bij het Sustainability Consortium dat zij mede hebben geïnitieerd (al zijn er ook mensen die terechte vraagtekens zetten bij dat initiatief en heb ik zelf ook vraagtekens). Dat consortium gaat een duurzaamheidsindex opstellen, waar ook grote leveranciers van Ahold zoals Unilever en Procter & Gamble aan meedoen. Het project staat nadrukkelijk ook open voor andere retailers. Dat Amerikaanse supermarkten twijfelen kan ik me voorstellen, Ahold zou mijns inziens met de Nederlandse tak met gemak aan boord kunnen stappen. Wal-Mart is naar mijn weten namelijk nauwelijks tot niet actief in Nederland. Dat heeft als voordeel dat de leveranciers nauwelijks lastig kunnen doen, want als ze bepaalde informatie voor Wal-Mart aanleveren aan een onafhankelijke partij dan kan Ahold daar probleemloos gebruik van maken. Of sluit je aan bij de CO2 labeling van de Engelse supermarkten.

De grootste vraag blijft echter: hoe ziet zo’n wet er uit? En hoe denkt Ahold die wet afdwingbaar en handhaafbaar te maken?

Als klant is mijn verzoek aan Ahold veel simpeler: zet een stap naar een eerlijk beloningssysteem voor Europese boeren en toon me de inkoopprijs van versproducten. Dan snijdt het mes aan 2 kanten: de boer krijgt een eerlijk inkomen, de landbouwsubsidies kunnen omlaag en daarmee ook de belastingen en de omvang van de overheid. Vergt geen wetgeving, enkel transparantie die Ahold morgen kan geven. Ik kan tenslotte nu ook al zien van welke boerderij het vlees komt.

Dit bericht is ook geplaatst op het Rijksduurzaamheidsnetwerk.

Van boodschappenbolwerk naar duurzaamheidsbolwerk?

Eerder heb ik al een keer geschreven over het boodschappenbolwerk.  Een boek van een voormalige marketing directeur bij Laurus die uitlegt hoeveel een supermarkt kan doen voor het verduurzamen van de keten. Blijkbaar is dat boek in het Engels vertaald, want Wal-Mart neemt de handschoen op en vraagt andere partijen om mee te doen…

Environmental Leader schreef er al over. Uit de New York Times:

As the world’s largest retailer, Wal-Mart Stores is on a mission to determine the social and environmental impact of every item it puts on its shelves. And it has recruited scholars, suppliers, and environmental groups to help it create an electronic indexing system to do that.

The idea is to create a universal rating system that scores products based on how environmentally and socially sustainable they are over the course of their lives. Consider it the green equivalent to nutrition labels.

Ik ga nu van de zon genieten, maar je kan nog een stukje meepakken van de webcast.

Het gaat in 3 stappen:

  1. 15 vragen over productiewijze van bedrijven/leveranciers (top 200 eerst)
  2. Wall-Mart gaat consortium helpen organiseren om een wereldwijde dataset te bouwen van LCA’s van producten en diensten. Met universiteiten, NGO’s, leveranciers, overheden en bedrijfsleven. Wal-Mart regelt opstart financiering. Technologische partners zoeken om open platform te creëren. Geen eigen index, maar een common database die wereldwijd de standaard gaat zetten.
  3. Maak de data beschikbaar voor de klant, in de winkel en op het internet. Open platform. De klant krijgt het stuurwiel. Daar wil de klant heen, dus dat doet Wal-Mart ook.

Open data, of zou het raw data worden?

Het boodschappenbolwerk

Gister las ik in de NRC een recensie van Het Boodschappenbolwerk van Frits Kremer, voormalig hoofd Corporate Communicatie van Laurus. Volgens Maartje Somers (de NRC recensent) is het een vurig pleidooi voor duurzaamheid uit de commerciële hoek.

Daarmee wekte het boek mijn interesse, want de grote Nederlandse supermarktconcerns blinken in mijn ogen niet uit in ambitie op het gebied van maatschappelijk verantwoord. Denk aan de rechtszaak van de gemeente Amsterdam tegen supermarkten over het afdekken van koelmeubels, die Amsterdam gewonnen heeft bij de Raad van State. Ik heb het boek gisteren gekocht en inmiddels bijna uit, voor een deel bevestigt Kremer mijn vermoedens over de supermarktbranche. Voor een deel zijn er echter ook hoopvolle ontwikkelingen buiten bij de bestaande Nederlandse supermarktketens en buiten de gevestigde spelers om.

Doorgaan met het lezen van “Het boodschappenbolwerk”