Mooie quotes uit de intermediair

Hieronder twee mooie quotes uit een interview van Willem Buiter met Intermediar. Als eerste zijn antwoord op de vraag hoe centrale banken de kredietcrisis het best kunnen bestrijden:

De Bank of England en de Fed moeten meer zaken die op de balans staan bij de banken accepteren als onderpand voor leningen en zo de broodnodige liquiditeit verschaffen.

(…)

Maar er is een heel sterk besef aan de top van de bank dat het verschaffen van liquiditeit tot moral hazard leidt: dat het dus slecht gedrag aanmoedigt. Dat is ook zo maar daar kun je wat tegen doen, namelijk die liquiditeit verschaffen tegen een prijs. Laat ze bloeden! Okay, jij hebt honderd miljoen aan hypotheken? Ik tel het als vijftig. Nu nog geïnteresseerd? Nee? Okay, go fuck yourself. Je kunt echt hardball spelen. Je bent de enige koper. Het is niet moeilijk, maar Mervyn King is een moralist. Dat is prima, maar je moet je daardoor niet laten verblinden.’

En over zijn rol als adviseur van Goldman Sachs:

Chuck Prince, de voormalige ceo van Citigroup, zei in juni nog: ‘as long as the music plays we have to dance and I’m still dancing’. Het is de man trouwens die met een gouden handdruk van 130 miljoen dollar naar huis is gestuurd nadat de bank voor miljarden had afgeschreven. Als dat de prijs is voor falen, ben je benieuwd naar de prijs voor succes, nietwaar?’

Bron: Willem Buiter: ‘Laat ze bloeden!’ intermediair.nl

Mooie quote uit de intermediair

Feministische Vikingen – Deze week – intermediair.nl

Een revolutie zonder bloedvergieten in vier jaar tijd: is zo’n quotumwet wellicht ook een goed idee voor Nederland? Toril Linnerud, werkzaam bij het in Noorwegen hoog aangeschreven werving- en selectiebureau Vísindi, woonde en werkte negen jaar in Nederland; ze is nu weer drie jaar terug in haar eigen land. ‘Nederland is daar nog niet klaar voor’, zegt ze gedecideerd. ‘In Nederland moet je kiezen tussen kind of carrière. Hier is het geaccepteerd dat je beide ambieert. Er zijn in Noorwegen veel meer vrouwen in managementposities. Het is dan ook onze ervaring dat er absoluut voldoende gekwalificeerde vrouwen te vinden zijn.’

Tja, misschien heeft Linnerud wel gelijk. Maar wat wil je ook in een land waar vrouwen pas vanaf halverwege de jaren zeventig mochten doorwerken na hun huwelijk en hun bezit niet meer hoefde in te leveren bij de man als ze trouwde….

Waar is uw privacy?

Wat weet de overheid van ons? Bijna alles, dankzij digitale middelen en ruimere opsporingswetten. Met al die gegevens kan ze naar hartelust goochelen in de strijd tegen criminaliteit en terreur. Zo stelt Intermediair in een interessant artikel over (het gebrek aan) privacy. Marc Chavannes stelt het in de NRC iets anders:

U mag zich daar even uitkleden’. Hoe vaak heeft u het niet gehoord bij de dokter? U beseft dat u zich in een ongelijke machtsverhouding bevindt, maar u kunt weg. ‘Mag’ klinkt gebiedend, maar toch, u beslist zelf of u zich ‘even’ uitkleedt, voor het goede doel van uw gezondheid.

Dat is anders bij allerlei manieren waarop u wordt uitgekleed door de overheid en door bedrijven die overheidstaken vervullen, bedrijven zonder echte concurrenten, en niet te vergeten door volksvertegenwoordigers die namens u toezicht houden op wat al die functionarissen doen. Het gaat om uitgekleed worden in ruimere zin dan betalen alleen.

(…)

Alles wat u belt, surft, reist, betaalt, leent bij de bieb en ziek bent, wordt al opgeslagen en via het nieuwe burgerservicenummer (Kafka zou glimlachen) uitgewisseld met hulpverleners, dienders en spionnen. Een heel volk verdacht uit voorzorg. De jonge Wet Bescherming Persoonsgegevens wordt slonzig nageleefd, maar nu al zegt het kabinet: u hebt wat veel recht op privacy. Zoals ze in Amerika zeggen: where is the outcry? Hoe ver wilt u worden uitgekleed voordat u gaat schreeuwen?

Maar wat heeft u te verbergen? Ik wens alles te verbergen wat ik hier niet meld, dat is mijn goed recht! Hoewel je je kunt afvragen hoe relevant het begrip privacy nog is met bedrijven als Facebook, Google en alle andere web 2.0 ontwikkelingen. Wat ik wel wens is inzage in mijn profiel bij al die verschillende diensten, bedrijven etc. en vooral de keuze om anoniem gebruik te kunnen maken van diensten als het OV.