Koninginnedag = spierpijn

Gisteren was het heerlijk weer, maar erg veel zin om rond te sjouwen op de vrijmarkt in Den Haag of Voorburg had ik niet. Met zoveel wind leek zeilen veel aantrekkelijker. Dat heb ik dan ook gedaan. Nadeel van de eerste dag met veel wind is drievoudig met een houten boot:

  • Veel hozen: tot twee keer toe aangelegd om te hozen omdat de vlonders begonnen te drijven. Als het goed is betekend dat wel dat De Noord de volgende keer veel minder water maakt. Maar ja een houten boot hoort te werken, tenzij je ‘m plastificeert met meercomponentenlak…
  • Spierpijn: als je scheef gaat kom je er achter dat je bij zeilen spieren gebruikt die je nooit nodig hebt…
  • Lompe acties: Afvaren gaat nog niet zo soepel, zeker niet als de manouvreerruimte beperkt is. Voor een vol terras parkeerde ik de pampus dan ook voor de wind in de top van een boom. Gelukkig won de mast het van de takken en kwamen we met de schrik en wat gewiebel met de peddel vrij. Maar ik vind toch dat ik wat bomen moet gaan planten om de gebroken takken te compenseren.

Al met al zeker een geslaagde dag, waarvan een passerende collega nog 2 foto’s heeft gemaakt. Ik denk wel dat mijn vriendin niet de enige is die zeilles nodig heeft. Een herhalingles subtiel afvaren na de vakantie kan voor mij ook geen kwaad 😉