Afscheid van De Noord…

Voorjaar 2004 heb ik De Noord, de zeilboot van mijn opa, overgenomen. De Noord is een pampus met wedstrijdnummer 166. De staat van de boot liet toen zacht gezegd nogal te wensen over. Mijn opa was toen al aardig op leeftijd en leek ook niet van plan om de boot ooit weg te doen.

Op de vraag wat er met de boot ging gebeuren na zijn dood of als hij te oud zou zijn om er mee te kunnen varen was het antwoord steevast dat hij met boot en al naar de kelder zou gaan of erin begraven wilde worden.

Voorjaar 2004 was het toch zover en kreeg ik de boot van mijn opa. Dat voorjaar heb ik samen met vrienden de eerste reparatiewerkzaamheden gedaan in Rotterdam. In juli was de boot klaar om te water te gaan. In augustus 2004 hebben ouders van vrienden uit Wageningen De Noord naar Friesland gereden voor het jaarlijks weekje zeilen vanuit de Drijfveer, Akkrum.

Toen al was duidelijk dat de boot een veel grotere onderhoudsbeurt nodig zou hebben. De eigenaren van Drijfveer/Tusken de Marren brachten me in contact met Piet Haarsma die in de winter van 2004-2005 een behoorlijke klus heeft gehad aan de restauratie. Nieuwe kielbalk, nieuwe kiel en nieuwe bodemdelen, beschreven in 17 delen op dit weblog bij onderhoud. Zelf heb ik samen met vrienden en familie de hele boot kaalgeschuurd en opnieuw in de lak gezet. Ook opa heeft (toen 90 lentes jong) nog een dag mee staan lakken en heeft ’s winter thuis alle kastjes geschuurd en gelakt, waarna we ze er weer ingebouwd hebben. Financieel was de restauratie niet mogelijk geweest zonder ondersteuning van mijn familie.

Bijna alle vakantiedagen zijn dat jaar in het onderhoud van De Noord gaan zitten. Rond juni 2005 kon de boot eindelijk te water. Waarna nog een overgetelijke dag zeilen met mijn opa over het Sneekermeer volgde.

De Noord was al sinds 1947/1948 van mijn opa, die er bijna ieder jaar mee op vakantie ging vanuit Rotterdam naar Friesland. Sinds eind jaren tachtig was hij echter niet meer met De Noord in Friesland geweest.

De toekomst

Mijn opa is inmiddels al weer ruim een jaar overleden en De Noord is tijdens z’n leven in de familie gebleven. Inmiddels is me echter wel duidelijk geworden dat ik de kennis en kunde mis om De Noord in goede conditie te houden. Ook de tijd voor het onderhoud van een klassieke houten zeilboot ontbreekt.

Daarom is met pijn in het hart en na veel wikken en wegen de keuze gevallen om De Noord weg te doen en aan te bieden op de site van de pampusclub. Hopelijk vind ik een liefhebber die tijd & liefde er in wil investeren. Dat geeft mij de gemoedsrust dat de boot in goede handen is bij een liefhebber, zoals opa het gewild zou hebben. De nieuwe eigenaar krijgt in ieder geval een spectaculair varende zeilboot…

De Noord gaat schuin

Platbodems op de poelen bij Ter Herne

Tijdens de derde dag zeilen met m’n opa kwamen we op de plassen bij Ter Herne een wedstrijd van kleine platbodems tegen. Ik heb geen idee welke klasse, maar het blijft geweldig mooi om te zien en ze liepen vreselijk hard. Mooi ook om een wedstrijd te zien waarbij rondom eilandjes gevaren wordt en niet alleen rondjes op de plas.

Volgend seizoen toch maar ‘ns werk maken van een keer zeilen op een skutjs of andere platbodem met wat vrienden.

Zeilen met de kapitein

Dit weekend is het toch nog gelukt om te gaan zeilen met de kapitein, oftewel m’n opa van 90. Kranig mannetje voor z’n leeftijd en nu al bezig met vragen wanneer ik de boot volgend jaar te water denk te laten, want dan wil hij zeker weer mee… Bijvoorbeeld om te kijken naar de 7m10‘s, waarvan we toevallig een wedstrijd zagen op het Sneekermeer. De boot waarmee z’n ome Anton vroeger voer onder nummer 5, een nummer wat we wel hebben zien varen. Nu nog uitzoeken of dat dezelfde boot is.

Foto's toegevoegd

Zo, nog gelukt ook om de galleries aan de praat te krijgen. Het gaat niet zo snel als ik wilde, maar er staan nu fotos op van het onderhoud in het voorjaar van 2004, van de tewaterlating en van de eerste dagen zeilen in Rotterdam. Waarbij mijn opa, 89 jaren jong, natuurlijk ook gezeild heeft.

Ook de eerste foto’s van het zeilen in Friesland. De rest volgt de komende weken. Die moet ik eerst nog een beetje fatsoeneren qua formaat, en uitzoeken welke wel en niet voor publicatie geschikt zijn. Gezien de walrusachtige methodes waarmee mensen uit het water op de boot komen, hou ik weinig vrienden over als ik dat niet doe…

Het weer is vandaag goed omgeslagen en de dektent is nog niet af. Vrij krijgen van het werk lukt ook niet, dus dat worden even spannende dagen. Vrijdag kijken hoe ver de boot is volgeregend. Het zeil ligt veilig weggeborgen. Morgen maar weer ‘ns bellen voor de dektent en dan hopen dat ik donderdag alsnog vrij kan krijgen, dan vrijdag maar werken. Gaat het lange weekend, niet dat dat veel uitmaakt. Het weer wordt toch niks, de zomer lijkt vooralsnog al weer voorbij… Hopen dat de weergoden me snel weer wat beter gezind zijn, dan kan ik nog een dag in Friesland gaan zeilen met m’n opa.