Wie wordt de meest open partij?

Nu het Kabinet demissionair is zijn de verschillende partijen ongetwijfeld druk bezig met het opstellen van het verkiezingsprogramma. Eerder vroeg ik me al af wie de groenste partij wordt. Na het lezen van het stukje over de workshop van Ton Zijlstra tijdens de Ambtenaar 2.0 dag vraag ik me af:

Welke partij wordt het meest open?

Dus welke partij omarmt de 8 open data principes en maakt werk van een Nederlandse tegenhanger van data.gov en data.gov.uk? Voor een vergelijking tussen die 2 initiativen zie deze post. Voor mijn ideeën over wat je daar mee kan zie hier.

Persoonlijke terugblik 2009

Op 31 december 2008 gaf ik mijn 5 goede voornemens voor 2009. Nu een jaar later is het tijd om de stand op te maken. Eerst maar eens herhalen wat de vijf waren:

  1. Mijn hypotheekrente aftrek gebruiken voor energiebesparing en duurzame energie in eigen huis.
  2. De halogeenlampen in huis vervangen door LED-lampen.
  3. Meer openheid en transparantie in Nederland.
  4. Rechtstreeks geld investeren in ondernemers via micro-financiering en crowdfunding. Niet alleen in Afrika maar ook in Nederland.
  5. Verduurzaam een ondernemer. Zoals Strawberry Earth doet.

Hypotheekrente aftrek gebruiken voor energiebesparing in huis & LED-lampen

Om bij de eerste te beginnen: da’s dus niet gelukt. Wat ik wel gedaan heb, naast de investering die ik al had lopen in MeeWind, is dat ik lid ben geworden van Zonvogel. Ook het vervangen van de hologeenlampen is niet gelukt. Al zijn de eerste 2 LED-lampen zijn inmiddels wel geïnstalleerd, het restant wordt uitgesteld tot het nieuwe huis. Want met de geboorte van Josie is het idee van een derde kamer in huis wel prettig.

Openheid en transparantie in Nederland

De bedoeling was om geld over te maken aan bv. IkRegeer.nl. De eerlijkheid gebied te zeggen dat dat uiteindelijk niet gebeurd is in 2009. Wat niet wil zeggen dat ik het streven geen warm hart meer toedraag. Zo heb ik bijvoorbeeld wel een bescheiden financiële bijdrage gedoneerd voor het BigWobber benefiet, dat stichting Vrijschrift en Brenno de Winter organiseerde om de kosten te dekken die sommige gemeenten in rekening brengen voor het opvragen van overheidsinformatie.

Daarnaast heb ik zowel op Ambtenaar 2.0, als op mijn eigen weblog meerdere keren voorbeelden gegeven van wat je kan met open data in Nederland. Zie bv. mijn berichten over de Leefbaarometer, Transparantie als de nieuwe objectiviteit of het internet der dingen.

Verder ben ik afgelopen jaar voor het Ministerie van Economische Zaken betrokken geweest bij een pilot beleidsontwikkeling via internet onder de naam Innovatie 2.0. Een van de bijeffecten van deze pilot was dat de deelnemers een beter zicht kregen op de wijze waarop binnen een overheidsorganisatie beleid ontwikkeld wordt. Daarmee is beleidsontwikkeling voor de leden van de community transparanter geworden. De community wist mij overigens ook te verrassen met de organisatie van het Innovatie 2.0: Community of Talents event.

Rechtstreeks investeren in ondernemers

Rrechtstreeks investeren in ondernemers heeft in 2009 wisselende resultaten opgeleverd in Afrika. Per saldo sta ik behoorlijk op verlies, waarover later meer. De plannen voor Nederland waar ik mee bezig ben/was staan vooralsnog op een erg laag pitje. Door drukte op het werk en de geboorte van mijn dochter liggen de prioriteiten even anders. Zodra de kans zich voordoet zal ik het plan met alle plezier weer afstoffen en oppakken, hopelijk al in 2010 en anders wat later.

CarrotMob een ondernemer

Het verduurzamen van een ondernemer is deels gelukt. Al heb ik zelf niet mee gedaan, vanuit het Rijksduurzaamheidsnetwerk is er op de dag van de duurzaamheid een coffeemob georganiseerd. Wat daar precies het resultaat van is weet ik helaas niet, want die terugkoppeling heb ik niet ontvangen.

De Nederlandse tak van CarrotMob.org begint overigens wel actiever te worden. Daarmee vormen ze een mooie aanvulling op de Stoere Vrouwen en de Groene Sint.

Onverwachte ontwikkelingen

De mooiste ontwikkeling, die ik niet verwacht had eind 2008, is de geboorte van mijn dochter. Dat stelt me voor heel andere uitdagingen op het gebied van duurzaam leven, zoals ik hier al heb proberen te beschrijven. Het geeft echter ook een mooi gevoel, dat je zoiets bijzonders als leven mag doorgeven. Dan snap je ook meteen weer waarom je elke dag je best doet om een kleine beetje betere wereld te maken.

Een andere ontwikkeling in de privesfeer is dat ik als lid van de klankbordgroep van het weblog Duurzaam Gebouwd voortaan ook iedere 2 maanden een column heb in hun magazine. Wat toch wel een erg bijzonder gevoel geeft om je column geplaatst te zien in een blad met een oplage van 9.000 stuks…

Ook was ik afgelopen jaar, namens de community van VoorDeWereldVanMorgen, lid van de jury van de VoorDeWereldVanMorgen Wereldprijs. Een geweldige ervaring om de verschillende genomineerden langs te mogen spreken en te mogen bevragen over hun plannen. Stuk voor stuk zeer enthousiaste mensen die werken aan een betere wereld. De VDWVM-Wereldprijs werd gewonnen door Treemagotchi.

Wie weet mag ik in 2010 weer jureren, dat gaat me in ieder geval beter af dan eigen voorstellen indienen en promoten. Want mijn eigen voorstel heeft ’t niet ver geschopt 😉

Door al deze nevenactiviteiten heb ik minder tijd dan verwacht kunnen steken in GroenLinks en Visie Nederland. Bij GroenLinks ben ik begin dit jaar gestopt als penningmeester van de werkgroep ICT (voorheen open standaarden en open source software).

Bij VisieNL ben ik onderhand enigzins afgehaakt, wellicht dat ik in 2010 weer aanhaak. Vooralsnog even niet, genoeg andere plaatsen waar meer beweging en ontwikkeling te vinden is en tijd is een schaars goed dat je echt maar 1 keer kunt uitgeven. Ik zie wel een aantal positieve ontwikkelingen, zoals de site van Ikbendieverandering.nl die actief geworden is, ook het wordpress blog wordt wat actiever. De broodnodige kruisbestuiving tussen verschillende thema’s en richting andere organisaties zie ik tot nu toe echter nauwelijks van de grond komen. Ik heb lang genoeg aangegeven hoe ik daar tegenaan kijk, voorlopig even een tandje terug en concentreren op andere activiteiten. Wat niet wegneemt dat ik nog steeds contact heb met individuele deelnemers, en daar soms ook activiteiten uit voortkomen. Bijvoorbeeld een open koffie over online leernetwerken voor arbeidsmobiliteit.

Werkontwikkelingen

Ook op het werk waren er in 2009 wat (onverwachte) ontwikkelingen, waardoor ik de laatste helft van dit jaar gestopt ben met het dossier veilig ondernemen en me volledig ben gaan richten op duurzaam ondernemen. Hoe het verder gaat met Innovatie 2.0 en web 2.0 in mijn takenpakket is voor mij nog steeds een vraagteken. Vooralsnog doe ik het er zo goed en zo kwaad als het gaat nog steeds bij. Waardoor de activiteit voor Innovatie 2.0 en Ambtenaar 2.0 tijdens vrije dagen wat hoger ligt dan daar buiten. Mijn activiteiten op internet vallen inmiddels ook binnen EZ op, al zit het niet in mijn takenpakket.

Dat ik niet meer werk op het dossier veilig ondernemen neemt niet weg dat ik de ontwikkelingen nog steeds volg. Zo ben ik bij de Bedrijven Investerings Zones (BIZ) best trots op de gebieden die de lokale samenwerking die landelijk bedacht is daadwerkelijk vorm te geven. Ook vind ik het boeiend om te zien dat er voor de onderlinge samenwerking tussen MKB-Nederland, VNO-NCW, VNG en EZ gekozen is voor web 2.0 oplossing in de vorm van Google Aps en dat nieuwsberichten over BIZ automatisch via een rss-feed op de site van BIZ-NL terecht komen. BIZ-NL bevat zelf volgens mij geen rss-feed, maar voor den liefhebber is dit de feed die gebruikt wordt op BIZ-NL. Een laatste dossier waar stormachtige ontwikkelingen plaats hebben gevonden afgelopen jaar (waar ik van de zijlijn heb meegekeken, omdat ik dat project ooit afhield als kansloos) is veiligheid kleine bedrijven, dat met de campagne Sta voor je zaak op veel meer belangstelling van MKB’ers kan rekenen dan ik persoonlijk voor mogelijk had gehouden.

Voor duurzaam ondernemen zijn de resultaten en werkzaamheden die ik verricht vooralsnog minder aansprekend en meer achter de schermen. Dat zal in 2010 en 2011 gaan veranderen denk ik, al heb ik op op mijn blog mijn best gedaan om zichtbaarheid te creëren voor duurzame ondernemers in de opmaat naar de dag van de duurzaamheid.

Voor JongEZ heb ik afgelopen jaar een geslaagde microkredietcompetitie georganiseerd via het platform van MyC4. Het plan was om daar in 2010 mee door te gaan. Op het moment is het echter behoorlijk stil met nieuwe investeringsmogelijkheden op de site van MyC4, dus nog even afwachten hoe dat gaat lopen. Ook heb ik met een team JongEZ leden meegedaan met het  Nationale Duurzaamheidskabinet, de resultaten van mijn team waren ronduit slecht…

Plannen voor 2010

Mijn plannen zullen deels dynamisch bepaald worden. Dat het gezin er een groeiend deel van gaat uitmaken staat buiten kijf. Ik heb er weinig behoefte aan om de vader die zondag’s de tofu snijdt te worden.

Daarnaast zullen duurzaam ondernemen, open overheid en open data mijn persoonlijke aandacht houden. Waarbij ik naast mijn activiteiten als lid van de klankbordgroep van Duurzaam Gebouwd hopelijk ook kan gaan bloggen voor VoorDeWereldVanMorgen.

En nu op naar de Leefbaarometer 2.0

De afgelopen maanden ben ik weer blij verrast met een aantal mooie overheidsinitiatieven om statistieken beter toegankelijk te maken voor burgers, een onderwerp waar ik al eerder over schreef. De initiatieven variëren van het vernieuwen van de gegevens op een website over leefbaarheid tot de aankondiging dat iedere overheidsdienst haar informatie in een open standaard, herbruikbaar en machine leesbaar dient te gaan aanbieden.

De Leefbarometer

VROM heeft een nieuwe versie van de Leefbaarometer gepubliceerd. Op deze site kun je zien hoe het gesteld is met de leefbaarheid bij jou in de straat, buurt, wijk of stad. Ook zijn de trends sinds 1998 te volgen. De site combineert volgens de NRC gegevens uit veel verschillende bronnen. Imposant, alleen wat kan je als burger weinig met de Leefbaarometer in zijn huidige vorm…

Wat wil ik dan?

Ik ga begin volgend jaar zoeken naar een ander huis. De leefbaarheid van een buurt is daarbij voor mij erg belangrijk, dus de Leefbaarometer bevat een schat aan nuttige informatie. Alleen waarom kom ik daar niet bij op de plek waar ik het wil hebben (Jaap, Funda of andere huizensites)? En waarom kan ik deze tijd van individualisering en de mondige burger niet zelf aangeven welke aspecten ik van belang vind voor de leefbaarheid van de buurt waar ik een huis ga zoeken?

Het kan ook anders

Dat het ook anders kan laat de Wereldbank zien. Zij hebben hun statistieken via een zogenaamde publieke API benaderbaar gemaakt. Dat betekent dat bouwers van websites en ontwerpers de gegevens van 17 indicatoren kunnen opvragen en op hun eigen website kunnen tonen. Google is daar recent mee begonnen, zodat je bij zoekvragen die te herleiden zijn tot Wereldbank statistieken nu de officiële statistieken bovenaan de zoekresultaten te zien krijgt. Zoek bv. op internetgebruikers in de VS en zie de Wereldbank gegevens over Internet users as percentage of population, United States bovenaan staan.

Kent iemand een makkelijkere manier om officiële statistieken in de top 10 van zoekresultaten terug te krijgen? Want als je nu zoekt op ¨ontwikkeling leefbaarheid Nederland” komt op 1 het nieuwsbericht van VROM tegen, maar de Leefbaarometer staat niet in de top 10 en het nieuwsbericht van VROM bevat geen link naar de Leefbaarometer.

Gegevens die in de top 10 van zoekresultaten terecht komen gelden voor veel mensen als betrouwbaar. Of dat terecht is is een tweede, je kan er als overheid echter ook gebruik maken van dergelijke mechanismes. Wanneer de burger steeds wantrouwiger tegen de overheid staat is het wellicht tijd om gebruik te maken van het vertrouwen dat andere merken uitstralen.

Wat wil ik dan?

De hoofdprijs is een publieke API zoals de Wereldbank heeft op de databanken van CBS, CPB, SCP, PBL, emissieregistratie, Kadaster, RIVM, KvK en politie, en een herbruikbare, machine leesbare lijst met geodata van alle verstrekte overheidssubsidies (in open standaard).

Als detailniveau kan het viercijferige postcodegebied worden genomen. Op die manier zijn de gegevens geanonimiseerd in te lezen door derden. Denk daarbij niet alleen aan zoekmachines zoals Google, maar ook aan commerciële sites als Funda of non profit sites als Jijendeoverheid.nl en verbeterdebuurt.nl.

Wat heb je daar dan aan?

Om even terug te gaan naar het voorbeeld aan het begin. Wanneer ik een huis ga zoeken wil ik andere voorzieningen in de buurt en heb ik andere voorkeuren dan iemand die bijna met pensioen gaat. Met een dochter hecht ik veel waarde aan groen in de buurt, schone lucht, weinig geluidshinder, een kindvriendelijke buurt, scholen op loopafstand en weinig tot geen zeden- of geweldsdelicten. Autodiefstallen vind ik minder interessant, want ik heb geen auto. Ook voorzieningen voor ouderen vind ik op dit moment nog niet zo heel erg interessant.

Het punt is dat ik nu wel 10 websites moet afstruinen om de gegevens bij elkaar te sprokkelen. Dat is niet meer van deze tijd. Ik wil de gegevens in een handzaam overzicht op de plek waar ik toch al ben, dus als ik een huis zoek op de huizensite die ik gebruik.

Het bijeffect van het aanbieden van de data op de plaats waar je zoekt naar een product of dienst is dat je mensen in staat stelt om abstracte begrippen als luchtkwaliteit en geluidsoverlast mee te laten wegen in hun keuze. Een snelweg op 100 meter van je huis? Dat levert x DB geluidsoverlast op. Combineer het met het actievermogen dat bv. De Eerlijke Bankwijzer biedt en de veroorzaker van de overlast krijgt meteen druk op de ketel om de overlast te beperken. Dat levert dus een permanente druk op verlaging van externe effecten op, zoals eerder beschreven.

Wat heeft de beleidsmaker/onderzoeker hieraan?

Als je kijkt naar het concept van Verbeterdebuurt.nl, waar mensen klachten en storingen kunnen melden die door de site worden doorgeleid naar de juiste overheidsdienst om op te lossen. Dan is snel te zien wat het voordeel voor de overheid kan zijn. De leefbaarheid van een buurt wordt (denk ik) negatief beïnvloedt door kapotte straatlantaarns, slecht wegdek en slecht onderhouden groen. Verbeterdebuurt.nl biedt bewoners en bezoekers van een buurt de mogelijkheid om klachten hierover door te geven aan de overheid.

Door het combineren van de gegevens van de Leefbaarometer met de meldingen van Verbeterdebuurt.nl kan de gemeentelijke onderhoudsdienst prioriteiten stellen. Bijvoorbeeld door als uitgangspunt te nemen dat klachten in buurten waar het slecht gesteld is met de leefbaarheid binnen sneller verholpen zijn dan in buurten waar het goed gesteld is met de leefbaarheid. Of door sneller te kunnen zien of verstrekte subsidies of genomen maatregelen het gewenste effect hebben. Uiteraard kost het in sommige gevallen jaren om resultaten te boeken, wat niet wegneemt dat nu vaak de nulmeting ontbreekt. De Leefbaarometer biedt een mooie basis om als nulmeting te dienen, wat veel onderzoekswerk en tijd scheelt. En daarmee dus ook gemeenschapsgeld.

Hoe pak je dat dat aan?

Als eerste stap kan begonnen worden met een publieke API voor de datasets die gebruikt zijn voor de Leefbaarometer. Om te zorgen dat de data herbruikbaar wordt moet deze open zijn. Hoe je overheidsinformatie kunt ontsluiten doet kun je hier lezen, zoals ik ook al eerder beschreven heb.

De tweede stap is publicatie van het model op een wijze die de gebruiker van de site in staat stelt om zelf de waarde van parameters in te stellen. Een derde de publicatie van alle verstrekte subsidies zijn (en andere locatiespecifieke maatregelen) ter verbetering van een van de parameters uit het model. De vierde het toevoegen van de mogelijkheid om je eigen bevindingen aan de site toe te voegen, zodat de leefbaarheid op maandbasis gemonitord kan worden in plaats van eens in de 3 jaar.

Ook geplaatst op het netwerk van Ambtenaar 2.0

Open overheidsdata

Sinds de tweede helft van 2008 ben ik in mijn prive tijd betrokken bij het project Ambtenaar 2.0. Via Ambtenaar 2.0 ben ik meerdere leuke overheidsinitiatieven tegengekomen die raken aan mijn inzet voor de werkgroep ICT van GroenLinks. Een daarvan is de verkenning naar open overheidsdata van Ton Zijlstra en James Burke in opdracht van het Ministerie van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties. Dit project is inmiddels afgerond.

Het project heeft een interessante poster met een basale flowchart open data opgeleverd. Uitermate bruikbaar voor ambtenaren (en burgers!) die overheidsdata willen hergebruiken. De poster is zowel in het Engels als in het Nederlands beschikbaar. Het product heeft een Creative Commons-licentie, die bronvermelding vereist en niet-commerciële toepassing vrij toestaat, evenals het aanpassen van het werk en doorgeven onder eenzelfde licentie. Hieronder vind je de Nederlandse versie. Je kan deze downloaden vanaf de site Vrije Data.

Bron: Ambtenaar 2.0

Bijdrage op Ambtenaar 2.0: Transparantie als de nieuwe objectiviteit

Sinds ik eerder dit jaar het filmpje van Tim Berners-Lee over linked-data op TED.com heb gezien spookt zijn slogan RAW DATA NOW! door mijn hoofd. Als ambtenaar werk ik tenslotte voor een organisatie die op een enorme berg ruwe data zit. Ruwe data die erop wacht om ontsloten te worden. Alleen wat ga je dan doen met die data? En wie zit er eigenlijk op te wachten? Een paar weken geleden viel alles op zijn plek na het lezen van het artikel Transparency is the new objectivity van David Weinberger. Dat sluit m.i. aan bij de ideeën van Tim Berners-Lee.

Wat is het belang van data?

David Weinberger begint zijn verhaal op Personal Democracy Forum 2009met een lofzang op data, waarbij hij enthousiast verwijst naar sites alsdata.gov en factcheck.org. Weinberger stelt dat feiten beweringen zijn over de werkelijkheid. Volgens hem zijn feiten belangrijk, omdat ze discussies beslechten. Dat komt door vier eigenschappen van feiten:

  • Feiten zijn binair;
  • Feiten zijn zeldzaam;
  • Er is een juiste ordening van feiten;
  • Feiten zijn objectief, dwz onafhankelijk van wie het verteld.

Het nut van feiten is dat ze discussies beslechten. De geschiedenis van feiten begint in het begin van de 19e eeuw bij Jeremy Benthem die het nut van feiten benadrukt voor sociale wetenschappen. Mensen worden in de loop van de 19e eeuw al moe van feiten. Daarom wordt overgegaan op een rijker format: informatie. Om grote hoeveelheden informatie te verwerken wordt informatie omgezet in machinetaal, data is geboren.

Maar misschien is het handig om eerst even naar David Weinberger zelf te kijken:

Het probleem met objectiviteit

Het probleem met objectiviteit is volgens Weinberger dat het probeert te laten zien hoe de wereld er uit ziet, zonder een standpunt in te nemen. Hij vergelijkt dat met bedenken hoe iets er uit ziet in het donker. Ondanks dat is hij van mening dat objectiviteit een belangrijke rol heeft gespeeld bij het leren vertrouwen van informatie, en in het business model van moderne kranten. Kranten reageerden dan ook geagiteerd op bloggers, bv. met beweringen dat bloggers een eigen agenda hebben terwijl journalisten objectieve informatie geven. En objectiviteit is in het papieren tijdperk het einde van de discussie.

Hij illustreert het verschil tussen het papieren en het hyperlinked tijdperk aan de hand van een vraag aan journalist Walter Mears, Pulitzer-prijs winnaar, tijdens de Democratische Nationale Conventie van 2004. Weinberger vroeg Mears welke kandidaat hij steunt. Zijn antwoord kwam neer op “Als ik je dat vertel, hoe kun je dan vertrouwen wat ik schrijft?”, waarop Weinberger de tegenvraag stelde: “Als je dat niet vertelt, hoe kan ik dan vertrouwen wat je schrijft?”. De transparantie om te vermelden vanuit welk standpunt je schrijft geeft de lezer de mogelijkheid om te compenseren voor de bias van een schrijver of journalist.

Van informatie naar hyperlinked wereld

Informatie is volgens Weinham ontworpen om grote hoeveelheden gegevens te ordenen, te vereenvoudigen en te controleren. In het huidige web gaat het echter om links, niet om data. Deze zijn niet top-down, maar bottom-up. Het vormt een eindeloos web van verbindingen. Weinberger noemt links een vorm van interpunctie. Alleen is het wel een bijzondere, want in plaats van dat ze aangeven waar je moet stoppen geven hyperlinks aan waar je kunt doorgaan. Daardoor is de discussie nooit afgelopen of beslecht, zoals bij boeken.

De reden daarvoor is dat er met hyperlinks geen einde is: ze zijn eenvoudig te maken en veroorzaken een wereld vol onbeslechte discussies. Hyperlinks bieden daarom ook niet de definitieve oplossing voor een meningsverschil, waar de aanhangers van het utilitarisme op hoopten. In een hyperlinked wereld gaat het niet om gelijk hebben, maar om op een constructieve wijze omgaan met de verschillen die al bestaan zo lang de mensheid bestaat.

Het einde van de papieren wereld

De ouderwetse wereld van autoriteit werkt niet meer. We hebben ons concept van waarheid laten beperken door de beperkingen van een papierenwereld. In de papieren wereld was er beperkte ruimte voor publicatie. Daarom werden enkel de beste stukken gepubliceerd en geciteerd. In de hyperlinked wereld is er echter volop ruimte voor publicatie. Bovendien zijn we met behulp van moderne middelen veel betere in staat om grote hoeveelheden data te ordenen.

In de hyperlinked wereld leiden data en feiten niet tot kennis en wijsheid, maar tot discussies, gesprekken, debatten en controverses. Met een beetje geluk leiden die tot wijsheid en kennis, niet van het individu maar van het netwerk. De hyperlinked wereld van verschillen is volgens Weinberger een stuk betere representatie van de werkelijkheid dan de papieren wereld van authoriteit. De verschillen en het netwerk van links geven namelijk context aan de verschillen. We worden het toch niet eens, de geschiedenis van de mensheid bevat daarvoor voldoende bewijsmateriaal. Dus maak dan zichtbaar waar we het over oneens zijn en zorg voor een constructieve dialoog.

Volgens Weinberger was het oude paternalistische idee dat de wereld te ingewikkeld is om te begrijpen en we dus beter onze volksvertegenwoordigers of stamoudsten kunnen vertrouwen geschikt voor de papieren wereld. Dat idee stamt echter van voor de tijd dat de papieren werkelijkheid werd opgeschaald tot de hyperlinked werkelijkheid:

“In fact, transparency subsumes objectivity. Anyone who claims objectivity should be willing to back that assertion up by letting us look at sources, disagreements, and the personal assumptions and values supposedly bracketed out of the report.”

“Objectivity without transparency increasingly will look like arrogance. And then foolishness. Why should we trust what one person — with the best of intentions — insists is true when we instead could have a web of evidence, ideas, and argument?”

Data in de media

Zach Beauvais schreef recent een artikel op ReadWriteWeb dat journalisten in de 21ste eeuw data nodig hebben om hun werk te doen. The Guardian heeft daarvoor zelfs een speciaal datablog gelanceerd. Ook de Nederlandse media beginnen langzaamaan de kracht van data te ontdekken. De Volkskrant verzameld al jaren gegevens over topsalarissen. Daarnaast heeft de NRC deze zomer een serie waarin ze een aantal van de Kabinetsdoelstellingen tegen het licht houdt en op basis van beschikbare data haar eigen interpretatie geeft van de voorgang op het betreffende dossier.

En op de site Bigwobber verzamelt journalist Brenno de Winter langzaam maar zeker de resultaten van alle WOB-verzoeken in Nederland. Vooralsnog allemaal in pdf-vorm, maar het is een kwestie van tijd tot dit omgezet is in bruikbare data voor analyses, mashups en integratie in andere websites. Bijvoorbeeld een databank voor analyses van de voorgang van het programma Nederland Open in Verbinding, waar De Winter zelf een WOB-verzoek deed bij alle mede-overheden van Nederland. Een WOB-verzoek dat meteen een haarscherpe analyse mogelijk maakt van verschillen tussen overheidsorganisaties in de interpretatie van de WOB, of de omgang met een WOB-verzoek.

Het onsluiten van deze data via ‘open data’ geeft burgers de mogelijkheid om zelf te beoordelen of ze het eens zijn met overheidsbeleid of om te beoordelen wat de huidige stand van zaken is. Het geeft ook de mogelijkheid om uit te vinden welke omgevingsfactoren een mogelijke verklaring van het stemgedrag van politici geven. Is de data te ingewikkeld omdat het gaat om trends door de jaren heen? Geen probleem, ook daar bestaan op internet hulpmiddelen voor, bv. Timetric of Google Fusion Tables.

Wat betekent deze wijziging voor de overheid en ambtenaren?

Ook binnen de Nederlandse overheid lopen we naar mijn mening aan tegen deze paradigmaverschuiving. Want ook de overheid verliest in de hyperlinked wereld van Weinberger aan autoriteit en gezag. Wanneer we als ambtenaar zo zeker zijn van onze zaak, waarom maken we de data waarop we ons oordeel baseren dan niet vrijelijk beschikbaar? Sterker nog: weten we het allemaal wel zo zeker? Of wordt de overheid in ogen van de burger steeds arroganter, of zelf ‘foolish’? Kan een ambtenaar wel objectief deel nemen aan een discussie? Of blijf je ook altijd lid van de politieke partij van je voorkeur en klinkt dat door in de wijze waarop je werk doet?

 

Dit stuk is ook geplaatst op Ambtenaar 2.0

First thoughts about the Wal-Mart sustainability index #WMTSust

Last week Wal-Mart announced during a webcast they will initiate a global sustainability index. Not only for Wal-Mart but open for competitors, suppliers, NGO’s and governments to join. The model hasn’t been revealed yet. Although the openness of the sustainability index suggest it might look like the Marine Steward Council or the Roundtable on Sustainable Palm Oil.

During the webcast Wal-Mart showed some interesting examples how they helped suppliers with the turn-around to become a more sustainable company, with a positive value proposition for all parties involved: Wal-Mart, the supplier, the customer and the environment.

  1. The Wal-Mart initiative will consist of 3 steps:Walmart will provide each of its 100,000 global suppliers with a survey of 15 simple, but powerful, questions to evaluate their own company’s sustainability. The questions are divided into four areas:
    – Energy and Climate
    – Natural resources
    – Material efficiency
    – People and Community
  2. Lifecycle Analysis Database
  3. A Simple Tool for Consumers to access and interpretate the data of the Lifecycle Analysis Database

Reactions on Wal-Mart sustainability index

Traditional Dutch media haven’t picked up the story yet, accept for Elsevier and De Telegraaf. Both did cover the story which led to a news items on FoodHolland news and MD Weekly.

I posted the news about the Wal-Mart initiative on several Dutch online communities where I’m active. The reactions until now are mixed. Although positive about the announcement, most reactions are skeptical on two points:

  1. Will Wal-Mart really become sustainable, they are not in any sustainable index themselves?
  2. Will Wal-Mart make the sustainability data really available in a reusable format?

Reactions on the sustainability claim

Wal-Mart isn’t in the SAM Sustainibility Index 2009. Also ASN-bank (one of the biggest Dutch ethical banks) decided a few years ago to sell their investment in Wal-Mart and remove it from their list of potential investments because of, amongst others things, the selling of fire arms. As far as my knowledge goes this decision sill stands.

Also there has been protests against the opening of new Wal-Mart stores and about labour conditions for Wal-Mart staff. After all, in a sustainable world shopping isn’t only about the best product for the cheapest price, it’s also about knowing that people working for a company and their suppliers all can earn a decent living.

So it will be very interesting to see if and when Wal-Mart expands it’s supply chain management to their own stores and live up to the standards they set for their suppliers.

Reactions on the open data

The data Wal-Mart wants to release to customers worldwide in the future is considered as very helpful and wanted. But it will depend on the way their consortium publishes the data it will live up those expectations. The data should be available in an open standard (like XBRL or XHTML) and reusable (through an open application interface (API), so web-companies can compete to make the best userinterface to serve customers worldwide.

This doesn’t have to take years to come to the market, as several mobile apps and augmented reality browsers are already coming to the market as we speak. Some futuristic looking concepts are discussed on sites like ReadWriteWeb. For example the wearable internet.

It will be interesting to see if Wal-Mart is able to take advantage of the innovation power of the social web community and people like Tim Berners Lee and his quest for raw data now to provide a web of linked data. If so that might speed up the realisation of Wal-Mart’s sustainability ambitions and earn them a place in indexes like the SAM Sustainability Index or other sustainable indexes.

What’s my verdict?

In my opinion the announcement by Wal-Mart is a major one and one that I’m very positive about.

The idea that it may take another 3 to 10 years to get labels on consumer products sounds pretty slow to me. On the other hand: Wal-Mart is a huge company and change takes time. They are in a very good position to reform their supply chain, as they are huge in terms of revenues and customers served. Giving them the market power to really transform their supply chain to a more sustainable one. I do hope other retaillers will join the initiative and that the data will be available to consumers faster.

So what do you think of Wal-Mart’s sustainability ambitions?

Wat zou handig zijn?

Dat is de vraag die centraal staat in de prijsvraag ‘Dat zou handig zijn’ van het Ministerie van Binnenlandse Zaken. Klinkt wat cryptisch, is het niet. Het gaat er bij Dat Zou Handig Zijn om ideeën en wensen van de burger te genereren als het om het beschikbaar stellen van overheidsdata gaat.

Dus heb je ideeën dien ze in en ding mee naar de 20.000 euro die BZK ter beschikking stelt voor realisatie van de beste inzendingen in het kader van Dat Zou Handig Zijn. Na de zomer wordt de selectie gemaakt. Het ministerie van OC & W heeft een prijs van vergelijkbare grootte voor de beste ideeen op het gebied van onderwijs en cultuur. Indienen kan hier.

Meer informatie? Lees de post van Erwin Blom op  Ambtenaar 2.0