Rijksduurzaamheidsnetwerk helpt Theater aan het Spui verduurzamen

Om het jaar lekker duurzaam en in contact met de samenleving te beginnen is het rijksduurzaamheidsnetwerk vanaf januari 6 maal te gast bij het Theater aan het Spui in Den Haag voor haar netwerklunch.

De directeur van het theater, Cees Debets, is bezig met het verduurzamen van het theater. Als netwerk van ambtenaren voor verduurzaming wil het rijksduurzaamheidsnetwerk graag haar kleine steentje bijdragen aan het duurzamer maken van het Theater aan het Spui. Door onze kennis, ons netwerk en wat budget in de vorm van vergoeding voor de zaalhuur in te brengen. Op die manier vormen we de ambtenaren versie van de carrotmob 😉

In onderling overleg met Cees Debets heeft hij besloten dat de vergoeding voor de zaalhuur grotendeels zal worden gebruikt om de verduurzaming van Theater aan het Spui verder vorm te geven. Tijdens de eerste lunchbijeenkomst op deze bijzondere locatie, op 11 januari, zal Cees vertellen over zijn plannen voor verduurzaming van het theater.

Henk Waaldijk, adviseur utiliteitsbouw bij Agentschap NL, zal een bijdrage leveren over de meest rendabele maatregelen en de instrumenten om energiebesparing te realiseren.

Vervolgens willen we graag met de deelnemers aan de lunch nadenken welke andere verduurzamingsmogelijkheden we zien voor het theater van Cees en theaters in het algemeen, en wat de rol van de overheid daarbij is.

Programma 11 januari 2011

12.00 Ontvangst met broodje en tijd om te netwerken
12.30 Welkom
12.35 Cees Debets, directeur Theater aan het Spui
12.55 Henk Waaldijk, energiebesparing in de culturele sector
13.15 Met Cees meedenken over de andere opties om te verduurzamen
13.40 Afronding en tijd om na te praten
14.00 Einde

Aanmelden voor de lunch kan via de agendafunctie van het rijksduurzaamheidsnetwerk (aanmelden nodig).

Heb je wel ideeën, maar kun je niet 0p 11 januari? Laat ze achter op het rijksduurzaamheidsnetwerk, of als je je daar niet bij aan wilt melden als reactie op dit  bericht.

Bijzondere netwerken: Cradle to Cradle

De komende weken zal ik aandacht besteden aan een aantal bijzondere netwerken. Een jaar geleden ben ik betrokken geraakt bij Ambtenaar 2.0 en dat heeft het Rijksduurzaamheidsnetwerk nieuw leven in geblazen. De afgelopen maanden heb ik op persoonlijke titel op een aantal plaatsen verteld over zowel Ambtenaar 2.0 als over het Rijksduurzaamheidsnetwerk.

Uit de ontmoetingen en gesprekken die dat oplevert ontstaan inmiddels nieuwe initiatieven, die elkaar versterken en die ook weer nieuwe netwerken aanboren. Veel van de groepen en netwerken vinden een plaats binnen het rijksduurzaamheidsnetwerk, een aantal mensen neemt echter het initiatief om een eigen netwerk te starten. Wat naar mijn mening een mooie & goede ontwikkeling is.

De komende weken zal ik een aantal van deze netwerken hier uitlichten. De meeste zijn virtueel te vinden op Ning, hoewel er ook een aantal op LinkedIn zitten.

Het netwerk van vandaag is het Cradle to Cradle netwerk, opgericht door Douwe Jan Joustra:

Cradle to Cradle is volop in beweging in Nederland. wat gebeurt er en wat zie ik gebeuren?

Aanmelden of nieuwsgierig naar het netwerk? Klik hier.

Bijzondere netwerken: MensenSnelweg

Vanaf vandaag een nieuwe serie hier, over bijzondere netwerken. Een jaar geleden ben ik betrokken geraakt bij Ambtenaar 2.0 en dat heeft het Rijksduurzaamheidsnetwerk nieuw leven in geblazen. De afgelopen maanden heb ik op persoonlijke titel op een aantal plaatsen verteld over zowel Ambtenaar 2.0 als over het Rijksduurzaamheidsnetwerk.

Uit de ontmoetingen en gesprekken die dat oplevert ontstaan inmiddels nieuwe initiatieven, die elkaar versterken en die ook weer nieuwe netwerken aanboren. Veel van de groepen en netwerken vinden een plaats binnen het rijksduurzaamheidsnetwerk, een aantal mensen neemt echter het initiatief om een eigen netwerk te starten. Wat naar mijn mening een mooie & goede ontwikkeling is. Ook blijken er al veel netwerken te bestaan, die elkaar naar mijn mening kunnen versterken.

De komende weken zal ik een aantal van deze netwerken hier uitlichten. De meeste zijn virtueel te vinden op Ning, hoewel er ook een aantal op LinkedIn zitten.

Het eerste netwerk is het netwerk MensenSnelweg, opgericht door Nathalia Lecina. Wat het netwerk inhoud?

Het MensenSnelweg netwerk is een netwerk van en voor mensen die bezig zijn met duurzame ontwikkeling in hun werk. Het is gericht op mensen die graag het onderste uit de kan willen halen en het als een uitdaging zien om ook de snelweg mensvriendelijker, omgevingsgerichter en meer geschikt voor de toekomst te maken.

Deelname aan het netwerk is op persoonlijke titel. De mening die deelnemers ventileren komen dus niet noodzakelijkerwijs overeen met de mening van hun organisatie.

Aanmelden of nieuwsgierig naar het netwerk? Klik hier.

Gastbijdrage op Idealize: Hack de overheid! en duurzame ambtenaren

Dit artikel is gepubliceerd op Idealize, als onderdeel van mijn gasthoofdredacteurschap van vandaag en maandag.

Na Linda Duivenbode is het de beurt aan Krispijn Beek, eveneens ambtenaar op het ministerie van EZ, om te vertellen wat hem opviel in de media: Hack de overheid! en meest transparante ambtenaar 2009.

Het is inmiddels bijna half elf  ’s avonds en het is eindelijk tijd om te werken aan mijn eerste bericht als gasthoofdredacteur van Idealize. Een hele eer om als simpele beleidsambtenaar ‘topambtenaar’ Linda van Duivenbode op te mogen volgen. Ik heb vandaag weinig tijd gehad om media te lezen, dus een deel gaat ook over wat mij opviel op mijn werk vandaag.

13 juni: Hack de overheid!

Pardon? Ja echt, en dat op verzoek van het Ministerie van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties en onder begeleiding van Erwin Blom. Mijn collega’s bij BZK hebben een pilot gelanceerd om te kijken wat je kan doen met overheidsdata. Heb je zelf ideeën? Wil je zelf aan de slag? Kom dan op 13 juni naar het evenement Hack de Overheid in het Volkskrantgebouw te Amsterdam

Ambtenaar 2.0

Internet heeft al heel wat sectoren op z’n kop gezet, en het sociale web versnelt die trend naar mijn mening alleen maar. Ik vind het daarom volledig terecht dat Davied van Berlo, initiatiefnemer van het netwerk Ambtenaar 2.0, afgelopen woensdag door de vakjury is uitgeroepen tot de Informatieprofessional van het jaar.

Meest transparante ambtenaar van 2009

Gisteravond heeft Nienke Vonk is Nienke Vonk uitgeroepen tot meest transparante ambtenaar van 2009 door Stichting Vrijschrift en Big Wobber. De verkiezing vond plaats tijdens benefiet voor een transparante overheid. Het benefiet bracht ruim € 3.000 op volgens Brenno de Winter.

Community of Talents event

Gisteravond was een feestelijk moment voor de organisatie, omdat de meeste thematracks goed gevuld zijn met interessante sprekers en onderwerpen. Vandaag of maandag komen ze ook op de website

Tijdens de skype-conference met de organisatie heb ik ook het geld dat Afrikaanse ondernemers deze week terug hebben betaald geïnvesteerd in Wainaina Muigai Kahiga en Fortune Communications. Vind je dat ik teveel rente vraag? Niet zeuren, ga zelf investeren via MyC4 en vraag minder rente. Dan lig ik er vanzelf uit. Da’s het mooie van marktwerking, concurrentie brengt het beste in mensen boven als je het systeem goed inricht.

Interview Peter Senge

Op Environmental Leader lees ik dat Peter Senge in navolging van Michael Braungart en William McDonough nu ook vind dat de term duurzaamheid negatief is, omdat duurzaamheid gaat om dingen minder slecht doen. Terwijl het tijd is om mensen te inspireren en dingen beter te doen.

Als ambtenaren elke dag kiezen voor duurzaamheid…

Dat was de intrigerende titel van een Empowerpoint waar ik gisteren 15 minuten mocht praten over de Kabinetsbrede Aanpak Duurzame Ontwikkeling (KADO) en hoe ik duurzame ontwikkeling in mijn werk een plaats geef.

De kern van mijn verhaal was dat het gaat ‘learning by doing’, zoals Peter Senge dat noemt. Voor duurzaamheid geven ruim 300 ambtenaren en betrokken mensen daar, geïnspireerd door TNT Planet Me, inmiddels vorm aan in het Rijksduurzaamheidsnetwerk. Carla Moonen, raadsadviseur duurzaamheid bij het Kabinet van de Minister-President, noemt ons in een interview met Het Buitenhuis: “Een toonaangevende groep enthousiaste jonge rijksambtenaren én mensen van buiten de overheid die op hun eigen werkplek duurzaamheid in het beleid brengen.”

Lees ook de artikel van gasthoofdredacteur Linda van Duivenbode:

Persoonlijk verslag van de cursus Eenvoud in Duurzaamheid

De afgelopen dagen heb ik de cursus Eenvoud in Duurzaamheid mogen volgen. De financiering was geregeld via het programma Leren voor Duurzame Ontwikkeling van SenterNovem. Ik heb de opleiding in eigen tijd gedaan om de discussie die op het laatste moment opkwam binnen mijn directie over de door mij gekozen persoonlijke ontwikkelingsrichting de kop in te drukken.

De reden dat ik de cursus perse wilde volgen lag in de doelstelling van de cursus:

Over duurzaamheid en wat er aan gedaan moet worden is inmiddels veel bekend, maar dat geldt veel minder voor de vraag hoe je in een organisatie (of met organisaties) aan de slag gaat om duurzaamheid te bereiken.

Met andere woorden gezegd: op duurzaamheidsthema’s zitten vaak zeer intrinsiek gedreven personen die sterk inhoudelijk ontwikkeld zijn. In complexe organisaties als de overheid vergt het verder brengen van duurzame ontwikkeling mijns inziens echter voor 80% uit proces- en organisatiekennis en 20% inhoudelijke kennis. Terwijl ik ook een sterke inhoudelijke focus heb.

Een andere reden om de cursus te willen volgen was de opmerking in de beschrijving dat de cursus gebaseerd was op het U proces. Een term waar ik vorig jaar tijdens de cursus Leiderschap voor Duurzame Ontwikkeling van LvDO mee in contact was gekomen, en die ik sindsdien meerdere keren heb horen vallen. Alleen had ik nog geen flauw benul wat het inhield en zit deze vorm van interactieve procesbegeleiding ook niet in de Toolbox van Buiten naar Binnen die ik volg bij de Academie van Sociale Zaken.

De voorbereiding: Case inbrengen

Twee weken geleden werd ik gebeld door Ruud Schuurs met de vraag welke case ik wilde inbrengen voor de training. Op dat moment kon ik er twee verzinnen die spelen:

  1. Het rijksduurzaamheidsnetwerk. Waarbij mijn vraag is hoe ik dat netwerk tot grotere bloei kan laten komen en deelnemers kan uitdagen hun kennis en kunde (meer) te gaan delen en de aanwezige energie kan omzetten in activiteiten om de overheidsorganisatie duurzamer te maken.
  2. De vraag waar ik binnen EZ mee worstel over de integratie van duurzaamheid in het beleid van de directie Ondernemen. Een complexe uitdaging gezien de breedheid van onderwerpen binnen mijn directie en de verschillen in ontwikkeling daarbinnen. Mijn directie herbergt aanspreekpunten voor alle economische sectoren (behalve landbouw, visserij, energie, ICT en financiële dienstverleners, al weet ik dat laatste niet eens zeker). Daarnaast loopt het beleid uiteen van milieu & economie tot de Kamer van Koophandel, en van Maatschappelijk Verantwoord Ondernemen tot het bevorderen van aandacht voor ondernemerschap in het onderwijs.

Beide complexe vraagstukken waarbij in mijn ogen drie zaken essentieel zijn:

  1. Welke lange termijn visie heb je er bij?
  2. Hoe kom ik aan medestanders?
  3. Hoe voorkom ik dat ik te ver voorloop op waar mijn eigen organisatie aan toe is?

Afgelopen dinsdag kwam ik er via een collega achter dat er meer voorbereiding gewenst was dan ik had verwacht. Ik had duidelijk een brief gemist. Ik had dinsdag nog snel kopieën gemaakt van de te maken opdrachten, maar de powerpoint presentatie was er duidelijk bij ingeschoten.

De training zelf

Over de training zelf wil ik niet teveel verklappen, behalve dat de training er uit bestond om in 48 uur tijd zelf een U-proces te doorlopen. Een bijzondere ervaring. Wat zeker tot nieuwe inzichten heeft geleid. Binnen het U-proces wordt gewerkt met 4 niveaus van luisteren en handelen. Waarbij het idee is dat je niet rechtstreeks in de oplossingen moet schieten, maar eerst door gaat zoeken naar diepere niveaus van luisteren om op die manier vernieuwende inzichten te verkrijgen.

Mijn visie

Het belangrijkste inzicht voor mijn projecten was eigenlijk een herhaling van een vergeten inzicht uit het openingsweekend van Visie NL. Namelijk dat duurzaamheid niet mijn hoofdthema is. Mijn hoofdthema’s zijn transparantie en congruentie. Oftewel wees open over wat je doet en wat je wil bereiken, zodat anderen de dialoog met je kunnen zoeken en desgewenst mee kunnen gaan op reis richting je uiteindelijke visie.

Mijn persoonlijke einddoel is daarbij te zorgen dat Nederland een positieve foodprint achterlaat op de aarde. De eerste concreet genomen stappen:

De vervolgstappen? Watch & see…

Slotdag cursus leiderschap voor duurzame ontwikkeling

Afgelopen vrijdag (27 maart 2009) was ik door een collega uitgenodigd voor de slotbijeenkomst van cursus leiderschap voor duurzame ontwikkeling die Anastasia Kellermann geeft in het kader van Leren voor Duurzame Ontwikkeling.

Een hele eer, en vooral erg leuk en inspirerend om te zien hoe 12 mensen enthousiast en bewogen vertellen hoe ze zelf de afgelopen maanden de koppeling tussen privé en werk hebben gemaakt. Daarmee staan twaalf nieuwe mensen, die deels al lid zijn van het Rijksduurzaamheidsnetwerk, klaar om de taak op te pakken om binnen hun eigen invloedssfeer mee te werken aan een duurzaam Nederland. In woorden, maar vooral ook in daden. Zoals een van de deelnemers zei:

deze cursus heeft een slapende vulkaan in me wakker gemaakt.

Een andere deelnemer vond dat er al voldoende aandacht was voor de koplopers. Het is volgens haar tijd om het peloton in beweging te krijgen. De impact daarvan is volgens haar vele malen groter en dat zag ze als haar eigen taak. Mooi en waardevol. Iedereen één led-lamp heeft denk ik ook inderdaad meer impact dan één huishouden klimaatneutraal maken.

Initiatieven van de nieuwe cursusgroep

De groep heeft een eigen LinkedIn groep gestart voor duurzaam leiderschap bij de overheid. Ik ben zo vrij geweest ze ook meteen een plekje binnen het Rijksduurzaamheidsnetwerk te geven. Duurzame ontwikkeling begint voor mij namelijk bij verbinding zoeken en leggen. Tussen jezelf en anderen, tussen de generaties en tussen people, planet en profit.

De deelnemers gaven ieder een korte presentatie over de opdracht die ze hadden ingebracht in de cursus. Waarna de genodigden mochten reageren op stellingen. De presentaties waren een stuk concreter dan de opdrachten die wij vorig jaar hadden gekozen en die ons een zure column in de Volkskrant opleverde.

De deelnemers is gevraagd om deze presentaties ook te delen op het Rijksduurzaamheidsnetwerk en om wat te schrijven over hun ervaringen. Dat komt er dus hopelijk aan. In de reacties, of op een manier die de deelnemers passend vinden.

Overigens is het goed om op te merken dat het Rijksduurzaamheidsnetwerk, een van de concrete projecten uit de cursus van vorig jaar, onderhand zonder enige promotie is gegroeid tot een kleine 250 leden vanuit verschillende ministeries, gemeenten, provincies, waterschappen, bedrijfsleven en NGO’s.

Deze bijdrage is ook geplaatst op het Rijksduurzaamheidsnetwerk

EZ aan de workshop Ambtenaar 2.0

De afgelopen weken heb ik twee workshops over Ambtenaar 2.0 georganiseerd, beide gegeven door Renata Verloop. De eerste workshop was voor het Rijksduurzaamheidsnetwerk en de tweede voor het Ministerie van Economische Zaken. In deze post wil ik beschrijven wat mij tijdens deze workshops is opgevallen. Ik nodig de deelnemers van de workshop van harte uit om hun ervaringen en commentaar te delen via de comments.

De eerste workshop was bijna twee weken geleden voor het Rijksduurzaamheidsnetwerk. Dit was een interdepartementale workshop met vertegenwoordigers van EZ, BZK, LNV, VROM, VenW, BuZa en SenterNovem.

De tweede workshop was afgelopen vrijdag alleen voor EZ. De deelnemers kwamen vanuit verschillende onderdelen van EZ: personeelszaken, beleidsmedewerkers uit de directie Ondernemen, plaatsvervangend directeuren, een bestuurder van Jong EZ en uiteraard vertegenwoordigers van de directie Informatie en Automatisering.

Overeenkomsten tussen de workshops

Het eerste wat me bij beide workshops opviel was de onbekendheid met de impact die internet kan hebben op beleidsdossiers. De ankeiler maakte in beide workshops veel discussie los over nut en noodzaak van Twitter. De reacties varieerde van: “Wat heb je er aan?”, tot “Kan die man niet wat beters doen van mijn belastinggeld en met zijn tijd?” Terwijl ik het juist een mooi voorbeeld vind van het verkennen van de nieuwe mogelijkheden op internet.

Een andere site die veel discussie losmaakte was GeenStijl. Een site die of je wilt of niet van belang is voor beleidsmedewerkers, aangezien ze door het grote aantal bezoekers in staat zijn om nieuws te maken. De reacties op en meningen over GeenStijl varieerde van: “Niet relevant voor mijn werk”, tot “De impact van GeenStijl is groter dan ambtenaren beseffen”. Een oud-medewerker van de Tweede Kamer wist te melden dat GeenStijl bij hen een van de meest bezochte sites is. Wellicht wat platvloers en zonder diepgang, maar daarmee niet minder relevant als je op zoek bent naar een bepaalde kijk op de werkelijkheid.

Vooral belangrijk voor ambtenaren lijkt echter de les dat de wetten van de oude media, waar televisie inmiddels ook toe behoort, niet opgaan op internet. Om je bewindspersoon goed te bedienen moet je enig besef hebben van de wetten van internet. Zo ontdekte minister Vogelaar bij een interview van GeenStijl dat minutenlang zwijgen op tv wellicht geen item is, maar via internet tot speculeren over de houdbaarheid van je positie kan leiden.

Wat dat betreft zorgt web 2.0 voor een schokgolf door het politieke en medialandschap die misschien wel te vergelijken is met de opkomst van tv-debatten. Daarbij vormde het debat tussen Nixon en Kennedy een keerpunt. Kennedy was goed uitgerust, was goed gekleed en was bijgekleurd door de zon. Nixon was moe,  zag er bleek uit in het felle licht van de studio en had een slecht zittend pak aan, net als op de radio. Kennedy won fors in de peilingen na het tv-debat.

Zoals de waard is vertrouwt hij z’n gasten …

Aan de hand van een kort filmpje van YouTube over muizen bij de AH To Go werd de invloed van filmpjes op het werk van de overheid besproken. Opvallend in beide gevallen waren de reacties op een idee dat Claire Boonstra een paar weken geleden had geopperd tijdens een Open Koffie. Het idee was om een internetapplicatie te bouwen die de eigenaar van een mobiele telefoon in staat stelt om misstanden meteen te melden.

De reacties waren vertrouwd Haags: Ondenkbaar, hoe weet je dat het echt waar is? Hoe voorkom je manipulatie? Alle vormen van wantrouwen richting de burger passeerde de revue.

Apart want in de officiële beleidsstukken staat het uitgangspunt ‘high trust’ altijd hoog aangeschreven. Waarom slaat dat zo snel om in wantrouwen als je de burger wil betrekken? Waarom zoeken we naar 100% zekerheden, voordat een dergelijke applicatie gebouwd en gebruikt mag worden? Waarom niet aan de slag gaan en gebruik maken van bv. reputatiemanagement? Daarmee kun je namelijk tips van mensen die eerder goede en bruikbare tips hebben geven hoger waarderen dan meldingen van anonieme bronnen of van grapjassen die iedere vrijdag een nepmelding doen.

Ambtenaar 2.0 en vrijheid van meningsuiting

Kun je en mag je als ambtenaar vrijelijk je mening verkondigen op internet of in netwerken? Ook daarover liepen de meningen uiteen. Variërend van Ëen ambtenaar is 24*7*365 in dienst van het vaderland” tot “Een ambtenaar hoort buiten werk alles te kunnen roepen wat hij/zij wil.”

Het starten van een eigen weblog door een ambtenaar werd door een deel van de deelnemers als not done beschouwd. Maar wat doe je dan met sollicitanten die al een weblog hebben? Of die actief zijn op internetfora, of sociale-netwerksites als Hyves en LinkedIn? Laat je geen kansen liggen als je je medewerkers verbiedt om buiten de muren van de Haagse kaasstolp te kijken? Kan een ambtenaar die zijn netwerk wijst op relevante ontwikkelingen in het overheidsbeleid effectiever zijn voor dat beleid dan een speech of optreden van de minister?

Vergelijk het met het streven van het Kabinet naar een voorbeeldfunctie van de overheid op het gebied van duurzame bedrijfsvoering. Als je 10% van de ambtenaren weet te motiveren om hun eigen leven duurzamer te maken en ze daarbij helpt, heb je ineens ruim tienduizend ambassadeurs van duurzaamheid. Dan hoef je Al Gore niet meer iedere paar jaar in te vliegen, dat scheelt meteen weer vliegkilometers!

Conclusie

In de workshop met EZ-medewerkers was de voorzichtige conclusie dat we eens een aantal experimenten zouden kunnen gaan uitvoeren, om te kijken of meer openheid en ruimte voor medewerkers op internet bevalt. In de discussie werd de weg volgezet met beren in de vorm van de Archiefwet, beveiliging, je manager informeren en de mogelijkheid dat je jaren later wordt geconfronteerd met uitspraken uit het verleden. Een van de deelnemers was van mening dat het informeren van de manager pas nut heeft als die snapt wat je doet, anders wordt het niet toegestaan. Starten dan met een workshop Ambtenaar 2.0 voor het management van EZ? Alleen hoe zien ze tastbare resultaten als geen van hun medewerkers online actief is?

Bij de workshop van het Rijksduurzaamheidsnetwerk hadden we duidelijk het voordeel dat het online netwerk er al is. Een fait accompli, waar de eerste tastbare resultaten geboekt worden. De vraag daar was niet zozeer mag dit en kan dit, als wel: wat kan er nog meer en hoe open willen we het netwerk hebben?

Na enige discussie werd besloten dat we als netwerk actief tips gaan aanleveren aan de site Ecohacking. We kiezen voor Ecohacking, omdat deze site samenwerkt met de Urgenda en daar werkt het Kabinet mee samen. Voorwaarde is wel dat de tips geen voorkeur voor een bepaalde leverancier bevatten. Bij voorkeur spreek je ook geen voorkeur voor een bepaalde technologie uit, omdat het om het effect van een maatregel gaat en het Kabinet een brede portfolio aan opties wil behouden. Met concrete tips is dat echter lastiger te bereiken.

Een tweede punt was de vraag of je niet-ambtenaren toe moet laten tot het netwerk, zoals bij Ambtenaar 2.0, of dat je de site enkel voor ambtenaren moet houden. De ene helft vond dat alleen ambtenaren erbij mogen, zodat ieder op titel vrijuit kan spreken. Ook heerste het idee dat consultants gebruik kunnen maken van de kennis die ze opdoen om betere offertes te maken of bewust acquisitie te plegen.

De andere helft vond dat ook niet-ambtenaren welkom zijn, zodat je de kennis vanuit het bedrijfsleven en de samenleving kunt gebruiken voor de verduurzaming van de overheid. Want wat is er mis met betere offertes, die beter zijn toegesneden op de dilemma’s waar de overheid mee worstelt? Voorlopig is besloten dat externen er bij mogen, maar wel op voorwaarde dat ze de discussies verder proberen te brengen. De deelnemers steken veel eigen tijd in het netwerk en het op gang brengen van de community, dus ook van de externe deelnemers verwachten we een actieve inbreng. Nu nog een mooi bericht sturen om dat uit te leggen.

Dit stuk is ook op Ambtenaar 2.0 gepubliceerd.