Batoru rowaiaru (2000)

Batoru rowaiaru (2000) (aka Battle Royale) van Kinji Fukasaku is een tamelijk gruwelijke en botte film. Het draait allemaal om het bijbrengen van respect. In een fictieve toekomst heeft het Japanse parlement een wet aangenomen om de jeugd respect voor het leven bij te brengen: The Battle Royale Act.

Als gevolg van de wet moet ieder jaar een willekeurig gekozen schoolklas met elkaar op leven en dood strijden op een onbewoond eiland (Expeditie Robinson, maar dan zonder navertelling door de verliezers). Kitano ( ‘Beat’ Takeshi) is hun voormalige leraar en zal toezicht houden op het verloop van de strijd.
Doorgaan met het lezen van “Batoru rowaiaru (2000)”

Hana-bi (1997)

Hana-bi (1997) van Takeshi Kitano gaat over Nishi, een agent, die er achterkomt dat z’n vrouw een dodelijk ziekte heeft. Hij wil haar nog een paar weken te laten genieten en langs de mooiste plekken van Japan te reizen. Hij regelt financiering bij een stel yakuza, dit levert problemen op omdat hij weet dat hij het geld niet kan terugbetalen. Achtervolgt door de yakuza reist hij met z’n vrouw door Japan. Hij wil niet dat zij iets weet van z’n problemen, wat ‘m wonderwel lukt.De film is een schitterende, stemmige, maar diep droeve vertelling. Een film met enkel verliezers. Het camerawerk en de rustige gang van de film benadrukken de droefheid nog meer. Het meest triest is Horibe, de voormalige politiepartner van Nishi. Hij vertelt z’n eigen verhaal gedurende de film.

De film kent enkele geweldsscenes, die op de typische Kitano wijze in korte tijd zeer explosief tot uitbarsting komen.

Sonatine (1993)

Met Sonatine (1993) beleefde Takeshi Kitano internationaal z’n grote doorbraak. Hoewel ik een aantal films die hij heeft geregisseerd al heb gezien; o.a. Hana-bi (1997), Zatôichi (2003), Kikujiro no natsu (1999), Brother (2000); ontbrak Sonatine tot voor kort op de lijst. Ik had er al wel een veel over gelezen en gehoord, maar had de film nog niet gezien. Deze week is het er eindelijk van gekomen, nadat ik ‘m tijdens het Filmfestival Rotterdam had weten gekocht.
Doorgaan met het lezen van “Sonatine (1993)”

Zatôichi (2003)

Zatôichi (2003) van Takeshi Kitano is de nieuwste film over de blinde, japanse zwaardvechter Zatôichi. De figuur van Zatôichi heeft, net als zovele samoerai films, model gestaan voor vele westerns. Ook zijn er al minstens 17 films aan de samoerai versie van het verhaal gewijd. Takeshi verteld het verhaal echter met veel verve en met veel oog voor details, tot aan het laatste grapje in de aftiteling aan toe. De film is een absolute aanrader, let vooral ook op de boeren die op de achtergrond het veld staan te bewerken en de vele kleine details. Het hele verhaal draait om wraak, eergevoel en gerechtigheid.

Ik heb de film in 2004 op het IFFR gezien en hij behoorde zeker tot mijn favorieten van dat jaar. In tegenstelling tot Kill Bill van Tarantino vliegt het bloed je niet om de oren en duren de vechtscenes geen eeuwigheden, maar dat Tarantino o.a. bij dit soort films leentjebuur heeft gespeeld voor Kill Bill is overduidelijk.

De film draait zondag 28 en dinsdag 30 november in MovieW (Wageningen) als onderdeel van de MovieZone. Dat betekent dat de film ook in andere plaatsen terugkeert in de bioscoop. En wat mij betreft terecht. De film komt op groot scherm zeker beter tot z’n recht.

Gezien: IFFR (2004)

Oordeel: 8 uit 10

Groet, Krispijn

Zatôichi (2003) op IMDB.com

Zatôichi (2003) op Cinema.nl