Nog 2 dagen #dvdd: duurzame bedrijven

dagvandeduurzaamheidlogoMet nog 2 dagen te gaan tot de dag van de duurzaamheid is het tijd voor mijn top 15 van duurzame Nederlandse bedrijven (in willekeurige volgorde).

  1. ASN-bank, een van de twee duurzame banken die Nederland rijk is.
  2. Triodos bank, de enige zelfstandige duurzame bank die Nederland rijk is en inmiddels ook multi-national met vestigingen in onder andere België, Spanje en het Verenigd Koninkrijk. Winnaar van de Financial Times Sustainable Bank of the Year Award 2009.
  3. Tendris, een duurzame initieringsmaatschappij. Moederbedrijf van onder andere Lemnis Lightning, Visa GreenCard en GreenBookings.
  4. Dutch Spirit: duurzame mode & maatpakken, onder andere het sustainable suit.
  5. Search bv. ingenieursbureau, laboratorium en opleidingsinstituut op gebied van Maatschappelijk Verantwoord Ondernemen (MVO)
  6. Tony’s Chocolonely: Fair Trade op weg naar slaafvrije chocolade
  7. OVG Duurzame projectontwikkelaar.
  8. TNT, vooral het Planet Me initiatief is inspirerend.
  9. GreenChoice: duurzame energie met milieukeur.
  10. AgroFair: importeur van Fair Trade fruit.
  11. Verkade: Fair Trade chocolade van een A-merk
  12. Eneco: een van de weinige traditionele energiebedrijven die daadwerkelijk om gaat richting duurzame energie, in woord en daad.
  13. E-Traction: producent van zeer energiezuinige elektrische aandrijfsystemen voor o.a. elektrische voertuigen. Zie ook MIT Technology Review van april dit jaar.

Nummer 14 en 15 volgen overmorgen, want daar ga ik op werkbezoek met mijn directeur-generaal 🙂

Ontbreekt er een bedrijf of heb je een ander bedrijf dat volgens jou in de lijst thuishoort, laat het weten in de commentaren.

Wat kost dat nou, zo'n slaaf?

In de Groene Amsterdammer van deze week staat een interview met Benjamin Skinner, die een boek over slavernij in het huidig tijdsgewricht heeft geschreven. Volgens hem zijn slaven in bijna alle landen te vinden en te koop, maar moet je weten waar je ze kunt vinden.

Volgens Skinner ligt de ‘marktprijs’ van een Oost-Europese (seks)slavin in Nederland rond de 2500 euro, terwijl een pooier ongeveer een kwart miljoen euro per jaar per slaaf kan verdienen. Ter vergelijking: een zwarte slaaf kostte, omgerekend naar huidige prijzen, in het Zuiden van de Verenigde Staten halverwege de negentiende eeuw dertig- à veertigduizend dollar.

Dat wil volgens Skinner niet zeggen dat slavernij beperkt is tot de seksindustrie. Degene die de afleveringen van de Keuringsdienst van Waarde over Teun van der Keuken en cacao hebben gezien weten dat natuurlijk al lang en kopen alleen Tony’s Chocolonely.

‘Een slaaf is goedkoper dan ooit’