Ruwe Open Data 1 jaar later (via @libel)

In 2009 hield Tim Berners-Lee een TED-talk over ruwe open data, met name overheidsdata. Dit jaar laat hij in 5 minuten zien wat er sindsdien gebeurd is. Vooral aan de hand van ruwe open & linked data uit de VS en Engeland.

Mijn vraag is: Welke politieke partij pakt het thema open overheidsdata op voor de komende Kamerverkiezingen en wordt de meest open partij? Of laten we de kansen voor de Nederlandse samenleving en het Nederlandse bedrijfsleven liggen?

Afscheidsinterview Jonathan Porritt

Ik had nog nooit van hem gehoord, maar het afscheidsinterview met Jonathan Porritt in The Guardian van 25 juli 2009 is zeker de moeite waard. Porritt heeft jaren leiding gegeven aan de Sustainable Development Commission in het Verenigd Koninkrijk. Het interview geeft dan ook een kijkje in de keuken van een regering die probeert te vergroenen. En in de vele hobbels die je daar bij tegen komt.

Een tweetal mooie citaten uit het interview:

Recently the SDC argued that consumer-driven economic growth could not possibly be sustainable. This was heresy, especially in the Treasury. “The [report] was deeply unloved in government. Yet our entire economic system is based on growth. The only thing they want is to get people to go out there and consume as much as possible.”

En over de kansen van kernenergie zonder subsidie:

Little more than a year ago, these nuclear zealots were telling the world that any new nuclear in the UK would require zero public subsidies. Hardened anti-nuclear campaigners such as myself fell about laughing – not one kilowatt-hour of nuclear-generated electricity has ever gone on to the grid, anywhere in the world, over 40 years, without some kind of public subsidy. So why does anybody suppose that it’s going to be any different this time round?

“We [in the SDC] said categorically that there was no way the industry could build new stations without subsidies. Government said we were wrong, explicitly. All the energy companies, too said they did not need subsidies. Now, they are all in there asking for large amounts of public money.

Als ik dat lees vraag ik me af hoe lang het duurt voor Nederlandse energiebedrijven met nucleaire ambities van de Haagse subsidiekraan komen lurken. Want ik ben het niet vaak eens met Jort Kelder, maar zijn opmerking vandaag in de NRC dat we in Nederland subsidieverslaafd zijn is me uit het hart gegrepen.

Helen (2008)

Helen (2008) is de debuut speelfilm van het regisseurs duo Christine Molloy en Joe Lawlor.

Het verhaal begint met een mooi lang en dromerig shot van de 18-jarige Joy, die in het park afscheid neemt van haar vrienden en een andere kant opgaat. De muziek is al dusdanig onheilspellend dat je op je klompen aanvoelt dat het ondanks de onschuldige en lieflijke beelden ergens fout moet gaan.

In een van de eerst volgende scènes blijkt dat te kloppen als de politie een ander meisje, Helen, vraagd om Joy te ‘spelen’ in een reconstructie waarmee de politie Joys laatst bekende handelingen wil reconstrueren.

Helen heeft geen ouders; ze heeft haar hele leven in instellingen gewoond en heeft nooit met iemand een hechte band opgebouwd. Joy had alles: liefhebbende ouders, een vriendje, een zonnige toekomst. Langzaam begint Helen zich in te leven in haar rol, en bezoekt ze mensen en plekken die Joy heeft gekend. Stilletjes en voorzichtig manoeuvreert ze zich in het leven van het verdwenen meisje. Probeert Helen erachter te komen wat er die dag met Joy is gebeurd, of is ze op zoek naar haar eigen identiteit?

Dat laatste had ik zelf niet uit de film gehaald. Het camerawerk en de lange schots zijn zeer mooi, de plot vind ik niet overal even sterk of geloofwaardig. Voor een eerste film desalniettemin zeker geslaagd.

Bij de Q&A wist Joe Lawlor niet van ophouden bij de discussie over zijn film met het publiek. Nadat vriendelijk verzocht was om de zaal te verlaten om ruimte te maken voor de volgende voorstelling bleek hij na afloop van die voorstelling nog steeds buiten de zaal in discussie met een aantal mensen uit het publiek. Mooi om te zien zo’n gedreven regisseur die uitgebreid de tijd neemt voor z’n publiek. Dat levert de film in mijn ogen een extra plusje op 🙂

Helen (2008) op IMDB.com

Mooie quotes uit de intermediair

Hieronder twee mooie quotes uit een interview van Willem Buiter met Intermediar. Als eerste zijn antwoord op de vraag hoe centrale banken de kredietcrisis het best kunnen bestrijden:

De Bank of England en de Fed moeten meer zaken die op de balans staan bij de banken accepteren als onderpand voor leningen en zo de broodnodige liquiditeit verschaffen.

(…)

Maar er is een heel sterk besef aan de top van de bank dat het verschaffen van liquiditeit tot moral hazard leidt: dat het dus slecht gedrag aanmoedigt. Dat is ook zo maar daar kun je wat tegen doen, namelijk die liquiditeit verschaffen tegen een prijs. Laat ze bloeden! Okay, jij hebt honderd miljoen aan hypotheken? Ik tel het als vijftig. Nu nog geïnteresseerd? Nee? Okay, go fuck yourself. Je kunt echt hardball spelen. Je bent de enige koper. Het is niet moeilijk, maar Mervyn King is een moralist. Dat is prima, maar je moet je daardoor niet laten verblinden.’

En over zijn rol als adviseur van Goldman Sachs:

Chuck Prince, de voormalige ceo van Citigroup, zei in juni nog: ‘as long as the music plays we have to dance and I’m still dancing’. Het is de man trouwens die met een gouden handdruk van 130 miljoen dollar naar huis is gestuurd nadat de bank voor miljarden had afgeschreven. Als dat de prijs is voor falen, ben je benieuwd naar de prijs voor succes, nietwaar?’

Bron: Willem Buiter: ‘Laat ze bloeden!’ intermediair.nl

Vuilnisbelt in zee

De Groene Amsterdammer heeft deze week een interessant artikel over het milieubeleid van het Verenigd Koninkrijk onder de titel: Vuilnisbelt in zee. In Engeland is een discussie is ontstaan over de vraag: Wie zijn betere milieubeschermers: conservatieven op progressieven? De discussie woedt niet alleen in de politiek, maar ook tussen de progressieve The Guardian en het conservatieve dagblad The Daily Telegraph. Beide hebben ook een eigen milieusectie op hun website (al heet het bij The Guardian Environment en bij The Daily Telegraph Earth).

In Nederland heeft overigens alleen Trouw naar mijn weten een speciaal Groen onderdeel op de website. Al komt dat niet in de buurt van The Guardian en The Daily Telegraph, waar behalve nieuws ook veel tips voor thuis op staan.

Is lokaal beter?

Tja daar kun je dus over twijfelen. Als enkel naar de emissies van het transport van een product wordt gekeken.

Arithmetic Of Food Miles Flawed · Environmental Leader · Green Business and Corporate Sustainability News

When you look at all the numbers, you discover that air-transported green beans from Kenya could actually account for the emission of less carbon dioxide than British beans.

Toch gek dat ze dat bij klimaat weer opnieuw moeten ontdekken dat een levenscyclusanalyse uit meer dan alleen een los onderdeel bestaat. Of zou de keuze voor de transportfase samenhangen met het feit dat dat een van de weinig fases is waarin de Europese landbouw minder CO2 emissies veroorzaakt?

Het hele artikel is te vinden bij The Guardian:

How the myth of food miles hurts the planet