ABP en de herkomst van steenkolen

Eerder schreef ik al over de eerste uitzending van Netwerk over de herkomst van steenkolen. Volgens Netwerk betrekken de Nederlandse energiebedrijven E.On, Essent, Nuon en Elektrabel steenkool van Zuid-Afrikaanse mijnen die grote milieuschade veroorzaken. Afgelopen donderdag kwamen daar in de tweede uitzending stevige beschuldigingen over inkopen bij mijnen die paramilitaire operaties in Columbia steunen bij. Het ABP blijkt daarbij ook nog ruim 350 miljoen Euro extra geïnvesteerd te hebben in betrokken mijnbouwbedrijven.

ABP’s investeringen in mijnbouw en energie

Afgelopen dinsdag schreef ik al dat ABP behoorlijk fors geïnvesteerd heeft in de bedrijven die door Netwerk in verband worden gebracht met milieuverontreiniging in Zuid-Afrika. Na de uitzending van donderdag over vermeende mensenrechtenschendingen door mijnbouwbedrijven in Columbia kan daar 372 miljoen Euro in Anglo American aan toegevoegd worden (zie dit artikel in de Volkskrant). Het totale lijstje ziet er als volgt uit:

  • BHP Billiton: 799 miljoen Euro (in omvang de 19e investering van ABP)
  • E.On : 484 miljoen Euro (in omvang de 40ste investering van ABP)
  • Anglo American: PLC 372 miljoen Euro (in omvang de 53ste investering met ABP)
  • Xstrata PLC: 292 miljoen Euro (in omvang de 85ste investering van ABP)
  • RWE (eigenaar Essent): 102 miljoen Euro

Dat is in totaal ruim 2 miljard Euro pensioengeld in bedrijven die betrokken zouden zijn bij milieuschade en/of mensenrechtenschendingen en moord. Waarvan bijna anderhalf miljard in de mijnbouwbedrijven die volgens Netwerk betrokken zijn.

Herfkens hoeft niet terug te betalen, maar het zou haar wel sieren…

De Volkskrant berichtte afgelopen vrijdag dat Herfkens haar huursubsidie niet hoeft terug te betalen, volgens de regels van de wet zal dat allemaal best. Het zou haar alleen wel sieren als ze het toch deed, zoals SP-kamerlid Ewout Irrgang terecht stelt. Of stort het in een fonds voor arme kindjes en ga zelf een jaar wonen tussen de mensen die je wilt helpen… Of is de kaviaar levering dan niet meer gegarandeerd?

De Zaak-Herfkens – Het eigen belang van een Nederlandse armoedebestrijder

De Zaak-Herfkens (2) – Herfkens’ honger

Gebruik de groep?

In de Volkskrant van afgelopen zaterdag stond een stukje over intrigerend onderzoekje van Robert Cialdini. In de kern kwam het erop neer dat mensen kuddedieren zijn die consensus zoeken, bij de communicatie zou je daar dus bij moeten aansluiten. In het artikel werd als voorbeeld de welbekende bordjes van hotelkamers gebruikt, waarop gevraagd wordt:

Denk aan het milieu, herbruik uw handdoek.

Deze werden in een deel van de hotelkamers vervangen door andere teksten. Een deel kreeg de tekst:

Veel van onze hotelgasten sparen het milieu door hun handdoeken te herbruiken.

Een ander deel de tekst:

Veel van de hotelgasten in deze kamer herbruiken hun handdoek

Wat bleek? Bij de eerste tekst herbruikt 33% van de gasten zijn handdoek. Bij de laatste tekst 53% van de gasten. Conclusie volgens Cialdini: spreek mensen aan op het lidmaatschap van een groep en geef aan hoe de meeste leden van deze groep zich gedragen, dat beinvloedt het gedrag van andere leden van de groep.

Zou je daarmee ook de huidige golf van duurzaamheid en maatschappelijk verantwoord ondernemen in het bedrijfsleven kunnen verklaren? Zo ja, dan is dit interview met Nico Roozen een mooie opsteker: steeds meer bedrijven willen verantwoorde producten inkopen en steeds meer consumenten willen het kopen. Sterren beginnen hun eigen verantwoorde merken en in Zwitserland is de fair trade banaan markleider. Bij deze winnaars wil uw bedrijf toch ook horen?

Een andere vraag die bij me opkomt is hoe je deze kennis in kan zetten in campagnes voor duurzaam consumeren.

Overigens heb ik zijn theorie nog niet zo goed in de vingers, van de 10 vragen van de test op zijn website heb ik er 2 1/2 goed…

# 0-3 right: I have some real estate that I’d like to sell you…

Influence at Work.

Open standaarden bij de overheid

Afgelopen maandag las ik in een stuk op Livre dat uit een onderzoeksrapport in opdracht van EZ blijkt dat het gebruik van open standaarden binnen de overheid toeneemt. Ik heb het rapport (pfd) zelf overigens nog niet gelezen, denk ook niet dat ik daar zin in heb (135 pagina’s kan me leukere vakantieliteratuur voorstellen). Dus ik weet niet hoe het er precies instaat.

Wat me wel opviel was dat ik dinsdag een stuk in de Volkskrant las over de HSL (helaas geen link kunnen vinden). Daar kunnen de snelle treintjes voorlopig nog niet rijden, omdat de beveiligingssystemen moeten voldoen aan een Europese standaard. Door de wijze waarop de verschillende bedrijven (o.a. Siemens en Bombardier) deze in hun apparatuur hebben verwerkt kan het systeem van de ene leverancier niet overweg met het systeem van de andere leverancier. Lijkt me toch een slordigheidsfoutje bij het opstellen van de Europese standaard, of bij de aanbesteding. Dat kan ik niet beoordelen.

Big Blue Belastingdienst en aanbesteden

In de NRC van vandaag staat een stuk over fout aanbesteden bij ICT-projecten van de Belastingdienst. Grote constante: de Belastingdienst houdt zich niet aan Europese aanbestedingsregels, meldt projecten boven de Euro 137.000 niet aan en bevoordeelt sommige leveranciers. Daarbij valt de naam van IBM op (toenmalig directeur van IBM-Nederland: Amandus Lundqvist) en vooral de grote afhankelijkheid van Big Blue. Dan vraag ik mij 2 dingen af:

  1. Hoe verhoudt het aangaan van dergelijke contracten door IBM (die ook weten dat grote projecten Europees aanbesteed moeten worden) zich tot hun Corporate Responsibility code? Vooral de eerste zin van hoofstuk 4 is interessant:

    You must be ethical and lawful in all of your business dealings whether you are selling, buying or representing IBM in any other capacity.

    Bron: IBM Business Conduct Guidelines.IBM wilde niet reageren op het artikel van de NRC.

  2. Hoe verhoudt de grote afhankelijkheid van IBM zich tot het ondertekenen van het Manifest van de Open Overheidsorganisaties door de Belastingdienst? Met name het punt van leveranciersonafhankelijkheid.

Bron:

Rede vs geloof?

In de Volkskrant van zaterdag 30 juli schrijft Nelleke Noordervliet dat de huidige strijd tegen fundamentalisten gebaseerd is op verkeerde vooronderstellingen. Waarbij het verschil tussen geloof en rede niet juist wordt ingeschat. Hoewel ik met haar, twijfel of het zinvol is om te discussiëren met fundamentalisten. Denk ik dat het aangaan van de discussie met de aanhang en hun leiders wel degelijk succesvol kan zijn. Terroristen hebben geld, onderduikadressen en logistieke ondersteuning nodig. Drie zaken die vaak geleverd worden door mensen, die sympathiseren met de nagestreefde doelen. Deze groep mensen is nog bereikbaar. De jaren zeventig moeten toch voldoende studiemateriaal opgeleverd hebben om dit zagen aan het draagvlak mogelijk te maken. De huidige generatie terroristen lijkt eenzelfde ‘verelendung’ na te streven als linkse terreurgroepen uit die periode en de terroristen waren grotendeels ook goed opgeleidde jongeren uit de middenklasse. Een recenter voorbeeld van een succesvolle aanpak vormt de IRA, die vorige week aankondigde de wapens neer te leggen. Dat heeft minder te maken met een harde aanpak van de IRA, dan met het wegvallen van de steun voor hun strijdmethoden vanuit Amerika en in Noord-Ierland en Ierland zelf.

Het geloof in de scherpstelling tussen rede en geloof van Noordervliet deel ik echter niet. Binnen en tussen geloofsgemeenschappen is er al eeuwenlang sprake van discussies op basis van argumenten en en niet enkel op basis van een geopenbaard gelijk. Dat loopt van het bepalen van de juiste canon van het geloof en het wegmoffelen van de apocryfen (zoals het evangelie van Thomas) tot het op de deur spijkeren van 95 stellingen door Martin Luther uit protest tegen de aflaatpraktijken van de katholieke kerk. Als gevolg van dit protest en de daarop volgende discussie scheidde verschillende protestantse stromingen zich af van Rome. Sindsdien zijn er voortdurend discussies tussen de verschillende stromingen over de juiste leer. De meest recente uitkomst van deze discussies is het samengaan van een aantal protestantse kerkgemeenschappen in Nederland, die verenigt waren in de Samen Op Weg kerk, tot de Protestantse Kerk Nederland. Je kunt toch moeilijk beweren dat dit samengaan puur door het uitoefenen van geloofsovertuiging is gebeurd. Mijns insziens is het het gevolg van rede, van discussie en argumentatie waaruit bleek dat de overeenkomsten groter waren dan de verschillen. Het verschil zit ‘m eerder in mensen die rotsvast geloven in dat ene geloof en niet accepteren dat er andere mogelijkheden zijn, of zoals Cees Nooteboom in de NRC van 30 juli schrijft:

Er zijn (…) twee soorten lezers op deze wereld. De lezers van vele boeken, en de lezers van één boek. Een beschaving gebaseerdop een boek, dat is natuurlijk prachtig. Maar als dat boek andere boeken uitsluit, als er op grond van dat ene boek mensen die andere boeken lezen of schrijven worden verbrand, zoals vroeger bij ons, of gedood of met de dood bedreigd, zoals nu, dan is het met de vrijheid droevig gesteld. Terwijl het niet zo hoeft te zijn.

Het is vreemd om te zien dat dezelfde cultuur, die ons in staat heeft gesteld vanuit een diep dal op te klimmen en die de basis aanleverde voor de Renaissance en de Verlichting, nu zelf tot barbarij lijkt te vervallen. Veel kennis van het Griekse en Romeinse cultuurgoed, dat wij nu tot de bakermat van onze westerse beschaving beschouwen, heeft overleefd onder islamitisch bewind. Zonder bibliotheken van islamitische heersers was veel oude Griekse en Romeinse literatuur en kennis verloren gegaan. De rijkdom en de exotische uitstraling van de Oosterse cultuur heeft vele westerse kunstenaars geïnspireerd tot meesterwerken. Het blijft verbazingwekkend om te zien dat dit in een paar jaar volledig ondergesneeuwd lijkt te zijn. Evenals het feit dat joden, christenen en moslims eeuwenlang in vrede samen hebben gewoond rond de Middellandse Zee onder islamitisch bewind.