De boot ophalen bij Piet? 'Dat is raar'

Afgelopen donderdag gingen we de pampus ophalen bij jachtwerf Haarsma in Nieuwebrug voor een weekendje zeilen in Friesland. Onderweg vanaf jachthaven Tusken de Marren vroeg Josie waar de boot was. Mijn antwoord bij Piet leverde een verbaasde reactie op. Met een verbaasd gezicht herhaalde ze keer op keer:

De boot is bij Piet, dat is raar.

Na een minuut of 5 volgde de ontknoping:

Woont Sinterklaas daar ook?

Boot van Wubbo Ockels tot zinken gebracht

Vandaag kwam ik onderstaand bericht tegen op internet, wat me dan toch op de vraag brengt waarom je een boot tot zinken zou brengen. Of hangt dat samen met de onafhankelijkheid van brandstoffen en de verwevenheid van in ieder geval sommige personen in de olie- en gasindustrie met de maffia? Oh nee, sorry, oude gewoonte: complottheoriën.

Ecolution tot zinken gebracht

Wubbo Ockels looft 5.000 euro uit voor de tip die leidt naar de dader(s) van de vernielingen aan zijn duurzame zeilboot de Ecolution. Dit miljoenen kostende schip is door vernielingen zo beschadigd geraakt dat het in de nacht van dinsdag op woensdag naar de bodem van het Reitdiep in Groningen zonk.

,,Ik wil koste wat kost weten wie hier achter zit en wat zijn of hun beweegredenen zijn geweest”, laat Ockels donderdag in een reactie weten. De oud-astronaut zegt geen idee te hebben wie de daders zijn, maar is ervan overtuigd dat ze als doel hebben gehad de boot tot zinken te brengen. ,,Dit waren geen vandalen, ze wisten waar ze mee bezig waren en hebben geen rommel achtergelaten. Een schip van 25 meter breng je bovendien niet heel makkelijk naar de bodem.” Of het om een persoonlijke aanval gaat, durft hij niet te zeggen. ,,Maar heel Nederland weet dat mijn naam aan dit schip verbonden is dus het voelt wel als dusdanig.”

Volgens Ockels is nog niet te zeggen hoe groot de schade aan het schip precies is en of er ooit nog mee gevaren kan worden. ,,We houden hoe dan ook de moed erin. Winners never quit’, zegt hij. Zijn plan om samen met zijn echtgenote met de Ecolution de wereldzeeën te bevaren, is wat Ockels betreft dan ook niet van de baan. ,,Desnoods bouwen we een nieuw schip.”

Het schip, met een waarde van vier miljoen euro, was volgens Ockels goed verzekerd. Schade-experts zijn bezig met het bepalen van de schade.

Bron: Groninger Internet Courant

Heeft u tips of meer informatie? Dan kunt u contact opnemen met Politie Groningen: 0900 8844

Afscheid van De Noord…

Voorjaar 2004 heb ik De Noord, de zeilboot van mijn opa, overgenomen. De Noord is een pampus met wedstrijdnummer 166. De staat van de boot liet toen zacht gezegd nogal te wensen over. Mijn opa was toen al aardig op leeftijd en leek ook niet van plan om de boot ooit weg te doen.

Op de vraag wat er met de boot ging gebeuren na zijn dood of als hij te oud zou zijn om er mee te kunnen varen was het antwoord steevast dat hij met boot en al naar de kelder zou gaan of erin begraven wilde worden.

Voorjaar 2004 was het toch zover en kreeg ik de boot van mijn opa. Dat voorjaar heb ik samen met vrienden de eerste reparatiewerkzaamheden gedaan in Rotterdam. In juli was de boot klaar om te water te gaan. In augustus 2004 hebben ouders van vrienden uit Wageningen De Noord naar Friesland gereden voor het jaarlijks weekje zeilen vanuit de Drijfveer, Akkrum.

Toen al was duidelijk dat de boot een veel grotere onderhoudsbeurt nodig zou hebben. De eigenaren van Drijfveer/Tusken de Marren brachten me in contact met Piet Haarsma die in de winter van 2004-2005 een behoorlijke klus heeft gehad aan de restauratie. Nieuwe kielbalk, nieuwe kiel en nieuwe bodemdelen, beschreven in 17 delen op dit weblog bij onderhoud. Zelf heb ik samen met vrienden en familie de hele boot kaalgeschuurd en opnieuw in de lak gezet. Ook opa heeft (toen 90 lentes jong) nog een dag mee staan lakken en heeft ’s winter thuis alle kastjes geschuurd en gelakt, waarna we ze er weer ingebouwd hebben. Financieel was de restauratie niet mogelijk geweest zonder ondersteuning van mijn familie.

Bijna alle vakantiedagen zijn dat jaar in het onderhoud van De Noord gaan zitten. Rond juni 2005 kon de boot eindelijk te water. Waarna nog een overgetelijke dag zeilen met mijn opa over het Sneekermeer volgde.

De Noord was al sinds 1947/1948 van mijn opa, die er bijna ieder jaar mee op vakantie ging vanuit Rotterdam naar Friesland. Sinds eind jaren tachtig was hij echter niet meer met De Noord in Friesland geweest.

De toekomst

Mijn opa is inmiddels al weer ruim een jaar overleden en De Noord is tijdens z’n leven in de familie gebleven. Inmiddels is me echter wel duidelijk geworden dat ik de kennis en kunde mis om De Noord in goede conditie te houden. Ook de tijd voor het onderhoud van een klassieke houten zeilboot ontbreekt.

Daarom is met pijn in het hart en na veel wikken en wegen de keuze gevallen om De Noord weg te doen en aan te bieden op de site van de pampusclub. Hopelijk vind ik een liefhebber die tijd & liefde er in wil investeren. Dat geeft mij de gemoedsrust dat de boot in goede handen is bij een liefhebber, zoals opa het gewild zou hebben. De nieuwe eigenaar krijgt in ieder geval een spectaculair varende zeilboot…

De Noord gaat schuin

Zeilen in de pampus

Het weer is deze zomer helaas niet zo mooi geweest als gehoopt, maar desondanks heb ik zeker al een aantal keren heerlijk gezeild in de pampus. Vanmiddag een vrije middag genomen en heerlijk in mijn uppie op het water gezeten. Nauwelijks een ziel te bekennen op de plas, behalve dan een paar sloepjes en twee surfers. De zon scheen niet (zoals op de foto van Regis onder), maar het woei goed. De Noord hield zich prima. Stag en gangboord gingen het water in, maar de boot blijft goed bestuurbaar. Dat blijft toch het meest wonderlijke, dat de boot zo snel en fel blijft reageren op het roer.

De Noord gaat schuin

Afvaren en aanleggen in je eentje blijft spannend. Probleem is dat de boot een factor 15 zwaarder is dan ik, dus afremmen gaat niet zo heel erg makkelijk en met hout kan je het maar één keer fout doen… Vooral het aanleggen was vandaag wat geklooi. De wind begon behoorlijk aan te trekken en ik moest voor de wind de haven in. Buiten de haven heb ik het grootzeil gestreken, dat ging niet zo makkelijk omdat de boot niet in de wind wilde blijven liggen. Met druk op het grootzeil is het echter godsonmogelijk om het zeil te strijken. Met een beetje geklooi lukte het uiteindelijk, vervolgens op de fok naar de opening van de haven gevaren. Fok gestreken en uitgedreven naar de ligplaats. Gelukkig heb ik daar een stootkussen op het steiger gebonden, want ook zonder zeilen zat de vaart er nog goed in.

Ik ben er nu wel achter waarom er soms een beetje water in de boot staat, de doorloop onder de vlonders door zat namelijk tussen het voorste en achterste deel verstopt. Dat is nu ook verholpen. Nu maar hopen op mooi weer met Lowlands, dan kan ik lekker zeilen 🙂

Koninginnedag = spierpijn

Gisteren was het heerlijk weer, maar erg veel zin om rond te sjouwen op de vrijmarkt in Den Haag of Voorburg had ik niet. Met zoveel wind leek zeilen veel aantrekkelijker. Dat heb ik dan ook gedaan. Nadeel van de eerste dag met veel wind is drievoudig met een houten boot:

  • Veel hozen: tot twee keer toe aangelegd om te hozen omdat de vlonders begonnen te drijven. Als het goed is betekend dat wel dat De Noord de volgende keer veel minder water maakt. Maar ja een houten boot hoort te werken, tenzij je ‘m plastificeert met meercomponentenlak…
  • Spierpijn: als je scheef gaat kom je er achter dat je bij zeilen spieren gebruikt die je nooit nodig hebt…
  • Lompe acties: Afvaren gaat nog niet zo soepel, zeker niet als de manouvreerruimte beperkt is. Voor een vol terras parkeerde ik de pampus dan ook voor de wind in de top van een boom. Gelukkig won de mast het van de takken en kwamen we met de schrik en wat gewiebel met de peddel vrij. Maar ik vind toch dat ik wat bomen moet gaan planten om de gebroken takken te compenseren.

Al met al zeker een geslaagde dag, waarvan een passerende collega nog 2 foto’s heeft gemaakt. Ik denk wel dat mijn vriendin niet de enige is die zeilles nodig heeft. Een herhalingles subtiel afvaren na de vakantie kan voor mij ook geen kwaad 😉

Afscheid & weerzien in het paasweekend

Ondanks het heerlijke weer is dit een paasweekend waar ik dubbele gevoelens aan over hou. Zaterdag begon goed met het weerzien van mijn zeilboot. Ik heb deze opgehaald en vanuit Friesland naar Vlietland verplaatst. Het verlaten van Friesland gaat me aan het hart, vooral het weggaan bij Tusken de Marren en het vertrek bij m’n vaste onderhoudsman Piet Haarsma.

Boot in de takels Wachten bij VlietlandIk huur al jaren met veel plezier boten en ligplaatsen Tusken de Marren, maar de reistijd vanuit Voorburg naar Friesland werd toch echt te gortig. Afgelopen zaterdag heb ik samen met een vriend de boot in Friesland opgehaald. Eerst hebben we de boot nog in de anti-fowling gezet, daarna op de trailer en richting Vlietland net ten zuiden van Leiden.

Boot in de liftBoot te water II

Bij Vlietland werden we warm onthaald door de havenmeester en hing De Noord binnen een uur in de botenlift om een nachtje water te maken en dicht te trekken. Zondag viel de hoeveelheid water in de boot heel erg mee. Na het hozen hebben we de mast erop gezet en de boot zeilklaar gemaakt. Vervolgens hebben we nog een uurtje gezeild in de avondzon, want echt vroege vogels hadden we ons niet betoond op paaszondag.

Vandaag begon door te dringen dat ons zaterdag een bijzonder persoon ontvallen was. Toch zijn we vanmorgen voor het paasontbijt naar m’n zus gegaan. Daarna zijn we met de halve familie en met opa en oma naar Vlietland gereden om de boot te zien. Opa was blij De Noord weer te zien, met een biertje en een bittergarnituurtje had hij het duidelijk naar z’n zin bij Paviljoen Vlietland. Hij wilde ons nog weg zien zeilen.

Vanavond aan de telefoon bleek dat hij nog steeds scherp oplet, hij had gezien dat we het grootzeil niet in één keer omhoog hadden gekregen. Dat klopte, want ik had een foutje gemaakt. Dat was te herstellen zonder te strijken, maar de onderbreking was lang genoeg om zichtbaar te zijn voor hem. Ook bleek dat het weg zien zeilen van De Noord hem niet onberoerd liet. Aan de ene kant was hij trots dat de boot er zo goed uitziet en nog steeds goed vaart (ondanks het ontbreken van het windvaantje), aan de andere kant stak het hem dat De Noord, 166, de pampus waar hij 56 jaar eigenaar is geweest, zonder hem wegvoer.

Gelukkig staat nu wel de afspraak dat we nog een keer gaan zeilen als het wat warmer is. Ik hoop dat dat snel lukt.

Najaarszeilen

Terwijl ik de boot al een maand in de winterstalling heb liggen, kreeg ik van een oud-collega bericht dat hij net een eigen bootje aangeschaft heeft en er nog mee is wezen varen ook. Mij te koud nu. Dit jaar is er van zeilen sowieso niet erg veel gekomen.

Een nieuwe baan, verhuizen en samenwonen hebben niet meegeholpen om vaker te gaan zeilen. Ook is Akkrum wel erg ver van Den Haag af. Twee maanden geleden heb ik dan ook de knoop doorgehakt om Friesland te verlaten een ligplaats voor De Noord binnen de Randstad te zoeken. Tusken de Marren in Akkrum is een mooie uitvalsbasis voor Friesland en vanuit Wageningen was het goed bereisbaar, maar vanuit Den Haag is het bijna 3 1/2 uur met de trein. Beetje ver voor een dagje zeilen.

Na een beetje rondneuzen en zoeken is de keuze gevallen op Vlietland bij Leiden. Op een uurtje fietsen vanaf m’n huidige woonplek en geen ellenlange wachtlijst voor een ligplek. Vorige maand de ligplek bij Tusken de Marren opgezegd, de boot ligt nog wel in de winterstalling in Friesland. Volgend voorjaar dus nog een keer klussen in Friesland en dan de boot richting de Randstad rijden.

Bootje varen…

Dit weekend de boot helemaal afgerond. Hij lag al in het water en was verrassend droog gebleven, de grote onderhoudbeurt van vorig jaar werpt nu toch z’n vruchten af.

Gisteren heb ik de boot van Nieuwe Brug naar Akkrum gevaren. De Noord ligt nu weer op z’n zomerstekkie. Het was lekker zeilweer zondag, het duurde alleen wat langer dan verwacht omdat het hele stuk naar Akkrum opgekruist moest worden. Een zeilpak bleek iig geen overbodige luxe. Niet tegen de regen (want we hebben geen spatje regen gehad ), maar wel om het warm te houden tijdens het zeilen

De routine was er na de winterstop wel een beetje uit, want ik had geen eten meegenomen. Ook geen fotos, want het fototoestel lag in Wageningen…

Najaarszeilen 2005

Dit weekend zijn we nog een weekend gaan zeilen. Geweldige mazzel gehad met het weer. Veel wind, zon en geen regen. Zaterdag van Akkrum naar Langweer gezeild via het Sneekermeer. Daar ’s avonds in de kroeg rond gehangen, met dj’s zoals je ze niet vaak tegenkomt (ik althans niet). Niets anders dan 60 muzak, 70’er jaren ZZ Top rock en meer van dergelijk achtergrondgeruis. Oftewel: niet mijn smaak. Najaarszeilen10_LangweerderwielenNajaarszeilen12_Langweerderwielen

Najaarszeilen16_Eef_met_katerZondag zijn we met een brak hoofd terug gezeild naar Akkrum.Sleepje onder de brug bij Langweer en zeilend weer verder. Op het Sneekermeer was er een wedstrijd met skûtsjes bezig. Dat levert altijd mooie plaatjes op. Vandaag met moeite weer een dag gewerkt, was wel een beetje afgemat.

Najaarszeilen26_skûtsjesilenNajaarszeilen31_skûtsjesilen Najaarszeilen24_skûtsjesilen

Platbodems op de poelen bij Ter Herne

Tijdens de derde dag zeilen met m’n opa kwamen we op de plassen bij Ter Herne een wedstrijd van kleine platbodems tegen. Ik heb geen idee welke klasse, maar het blijft geweldig mooi om te zien en ze liepen vreselijk hard. Mooi ook om een wedstrijd te zien waarbij rondom eilandjes gevaren wordt en niet alleen rondjes op de plas.

Volgend seizoen toch maar ‘ns werk maken van een keer zeilen op een skutjs of andere platbodem met wat vrienden.