(nog) een kras in Wal-Mart's poging om een duurzaam boodschappenbolwerk te worden

Sinds een paar jaar timmert Wal-Mart stevig aan de weg met het Sustainability Consortium als het gaat om het verduurzamen van haar productieketen. Toch weigert mijn eigen bank (ASN) al een aantal jaar te investeren in Wal-Mart, als ik me goed herinner onder andere i.v.m. wapenverkopen in de winkels. Deze week werd duidelijk dat de ASN door een veel prominentere belegger wordt gevolgd: ABP. In het persbericht motiveert ABP  (pdf) de uitsluiting als volgt:

Het Amerikaanse bedrijf Walmart is door ABP uitgesloten vanwege het personeelsbeleid dat in strijd is met internationale richtlijnen (ILO richtlijnen), met name ten aanzien van arbeidsomstandigheden en de mogelijkheid voor werknemers om zich te organiseren in vakbonden.

Dat maakt duidelijk dat verantwoord ketenbeheer slechts een onderdeel is van maatschappelijk verantwoord ondernemen. Ik ben er van overtuigd dat samenwerking met ketenpartners veel meer impact kan hebben op duurzaamheid (zowel sociaal als milieu), tegelijkertijd vergt een ambitieuze verduurzamingsstrategie voor je productieketen ook dat je je eigen interne ambities opschroeft…

Na een paar jaar zeuren tegen ABP (over oa. investeringen in kolen, teerzanden en hun investeringsbeleid) is het mooi om te zien dat er ook voor hun een grens zit aan de engagement strategie. Wanneer een bedrijf haar gedrag en beleid niet wijzigd komt er een moment dat je afscheid moet nemen. Wat mij betreft een dikke pluim voor deze actie van ABP.

In antwoord op @Bob_Lookermans

Naar aanleiding van de foto’s van de installatie van onze zonneboiler stelde Bob Lookermans via twitter onderstaande vragen:

Bob_Lookermans Feb 27, 5:44pm via Web

#zonneboiler @krispijnbeek @groenlinks, idealen belangrijker dan #veiligheid mensen. http://bit.ly/hvIbuF . #arbeidsinspectie#gewetensnood

Bob_Lookermans Feb 27, 5:55pm via Web

@krispijnbeek Klopt, Zou nu moeten werken. 1 misstap van deze mannen en… Wat vind je ervan?

Aangezien mijn antwoord niet past in 140 tekens en de vluchtigheid van twitter niet past bij het belang van de vraag volgt hieronder mijn antwoord.

Zijn idealen belangrijker dan mensen?

Nee. In mijn ogen zijn mensen, milieu en economie drie kanten van dezelfde duurzame medaille. Bij het uitzoeken van de zonneboiler heb ik daarom gekozen voor een Nederlands product (minder zeetransport nodig, wat vaak plaatsvind met zeer vervuilende schepen) en een lokale installateur (gevestigd op een bedrijventerrein minder dan 5 kilometer afstand van ons huis, goed voor de lokale werkgelegenheid).

1 misstap van deze mannen en dan…

Bij het doorspreken van de offerte heb ik navraag gedaan hoe de spullen op het dak zouden komen. Het antwoord daarop was dat een hoogwerker niet nodig was, maar een goederenlift wel. In de oorspronkelijke offerte was de huur van dit materiala ook opgenomen. Bij het krijgen van de nieuwe offerte heb ik hier niet meer naar gekeken, aangezien ik me er bij de oorspronkelijke offerte al bij had neergelegd dat er speciaal materiaal nodig was om de spullen op het dak te krijgen. En een veilige werkomgeving voor mensen die mijn huis onderhouden of hier systemen aanleggen is me ook wat waard.

Op de dag zelf heb ik me wel gerealiseerd dat er enkel ladders aanwezig waren, maar ik heb er verder geen aandacht aan besteed. Achteraf stom, want Bob Lookermans heeft volstrekt gelijk bij zijn vraag wat als een van de heren een misstap had gemaakt?

Zelf zou ik gezekerd wensen te werken op de hoogte waar ze aan het werk waren, maar of ongezekerd werken bij een goothoogte van 6 a 7 meter in strijd is met arboregels weet ik echt niet. Ik geloof het onmiddelijk als lezers zeggen dat dat zo is. Ik zit nu de nieuwe offerte door te kijken en zie dat daarin de goederenlift niet meer is opgenomen. Pennywise, poundfoolish van de installateur naar mijn mening.

Een leerpunt voor mijzelf is dat ik afspraken moet maken met de installateur over de wijze waarop de spullen op het dak komen en over de manier van werken op het dak (zekering) wanneer ik zonnepanelen bij ga laten plaatsen.

Trots Op Nederland: Fairtrade Chocolade

Een paar maanden geleden schreef ik al in een stukje dat de verkoop van Fairtrade producten een omslagpunt nadert. Inmiddels blijk ik daar wat aan toe te kunnen voegen:

Verkade stapt over een aantal weken volledig over op het Max Havelaar keurmerk. Uit het persbericht:

In het totaal gaat het bij Verkade om 1.500 ton cacao op jaarbasis. Dit is zo’n 20% van de totale huidige wereldmarkt aan verkochte Fairtrade cacao (7.300 ton). Daarnaast wordt ook alle suiker onder Fairtrade voorwaarden ingekocht.

Stoere actie van Verkade, en dat maakt het voor de Stoere Vrouwen komende Sinterklaas een stuk makkelijker om een eerlijke chocoladeletter te vinden.

Bron: Duurzaam-ondernemen: Verkade stapt over op Fairtrade chocola

Zie ook: VoorDeWereldVanMorgen: Verkade stapt in ‘eerlijke chocola

Wat kost dat nou, zo'n slaaf?

In de Groene Amsterdammer van deze week staat een interview met Benjamin Skinner, die een boek over slavernij in het huidig tijdsgewricht heeft geschreven. Volgens hem zijn slaven in bijna alle landen te vinden en te koop, maar moet je weten waar je ze kunt vinden.

Volgens Skinner ligt de ‘marktprijs’ van een Oost-Europese (seks)slavin in Nederland rond de 2500 euro, terwijl een pooier ongeveer een kwart miljoen euro per jaar per slaaf kan verdienen. Ter vergelijking: een zwarte slaaf kostte, omgerekend naar huidige prijzen, in het Zuiden van de Verenigde Staten halverwege de negentiende eeuw dertig- à veertigduizend dollar.

Dat wil volgens Skinner niet zeggen dat slavernij beperkt is tot de seksindustrie. Degene die de afleveringen van de Keuringsdienst van Waarde over Teun van der Keuken en cacao hebben gezien weten dat natuurlijk al lang en kopen alleen Tony’s Chocolonely.

‘Een slaaf is goedkoper dan ooit’

Catch the flame!

Catch the flame!

On March 20th a virtual torch relay started in the Netherlands and made its way East and West around the world. So far it has reached over 11.000 people in more than 88 countries. On May 1st the flame reached China, challenging the International Olympic Committee to respect worker’s rights. You still have the chance to Catch the Flame now that it has traveled the world by adding your name and putting your location on our map.

Dat moeten er toch 100.000 kunnen worden?

Bron: FNV Platform A

Marokkanen werken zelfs op zondag…

… Rotterdammers werken alleen als Feyenoord gelijk speelt. Als Feyenoord verliest zijn ze ziek van verdriet, en als ze winnen zijn ze ziek van de drank. Dat is gekscherend de opvatting van de voormalige voormannen van beschuitfabriek Hooimeijer in de documentaire Aan ons den arbeid van Jeroen van Bergeijk. Ook bij de directeur, de vader van de regisseur, geen overtogen wordt over het arbeidsethos van de Marokkaanse gastarbeiders, zonder hen was de fabriek in de jaren zeventig al gesloten wegens gebrek aan personeel.
Doorgaan met het lezen van “Marokkanen werken zelfs op zondag…”