Schiedam blijft thuis: voor een regionale glasvezelmonopolist

Binnenkort krijgen we in Schiedam glasvezel, bij veel huizen is de aansluiting fysiek zelfs al gerealiseerd (bij ons ook). Het is wachten op het aanzetten van het netwerk en de aanbiedingen. Sinds kort weet ik dat dat laatste tegen gaat vallen, want CIF (de netwerkeigenaar) heeft gekozen voor een gesloten netwerk waarop enkel plaats is voor Caiway. Reden voor mij om de petitie van Nederland Kiest Zelf te tekenen. Gesloten netwerken waarbij je de keuze hebt uit slechts een aanbieder vind ik namelijk niet van deze tijd. Ouderwets, achterhaald en eigenlijk te belachelijk voor woorden dat opeenvolgende Kabinetten, die telkens hun mond vol hebben van marktwerking en concurrentie dit nog niet hebben aangepakt.

Dus doen we het lekker zelf. Teken je ook?

Achtergrond (bron: Nederland Kiest Zelf)

CIF heeft een gesloten netwerk, waar Caiway als enige aanbieder actief op is. In totaal voorziet CIF 10% van alle glasvezelaansluitingen in Nederland, wat neerkomt op ongeveer 169.000 huishoudens. 101.000 van deze huishoudens bevinden zich in Zuid Holland. Deze groep heeft geen andere keuze dan Caiway op glasvezel.

Nederland Kiest Zelf wil de bewoners uit het CIF gebied bewust maken van deze consumentonvriendelijke situatie. Met Caiway als enige aanbieder, wordt een gezonde marktwerking tegengehouden en kan Caiway haar aanbod beperken en de prijzen kunstmatig hoog houd en door een gebrek aan concurrentie.
Het gevolg is dat de prijzen voor vergelijkbare Alles-­in-­1 pakketten voor glasvezel met dezelfde of hogere internetsnelheid, hoger zijn dan de prijzen die worden aangeboden door aanbieders op het Reggefiber netwerk. Daarnaast biedt Caiway geen glasvezel aan met een snelheid onder de 100 Mb/s, terwijl in de rest van Nederland 64% van alle glasvezelgebruikers de voorkeur geeft aan een lagere snelheid tegen een scherpere prijs.

Zo is er al vanaf 410 euro een Alles-in-­1 pakket op glasvezel op het Reggefiber netwerk te bestellen, terwijl bij Caiway het goedkoopste pakket 530 euro per jaar kost. Op het gebied van service presteert Caiway slechter dan de grote internetaanbieders van Nederland. Uit de providermonitor van de Consumentbond van eind 2014 scoort Caiway het laagste rapportcijfer op het gebied van klanttevredenheid en het algemene testoordeel.

Eind 2014 was er in Twente een soortgelijke situatie waarin 80.000 Ziggo abonnees gedwongen werden Caiway af te nemen als zij kozen voor kabel of glasvezel. Namens het onafhankelijke initiatief Twente Kiest Zelf bundelde heel Twente de krachten en werd de situatie doorbroken met een nieuwe aanbieder op glasvezel. Speciaal voor Twente creëerde Caiway daar wel een pakket met sterk gereduceerde prijzen ten opzichte van hun algemeen geldende prijzen in de CIF gebieden.

Nederland Kiest Zelf wil zich samen met alle bewoners in de CIF gebieden, maar ook daarbuiten,
sterk maken om meer glasvezelaanbieders aan te sluiten op het CIF netwerk. Door de situatie in Twente laat CIF ook andere aanbieders toe op haar netwerk en met voldoende steun zijn nieuwe providers bereid te investeren en de stap te maken naar het CIF netwerk. Laat je steun blijken en teken vrijblijvend de petitie voor 23 maart op www.nederlandkiestzelf.nl.

Salman Khan over Khan Academy

Salman Khan begon in 2004 met huiswerkhulp voor zijn neefjes via internet. Het aantal neefjes groeide en Khan nam zijn uitleg op video op en plaatste deze op YouTube. Inmiddels telt de site van Khan Academy ruim 2000 YouTube filmpjes met uitleg over rekenen, wiskunde, economie, biologie en nog veel meer.

Khan hanteert een afwijkende leermethodiek, die bestaat uit het bekijken van instructies en het maken van oefeningen. In de methodiek van Khan gaat een leerlng pas door naar het volgende niveau zodra hij/zij 10 opgaven achter elkaar goed heeft beantwoord. Als een leerling vastloopt bij een opgave zijn er hints beschikbaar. De opgaven worden random gegenereerd door de computer, dus er is altijd oefenmateriaal voorhanden.

Khan is een van de winnaars van Google’s Project 10^100 en sprak op 15 maart ruim een uur bij Google over hoe hij de bijdrage van Google wil besteden. Naar mijn mening zeker de moeite waard om te bekijken, al vermoed ik dat er nog heel wat water door de Rijn zal stromen voor het Nederlandse onderwijs op dit soort methodieken over wil. Al heeft het verhaal over leren in eigen tempo wel wat weg van de gedachte van schoolsystemen als Montessori.

Sugata Mitra: Kennis uit de muur

In de NRC van zaterdag 8 januari 2010 staat een mooi interview met Sugata Mitra. Een onderwijs onderzoeker die verschillende praktijktesten heeft gedaan om te zien of kinderen met behulp van een computer en internet samen kunnen leren, zonder hulp van een docent. Met volgens het artikel verbazingwekkende resultaten: Tamilkinderen die na een paar maanden even hoge cijfers halen op een standaard biologie test als leerlingen van een eliteschool (British Journal of Educational Technology, 2010).

Ik dacht: zo’n man heeft ongetwijfeld op TED gestaan. En jawel, bij deze twee inspirerende filmpjes met presentaties van Sugata Mitra over zijn Hole in the Wall project:

En zijn presentatie uit 2010:

Van bank naar platform voor (duurzame) ondernemers

Dit bericht is eerder vandaag in een iets aangepast vorm geplaats op VoorDeWereldVanMorgen.nl. Het laatste stukje over crowdfunding ontbreekt daar en heb ik toegevoegd nadat ik het oorspronkelijke bericht had ingestuurd naar VDWVM.

Een paar weken geleden heb ik aangegeven hoe ik denk dat sociale ondernemers via een crowdfunding platform aan (start)kapitaal voor hun bedrijf kunnen komen. Ook heb ik aangegeven hoe ik denk dat banken en crowdfunding platforms elkaar kunnen aanvullen. Deze week wil ik aan de hand van het platform VoorDeWereldVanMorgen van de ASN bank laten zien hoe bestaande banken en investeerders beter gebruik kunnen maken van community sites voor hun (zakelijke) klanten.

De basis

De basis van het huidige VoorDeWereldVanMorgen platform is dat klanten van de ASN-bank elkaar daar kunnen vinden om gezamenlijke acties te ondernemen om een betere wereld dichterbij te brengen. Het platform focust zich erg op goede doelen en de non-profit sector. Al lukt het ondernemers in sommige gevallen wel degelijk om door te dringen in de prijsvragen die ze uitschrijven, zo zat er ook bij de ASN Wereldprijs van 2009 een ondernemer onder de genomineerden.

In mijn ogen is het een gemiste kans dat de zakelijke klanten van de bank zich niet kunnen presenteren op de site. Niet alleen voor de zakelijke klanten, maar ook de particuliere klanten en de ASN-bank zelf.

Hoe uit te breiden

Naar mijn mening horen de zakelijke klanten van de bank ook thuis op de community site VoorDeWereldVanMorgen. Op de eerste plaats kunnen zakelijke klanten zich presenteren, zodat particuliere klanten zien in welke bedrijven hun spaar- en beleggingsgeld geïnvesteerd wordt en welke producten deze bedrijven aanbieden. Op de tweede plaats kunnen zakelijke klanten het platform gebruiken om (aanvullende) financiering te krijgen.

Van presenteren…

Veel particuliere klanten van de ASN-bank kiezen bewust voor deze bank. Ze willen dat hun geld bijdraagt aan een duurzamere wereld. Dat geldt ook voor mijzelf. Behalve spaarder bij en investeerder via de ASN­-bank ben ik in het dagelijks leven ook consument.

Van veel onderwerpen weet ik echter te weinig af, waardoor ik bij mijn keuzes beperkt ben tot wat ik wel weet. Op mijn eigen werk bij het Ministerie van Economische Zaken merk ik hoe belangrijk het is om concrete voorbeelden van duurzame producten en diensten te zien. Een kleine pilot met LED-­lampen op mijn werk en een werkbezoek aan een LED-leverancier hebben me duidelijk gemaakt dat kwalitatief goede led-verlichting al wel bestaat. Voor de thuissituatie is het vaak nog niet rendabel, maar gelukkig ben ik een mens en geen bedrijf.

De nieuwe energiezuinige PC’s van mijn werkgever (die tot 75% energiezuiniger zijn) hebben me laten zien dat ik daar bij de vervanging van mijn pc thuis voortaan toch ook echt op moet gaan letten. Wanneer ik dat doe geeft dat duurzame ondernemers weer meer omzet en winst, waarvan hopelijk weer in deel in het ontwikkelen van nog duurzamere producten wordt gestoken. Die investeringen in R&D dragen weer bij aan een ondernemend & innovatief Nederland, waaarmee ik in de rol van consument kan  bijdragen aan het halen van mijn doelstellingen in de rol van werknemer.  Exit pettenprobleem 😉

Zo zijn er vast nog 1001 onderwerpen waar ik geen kaas van heb gegeten, maar waarvan ik graag zou zien wat er nu al haalbaar is. Op zo’n manier bouw ook een community rondom duurzame ondernemers waar kennis, kunde en toekomstig kapitaal uit te putten valt.

… tot verkopen…

Een extra stap zou zijn om een link op te nemen op VoorDeWereldNaarMorgen naar webwinkels waar je producten of diensten kunt kopen. En sta je op het punt over te stappen op een andere telefoon- of stroomaanbieder, werk dan samen met vergelijkingssites zoals bellen.com of GasLicht.com.

Op die manier krijg je als mens in je rol van klant een scherpe, maar verantwoorde prijs. En in de rol van spaarder/investeerder draag je bij aan extra omzet voor bedrijven waar je bank je spaargeld in hebt geïnvesteerd. Waarmee je zorgt dat de terugbetaling van de lening door een bedrijf wat zekerder wordt. Wat ook voor de ASN als financier een extra voordeel is, want betere omzet- en winstcijfers maken de kans op terugbetaling van leningen groter. In deze tijden van economische recessie toch niet geheel onbelangrijk…

Het enige dat daarvoor nodig is is ruimte bieden aan je zakelijke klanten om zich te presenteren en de mogelijkheid bieden om door te klikken naar webwinkels of vergelijkingssites waar de producten en diensten te vinden zijn.

… en financieren

Een laatste mogelijke stap is om het mogelijk te maken dat klanten elkaar rechtstreeks financieren. Dat kan gaan om financiering van ondernemers, maar dat kan bv. ook voor energiebesparende maatregelen bij particuliere klanten onderling.

Deel 1: Crowdfunding voor sociale ondernemers

Deel 2: Crowdfunding als alternatief voor banken?

Boekpresentatie: Het wiel opnieuw uitvinden

Afgelopen maandag was ik bij de boekpresentatie van Het wiel opnieuw uitvinden van Manfred van Doorn. Een van de onderwerpen was de omslag naar een duurzame samenleving en het duurzaam leiderschap dat daarvoor nodig is. Naar mijn mening dus de moeite waard om de entreekosten van 30 euro te betalen.

De bijeenkomst

Ik kwam helaas wat later binnen doordat ik niet op tijd weg kon op het werk. Zoals mijn meisjes weten gaat bij mij meestal het werk voor het meisje, zo ook deze keer. Wat ik gemist heb weet ik dus niet (al vermoed ik dat het deels over crowdsourcing ging). Wat ik gezien en gehoord heb wel, en eerlijk gezegd viel het me wat tegen. De opbouw van het verhaal en van de verschillende vormen van leiderschap volgde voor een groot deel de spiral dynamics opbouw. De kleuren waren wat anders gekozen, want gebaseerd op chakra’s. Buiten dat was de inhoud per kleur in mijn ogen redelijk vergelijkbaar.

Manfred van Doorn haalde in zijn verhaal de Kondratieff cyclus aan. Altijd leuk voor een econoom zoals ik als er weer ‘ns een grootmeester van stal wordt gehaald. Bij de cycli, die ik de laatste tijd wel vaker langs zie komen (bv. bij Wouter de Heij), blijf ik echter twijfelen. Crises komen namelijk vaker voor. De focus in de meeste plaatjes ligt erg op die in de Westerse economieën. De crisis in Japan, de Aziatische Tijgers, of de saving&loans in de VS, passen volgens mij niet in het plaatje. Het voelt daarmee een beetje als een theorie bij je verhaal zoeken, zonder wetenschappelijke onderbouwing. Maar ik geef toe dat dat een onderbuik gevoel is, ik ben onvoldoende thuis in de theoretische ontwikkelingen op dit gebied van de economische wetenschap.

Na het verhaal van Manfred van Doorn waarin een een aantal goed gekozen filmfragmenten over verbindend leiderschap (vast de verkeerde term) zaten kwamen 4 personen kort wat vertellen over hun ervaring met leiderschap. Helaas waren dat, in mijn ogen, voor het merendeel vrij traditionele verhalen. Al had ik dat misschien kunnen verwachten gezien de titel van het boek…

Een ambtenaar die komt vertellen dat de huidige crisis betekent dat we heel scherp moeten kiezen wat we niet meer gaan doen als overheid, klinkt als de nachtwakerstaat uit de 19e eeuw. Een voormalig topambtenaar die vertelt hoe hij jaren geleden al interdepartementaal samenwerkte en de problemen die hem dat opleverde. Waarna hij het onderhand aloude mantra dat je met het huidige internet niks meer hoeft te weten herhaalde. Die gedachte is inmiddels ook al weer tamelijk saai en traditioneel te noemen.

Hoe dan wel? Kiezen als overheid

Naar mijn mening kan het ook anders. Dat vergt echter wel lef en leiderschap van de leiding… Om te beginnen bij het maken van keuzes vanwege de slechte toestand van de overheidsfinanciën. In plaats van te kiezen voor taken afstoten, kun je er ook voor kiezen om de rekening neer te leggen bij degene die de pot verteerd hebben zoals Obama van plan is.

Oftewel: bij de financiële sector die het woord innovatie de afgelopen jaren misbruikt hebben om te doen alsof risico geen prijs meer had. Net als ICT-goeroes ooit dachten dat ICT een Nieuwe Economie voort had gebracht met eeuwig dalende kosten. Wat al eerder de reinste kolder bleek, waar de economen fors intrapten (die hadden nog niks geleerd van de ondergang van Long Term Capital Management).

Een andere oplossingsrichting kan zijn om meer te vertrouwen op het zelfsturend en organiserend vermogen van je burgers, en ze niet te behandelen als imbecielen (zoals Roel in ’t Veld dat zo subtiel noemt). Dat kun je bijvoorbeeld doen door als nieuwe kerntaak van de overheid te definiëren dat je eerlijke en open data verstrekt aan burgers. Dan sluit je als Nederlandse overheid aan bij de trends, zoals ik die nog steeds zie.

Spaar bijvoorbeeld kosten uit door niet alleen te roepen hoeveel vragen je krijgt, maar ontsluit deze vragen en antwoorden ook. Zodat je je helpdesk, of in het geval van de overheid de vele een-loketten te ontlasten (wat weer menskracht uitspaart). Of plaats alle vergunningaanvragen en klachten op een interactieve kaart met statusinformatie erbij. Op die manier kunnen burgers zien wat er speelt, zonder dat een ambtenaar de vraag daarover hoeft te beantwoorden. Of ga een stapje verder en stel je informatie open met locatiekenmerken, zodat bedrijven als Layar of burgerinitiatieven als verbeterdebuurt.nl applicaties kunnen ontwikkelen om de informatie te ontsluiten.

De ultieme stap is natuurlijk digitale ontsluiting van de archieven met overheidsinformatie. Want hoeveel ambtenaren hebben nu een dagtaak aan het voorkomen dat burgers hun recht op overheidsinformatie via de WOB uitoefenen? De overheid vraagt van haar burgers allerlei informatie onder het motto:

u heeft toch niks verkeerds gedaan, wat heeft u dan te verbergen?

Laten we dat dan ook ‘ns op de overheid zelf toepassen. Dus geen parlementaire commissie De Wit, maar alle correspondentie van Financiën, DNB en de banken vrij geven. Dan kan iedere burger die dat wil zelf bepalen of het Kabinet een juist besluit nam en kunnen we ook besparen op het aantal ambtenaren & tegelijkertijd investeren in innovatieve informatiediensten… Zeg maar tranparantie als nieuwe objectiviteit.

Internet: mind the crap

De laatste oplossingsrichting vormt een mooie brug naar de achterhaalde stelling dat je met internet geen kennis meer hoeft te hebben, omdat alle informatie vindbaar is op internet. Dat is volgens mij totale onzin. Op internet is veel goede informatie te vinden, tegelijkertijd denk ik bij internet (met een parafrasering van de Londense subway):

Mind the crap

Zonder parate kennis en inzicht in samenhang tussen onderwerpen krijg je grote kans op uitglijders. Stel je voor dat ik in een overleg zit zonder parate kennis en ik ga het op internet opzoeken (wat al een tamelijke gênante vertoning is), hoe bepaal ik dan waar en onwaar?

Parate kennis over de onderwerpen waar je verantwoordelijk voor bent is dus van essentieel belang in een kenniseconomie. Als je de omslag van kenniseconomie naar een innovatie economie wilt maken zul je volgens mij nog een stap verder moeten gaan, want dan heb je ook parate kennis van andere onderwerpen nodig. Dat geldt ook voor de omslag naar een duurzame economie.

Wanneer je dat niet doet wordt duurzaamheid verengd tot klimaatverandering, luchtkwaliteit, biodiversiteit, kinderarbeid of een ander los thema. Terwijl het bij duurzaamheid nu juist gaat om de samenhang tussen thema’s en het afwegen van keuzes waar je voor staat. Wat is op dit moment belangrijker: luchtkwaliteit, biodiversiteit, of minder CO2 emissies? Twee grootheden die niet vergelijkbaar zijn, en juist door ze beide op tafel te houden vind je innovatieve manieren om beide doelen gelijktijdig te halen. Gebrek aan parate kennis van een van de onderwerpen levert  op z’n minst controverses op

Conclusie

De losse verhalen vond ik niet passen bij het idee van een nieuw paradigma. Daarvoor waren ze te traditioneel. Dat neemt niet weg dat ik zeker wel van plan ben het boek van Marcel van Doorn te gaan lezen. De bijeenkomst zelf was ook geslaagd, aangezien ik weer interessante mensen heb ontmoet. Vooral de persoon die vroeg:

Is vragen of er genoeg geld is voor de omslag naar duurzamheid niet hetzelfde als vragen of er genoeg olie is om het vuur te doven?

prikkelde mijn verbeelding 🙂

Crowdfunding als alternatief voor banken?

In de reacties op mijn stuk over crowdfunding voor sociaal ondernemers vielen me een aantal zaken op. Ten eerste dat verschillende mensen zeiden dat een crowdfunding model ook voor andere ondernemers toepasbaar is. Ten tweede dat er al een aantal crowdfunding startups is die zich met name richten op de financiering van startups, en ten derde dat crowdfunding als alternatief voor financiering door banken wordt gezien. Vandaag een stukje over hoe ik daar tegenaan kijk.

Crowdfunding voor (sociaal) ondernemers & startups

Crowdfunding is zeker breder toepasbaar dan alleen voor sociaal ondernemers. De aanleiding om mijn oude idee weer af te stoffen was echter een gesprek over de problemen van sociaal ondernemers om aan kapitaal voor hun bedrijf te komen. Vandaar de focus in mijn vorige bericht, ik ben het er echter volledig mee eens dat het concept breder toepasbaar is. Bijvoorbeeld voor startups, al moet ik eerlijk zeggen dat ik vooral andere soorten investeringen op het oog had voor crowdfunding (maar da’s beroepsdeformatie 😉

Crowdfunding als aanvulling op banken

Wanneer je crowdfunding neerzet als alternatief voor banken mis je volgens mij een kans op synergie tussen banken en crowdfunding platforms. Uit gesprekken met de CEO’s van MyC4, ondernemers en huidige financiers (banken etc.) krijg ik de indruk dat banken bepaalde investeringen te riskant vinden (overigens is mijn indruk niet meer dan anekdotisch). Denk bijvoorbeeld aan investeringen in zeer technische ontwikkelingen, de marktintroductie van nieuwe producten of diensten, of het financieren van startups. Een groot deel van de investering willen banken best doen, maar de laatste 20% a 30% moet anders gefinancierd worden.

De bedragen waar het omgaat zijn te klein voor de bank om een bankenconsortium te vormen om het risico te spreiden, zoals dat gebeurt bij grote investeringen. De transactiekosten van een bankenconsortium zijn simpelweg te hoog. Hier kan een crowdfunding platform uitkomst bieden.

Banken zijn van oudsher sterk in risicomanagement en het beoordelen van businessplannen. Banken werken echter grotendeels met spaargeld, waardoor de mate waarin ze risico kunnen lopen beperkt is. De klant is tenslotte een bepaalde rente beloofd. Die rente moet betaald worden, ongeacht de vraag of de investeringen die de bank met het spaargeld doet renderen. Om banken daarin tegemoet te komen zijn er onder voorwaarden allerlei borgstellingen vanuit de overheid beschikbaar gericht op financiering van MKB-bedrijven. Dan nog kan het risico voor de bank echter te groot zijn.

Een oplossing daarvoor kan zijn om samen te werken met een crowdfunding platform. Daarop ‘verkoopt’ de bank een deel van de lening door aan andere investeerders. Feitelijk vormt de bank op deze manier een soort van bankenconsortium om het risico te spreiden, alleen zorgt de inzet van internettechnologie tot veel lagere transactiekosten. Door het veilingsysteem te hanteren dat ik in mijn eerdere post beschreef kan de rente voor de ondernemer zelfs nog lager uitvallen ook. Wat in het voordeel is van de ondernemer.

De bank zorgt voor de administratieve afhandeling van de lening richting de ondernemer en betaald de rente en aflossing aan het crowdfunding platform. Dit platform verzorgt de terugbetaling aan de investeerders op het platform.

Zowel de bank als het crowdfunding platform kunnen een vergoeding vragen voor het bemiddelen bij de lening, met mijn ervaring met MyC4 in het achterhoofd zouden deze partijen pas een vergoeding moeten krijgen als de lening volledig is terugbetaald. Op die manier zijn de belangen van investeerders, bank en crowdfunding platform tot het eind toe gericht op terugbetaling.

Crowdfunding voor sociale ondernemers

Tijdens de nieuwjaarsreceptie van Urgenda raakte ik in gesprek met Rinske van Noortwijk van GreenWish, die ik vorig jaar al had ontmoet als jurylid van de ASN-wereldprijs. Zij vertelde dat GreenWish een toenemend aantal voorstellen ziet langskomen van startende ondernemers die met hun bedrijf sociale of maatschappelijke problemen willen aanpakken. Deze ondernemers komen lastig aan de bak bij reguliere banken. Tijd dus om een idee van 2 jaar terug af te stoffen: een crowdfunding platform voor sociale ondernemers. Meedenken over en/of helpen met de verdere ontwikkeling? Laat een reactie achter of stuur me een email.

De basis

Het basisidee heb ik afgekeken van MyC4, een internetplatform waarmee je rechtstreeks kunt investeren in Afrikaanse ondernemers. Je kiest daarbij zelf in welke ondernemer je investeert, welk bedrag en tegen welk percentage. Als andere investeerders geld tegen een lagere rente aanbieden dan jij, dat wordt je bod verwijderd. Dat is dus marktwerking in het voordeel van de ondernemer.

Doordat een groot aantal investeerders ieder een klein bedrag inlegt kan de ondernemer in Afrika toch aanzienlijke bedragen lenen. De kracht van het MyC4 model boven dat van Kiva zit hem voor mij in de mogelijkheid om als investeerder zelf te bepalen hoeveel rente je vraagt. Ondernemers met plannen waar je meer vertrouwen in hebt of die je meer aanspreken kun je dus een lagere rente bieden. Zo kan ik me in Nederland voorstellen dat je bepaalde types ondernemingen of instellingen ook een lagere rente wilt rekenen, bv. het re-integratiebedrijf van een oud-collega of de school van je kind.

Voor het beoordelen van de businessplannen van de ondernemers werkt MyC4 samen met lokale micro-financiering organisaties uit Afrika. Deze mogen hiervoor een vergoeding vragen.

Toevoegingen voor Nederland

Om het MyC4 model in Nederland te laten slagen zijn volgens mij een aantal toevoegingen nodig.

Bij MyC4 kun je op twee manieren bieden op een lening, anoniem en met naam. Wanneer je een soortgelijk model in Nederland introduceert horen daar volgens mij bij dat je de keuze hebt tussen anoniem, alleen zichtbaar voor je sociaal netwerk (bv. zakenrelaties op LinkedIn of je vrienden of Hyves), of helemaal openbaar.

Een ondernemer die een lening wil via MyC4 plaatst z’n jaarcijfers op de site. Veel kleinere Nederlandse ondernemers hebben denk ik (maar ik kan me vergissen) moeite met dergelijke transparantie. Een alternatief kan zijn dat je als ondernemer zelf een keuze maakt:

  • het businessplan is alleen zichtbaar voor geselecteerde mensen;
  • het businessplan is zichtbaar voor je netwerk
  • het businessplan is zichtbaar voor de hele community van investeerders;
  • het businessplan is zichtbaar voor iedereen.

Alleen de mensen die het businessplan kunnen zien hebben de mogelijkheid om te investeren. Hoe meer openheid, hoe hoger dus de kans op het aantrekken van kapitaal, en hoe groter de kans op een lagere rente.

Het beoordelen van het businessplan door een bank is denk ik lastig, een alternatief zou een accountant of boekhouder kunnen zijn. Of een sociaal mechanisme waarbij je support moet verzamelen van investeerders in de crowd die in je businessplan geloven voordat je daadwerkelijk geld kunt aantrekken via de community.

Voor de daadwerkelijke investeren is een betaling via Ideal of creditcard denk ik het makkelijkst. Dat kan op twee manieren, zoals bij MyC4 en Kiva, waarbij je een bedrag overmaakt naar een account bij hun. Waarna je het geld kunt investeren in de ondernemers van je keus. Of via de mogelijkheid om rechtstreeks te investeren in een onderneming.

De rol van banken

Er is een rol mogelijk voor banken, die heb ik ook al aan een aantal banken voorgelegd. Tot nu toe zonder enige reactie. Neemt niet weg dat ik volgende keer zal vertellen welke mogelijke rollen er voor hun zijn op een crowdfunding platform.

Hoe verder?

Goede vraag 😉 Wat er in ieder geval nog mist aan het verhaal:

  1. Het businessplan en bedrijfsmodel moeten uitgewerkt worden. Momenteel ontbreekt daartoe de tijd
  2. Hoe zit het met vergunningen, regelgeving etc.? Ik ben geen bankier of jurist, maar vermoedt dat je voor de uitvoer van dit plan een bankvergunning nodig hebt. Na de val van de DSB is DNB daar niet zo scheutig meer mee. Hoewel een stukje concurrentie en echte innovatie (dus niet in de vorm van nog ingewikkeldere producten) in de banksector volgens mij geen kwaad kan.
  3. Software en systeem specificaties. Beginnen met een bestaande basis is het makkelijkst, aan de andere kant ben ik groot voorstander van open source en open standaarden. Laat de beste community maar winnen zou ik zeggen.

Zie ik wat over het hoofd? Laat een reactie achter.

Meedenken? Laat een berichtje achter in de reacties of stuur me een email.

Deel 2: Crowdfunding als alternatief voor banken?

Deel 3: Van bank naar platform voor duurzaam ondernemen