Filmfestival Rotterdam 2011

In tegenstelling tot vorig jaar ben ik dit jaar weer vrijwilliger geweest bij het Internationaal Filmfestival Rotterdam. Dit keer niet als zaalwacht, maar als vliegende tijger (manusje van alles) met als uitvalsbasis Pathe Schouwburgplein. Ik heb veel kanten van het festival gezien die in nog niet eerder had meegemaakt, zoals de videotheek voor pers en industrie, de rijen voor uitverkochte films op zaterdag, en het onbijt voor de gasten en regisseurs. Daar staat tegenover dat ik slechts weinig films heb gezien.

De films die ik heb gezien waren wel de moeite waard (op 1 na, al deed die zijn omschrijving wel eer aan 😉 :

Een weekje vrij van het werk en afleiding in de vorm van het filmfestival hebben me goed gedaan, al heb ik minder van het filmfestival mee gekregen dan voorgaande jaren. De dagelijkse fietstocht van 8 kilometer vanaf Schiedam naar Rotterdam v.v. en ‘s ochtends weer vroeg op voor de kleine meid maken het toch een andere belevenis. Al ben ik ook blij dat dat het festival weer afgelopen is zodat ik ’s avonds weer gewoon thuis mee kan eten en mijn taken thuis weer kan oppakken.

Uit de inbox: 'bevrijding !! klojo's stoppen ermee !!'

Helaas voor alle fans in en om Wageningen is het doek gevallen voor de Klojo’s. Volgens velen omschreven als een van de slechtste bands ooit, maar inmiddels een cult fenomeen op zich, o.a. bekend van hun “busje komt zo” rel, de alternatieve kersthit “Kerst zonder de Klojo’s is kerst heel alleen” en de film “Jongens van de landbouwschool”. Oprichter en drummer Pieter (Dr P voor ingewijden) is verhuist naar Friesland en die afstand is niet meer te overbruggen. Dinsdag 5 mei zullen de Klojo’s nog eenmaal te beluisteren zijn tijdens hun illegale Punk voor Pies optreden op de stoep bij de Wilde Wereld. Komt allen en brul nog een keer alle hits mee!

punkvoorpies 2009
Eindelijk een echt bevrijdingsfeest.

Waar de duitsers jaren geleden al uit waren hebben De Klojo’s nu ook ontdekt dat verder strijden toch echt zinloos is,
na zo’n slordige 20 jaar van barhangen, slechte grappen, diverse geniale/onbegrepen platen uitgebracht te hebben, slechte grappen, slechte grappen,  barhangen, frituren, nog 1 laatste show en dan op zoek naar Maarten om die spreekwoordelijk pijp aan te overhandigen,

Met natuurlijk weer een special guest:  komt dat zien, komt dat zien!

mvg klojo’s

De Kift: Hoofd Kaas in Rotown

Zaterdag ben ik naar het optreden van De Kift in Rotown geweest. Het optreden was uitverkocht en begon goed, met opkomst van De Kift van achteruit de zaal. Altijd leuk als een band zich een weg moet banen door een volle zaal.

Het optreden stond weer als een huis, met afwisselend werk van de nieuwe cd Hoofd Kaas en ouder werk, wat voor De Kift ongebruikelijk is. Meestal spelen ze enkel de nummers van de nieuwe cd, dit keer kwamen er ook voldoende klassiekers voorbij. Een mooi opgebouwde set, waarbij in het begin geprobeerd werd om de zaal rustig te krijgen met stevigere nummers.

Helaas lukte dat niet en was het publiek nog rumoeriger dan ik gewend ben uit Wageningen. Ferry (de zanger) legde het optreden zelfs stil tijdens een van de nummers met tekst van Lucebert om de zaal de vraag voor te leggen waarom ze een kaart gekocht hadden om vervolgens door de teksten van een van de beste dichters van Nederland (Lucebert) heen te praten. Een terechte vraag, het werd daarna iets stiller in de zaal al bleef het onrustig. Blijkbaar dacht het publiek dat je trots op Nederland moet worden i.p.v. zijn.

Aan het einde van de set speelde ze een nummer samen met de Franse band Monofocus. Opzwepenende muziek, met de tekst: we zijn hele goede vrienden, we zijn hele goede vrienden, we zijn tien. Passend bij De Kift en veelbelovend, binnenkort ‘ns kijken of ik aan de cd van die band kan komen. Ik ben ook benieuwd naar de resultaten van hun singleproject: 5 bands spelen een nummer van De Kift en De Kift speelt een nummer van hun. Ik ben vooral benieuwd naar de single met Franz Ferdinand.

Punk voor Pies VI

Gisteren heb ik zoals vanouds Bevrijdingsdag in Wageningen gevierd. Uiteraard had ik mijn fototoestel samen met mijn geheugen thuis laten liggen, gelukkig heeft m’n telefoon ook een camera erop. De foto van The Killer Bananazz is helaas niet gelukt.

Wel heb ik nog een paar foto’s van de Klojo’s bij Punk voor Pies kunnen maken. Of deze 3 voldoende zijn om de titels Hoffotograaf en ‘Ridder in de orde van de Klojo’s’ te verdienen weet ik niet, maar die medaille komt zeker in de trofeeën kast te hangen:
Doorgaan met het lezen van “Punk voor Pies VI”

Art against Culture & Hadouken!

Afgelopen zaterdag kreeg ik een uitnodiging van Jeroen Bosch voor de opening van Art against Culture bij Pictura in Dordrecht. Helaas wat te kort dag om de champagnetherapie van de opening bij te wonen, maar afgelopen maandag ben ik alsnog geweest.

De expositie met werk van Jeroen Bosch, Empathy TM, Friederike Feldmann, Lidwien van de Ven, Georgios Papadopoulos, Maarten Janssen en Jack Segbars is zeker de moeite waard. Het is geen grote tentoonstelling, maar er zitten leuke en intrigerende werken bij. Buiten Jeroen Bosch is vooral de Rembrandtstraat in het arabisch schrift me bij gebleven. Ik heb een paar fotos gemaakt, maar die houden jullie tegoed. Fotocamera’s kan ik namelijk heel goed kwijt maken in de rommel die ik mijn huis noem…

Doorgaan met het lezen van “Art against Culture & Hadouken!”

Pauze pauze…

… was het maar pauze
Pauze, pauze, was het maar pauze
Pauze, pauze, was het maar pauze

Wanneer houdt deze band eens op…

Dat speelt weer door het hoofd van de bezoekers van De Overkant in Wageningen als ze derde kerstdag wederom tot de conclusie komen dat kerst zonder De Klojos kerst heel alleen is…
Naar goed Klojo gebruik weet ik wel dat ze spelen, maar heb ik geen idee vanaf hoe laat… Het laatste optreden dat op de site te vinden is dateert van november, dus gewoon komen derde kerstdag.
De recencies van vorige optredens laten zien dat je ze niet mag missen. Verwacht alleen niet dat ze inmiddels beter spelen dan in de Flatertheek in Naaldwijk in 1999 of dat ze daar een probleem mee hebben.

De Kift weer naar Wageningen

Heb je eens een keer het plan opgevat om de vriendenkring Wageningen uit te jagen richting Voorburg krijgt Unitas het ineens op de heupen… Na jaren van afwezigheid speelt De Kift op 1 december a.s. weer op Unitas. Gezien de muzikale voorkeuren van mijn vrienden is dat exit spelletjesdag op 1 december. Dan maar weer naar Wageningen, want wie wil er nou geen

rauwe, onbehouwen, knetterende, knallende, schurende, melancholische, zuipende, zompige, schreeuwende avond

meemaken? Ik in ieder geval wel!

Als ik het stukje goed lees staan spelen ze de show 7, op de site van De Kift kan ik ook niks vinden over een nieuwe show. Meer info: Unitas website

Live earth

Ik heb zojuist 2 minuten van de mediahype Live Earth zitten kijken. Eerlijk gezegd doet het me niks, vooral niet als ik kijk naar de Nederlandse sponsors. Nuon? Als groene stroomproducent? Wie het rapport Powering Profits (pdf) van onderzoeksbureau SOMO leest denkt daar anders over. De brandstofmix voor de opwekking van energie van Nuon ziet er als volgt uit: 36% kolen, 59,5% gas en 4,5% duurzaam. De productie van duurzame stroom was in 2006 ook lager dan in 2005, vreemd als je je zo groen wilt presenteren.

Bij de levering van elektriciteit is het beeld gunstiger. 19% van de geleverde stroom is afkomstig van duurzame bronnen, maar ook dat is een daling t.o.v. eerdere jaren. In 2002 was rond de 25% van de elektriciteit die Nuon leverde afkomstig van duurzame bronnen.

Daarnaast heeft Nuon een investering van Euro 1,2 miljard aangekondigd in een nieuwe kolencentrale (1.200 MW) in de Eemshaven. De investeringen in duurzame stroomopwekking bedroeg in 2005 en 2006 rond de Euro 65 miljoen, of iets meer dan 10% van de totale investeringen.

Beoogd fusiepartner Essent levert en produceert meer groene stroom, maar heeft evenals Nuon een aangekondigd een slordige miljard Euris in een kolencentrale te investeren. Daar staat Euro 125 tegenover voor duurzame energie in het kader van het zogenoemde Borssele akkoord.

Maar ja, waarom zouden energieproducenten meer geld investeren in groene stroom als de consument het laat afweten? Als de consument meer dan de prijs laat meespelen bij zijn keuze van stroom komen er ook minder kolencentrales bij, of gaan er vanzelf ouwetjes dicht… Niet al te hard zeuren dat dat geen impact heeft, de uitzending van Zembla over de investeringen van pensioenfondsen en de ophef daarna heeft PGGM ook door de bocht gekregen. Nog even afwachten hoe ze het operationaliseren, maar de aankondiging dat ze hun aandeelhoudersmacht ten positieve gaan gebruiken lijkt me zeer zinvol. Zou een goede zijn voor de provinciebesturen die aandeelhouder zijn in de koleninvesteerders… Of stem met je voeten, kies voor groene stroom!

Parade 2007

tAfgelopen jaar had ik voor het werk een spelletjesavond georganiseerd. Geen LAN-party, maar ouderwetse bordspellen (en dan niet alleen het inmiddels overbekende Kolonisten van Catan). Als dank mocht ik gisteren mee naar De Parade, samen met alle andere mensen die iets georganiseerd hadden (variërend van studiereis tot werkbezoek).

Ik was nog nooit eerder geweest, het is typisch zo’n activiteit waarvan ik na afloop denk:

Oh ja, De Parade, helemaal vergeten, volgende jaar beter.

Het was niet heel mooi weer, waardoor het rustig was. Onterecht, want erg veel regen viel er gisteren niet. Uiteindelijk hebben we drie voorstellingen en een vermakelijk beginnend bandje gezien.

De eerste voorstelling was Noga van Het Werktheater i.s.m. Spinvis. Een mooie voorstelling van een half uur rond een oude cassetterecorder en twee cavia’s. Klik op het youtube filmpje hieronder voor een klein voorproefje.

Daarna zijn we naar Iets van theatergroep Teatro. Absurdistisch, maar leuk. Een half uur vreemde vragen, zoals waar zitten je hurken? Afgewisseld met liedjes met titels als de Robert Jensen blues. Als derde voorstelling zijn we naar Mario, ga eens opendoen er wordt gebeld van Theater Proletariaat i.s.m. Theatergroep Casco geweest. Een duidelijk geval van de overtreffende trap van absurd, maar wat wil je als Kamagurka de teksten geschreven heeft. De vreemde plotwendingen deden me ook denken aan het boek De Andalusische Hond van Luis Buñuel dat ik een aantal jaar geleden gelezen heb. Dat staat ook vol met verhalen met de meest absurde plotwendingen.

Na afloop van de derde voorstelling zijn we nog wat blijven hangen. In de tent waar we stonden trad het de band pEP op. In eerste instantie vond ik het een kruising tussen de muziek van Anouk en de stem van Kinderen voor Kinderen. Maar die mening moest ik tijdens het optreden bijstellen. Hoewel nog jong zijn het duidelijk dames met pit. Hoewel ze de instrumenten technisch goed beheersen zijn ze ook rauwer dan Anouk. Wat mij betreft mag de zang nog wel een maatje ongepolijster (een beetje meer Babes in Toyland kan geen kwaad) en kan de stageperformance enthousiaster, maar het zou me niks verbazen als deze dames het nog een heel eind gaan schoppen.