Revolutie met recht

In Revolutie met Recht neemt Roger Cox een behoorlijke uitgebreide aanloop om te betogen dat de rechterlijke macht ons laatst overgebleven redmiddel is om te zorgen dat maatregelen tegen klimaatverandering genomen gaan worden. De vraag die mij bekruipt na het lezen van het boek is waarom je zoveel tijd (5 jaar) steekt in het schrijven van een boek, als je in die tijd ook de gewenste rechterlijke uitspraak had kunnen krijgen? Buiten dat zitten er nog wat zaken in het boek waar ik me niet in kan vinden, maar eerst kort de inhoud.

Deel 1: Energie en oliekrimp

In het eerste deel van het boek gaat Cox uitgebreid in op de manieren waarop onze maatschappij van olie afhankelijk is en de wijze waarop oliemaatschappijen de afgelopen anderhalve eeuw gesteund zijn door de overheid. En passant komt ook de macht van de financiële sector voorbij, de voedselcrisis (eigenlijk vooral ook een oliecrisis in de ogen van Cox) en de ontaarding van grote multinationals.

Op basis van de theorieën van peak oil betoogt Roger Cox dat het einde van goedkope energie voorbij is en dat dat ingrijpende gevolgen gaat hebben voor de Westerse samenlevingen. Voor een groot deel van onze welvaart zijn we tenslotte afhankelijk van goedkope olie. Of het nu gaat om goedkoop transport van voedsel dat van over de hele wereld hier naar toe wordt gesleept of om de verwarming van ons huis. Cox voorspelt dan ook dat energiearmoede een groeiend probleem gaat worden, een standpunt dat onder andere Hans Verbeek ook regelmatig uitdraagt op zijn weblog. Energie armoede is een probleem dat in Nederland nog maar weinig aandacht krijgt in de media, al zijn er wel woningbouwcorporaties en gemeenten die inzien dat veel van het armoedebeleid en welzijnswerk zinloos is als de stijgende energierekening niet wordt ingedamd.

Cox rekent ook voor dat investeringen in duurzame energie slechts beperkt soelaas zullen bieden. Deze investeringen vergen tenslotte geld, wat de teruggang in eerste instantie enkel verergert. Alle Europese landen zijn al fors aan het bezuinigingen geslagen om de gevolgen van de bankencrisis uit 2008 te bestrijden. Extra uitgaven voor duurzame energie zullen een nog grotere bezuiniging op andere gebieden vergen.

Deel 2: Klimaatverandering als stresstest

In klimaatverandering als stresstest gaat Cox in op de stijgende kosten van energie. Vooral beredeneert vanuit peak oil betoogt hij dat het tijd wordt om werk te gaan maken van emissieloze energieopwekking, kortere distributielijnen en andere brandstoffen dan olie voor transport.

Cox beschrijft ook hoe de zekerheden die het IPCC koppelt aan door de mens veroorzaakte klimaatverandering zich verhouden tot jurisprudentie in eerdere zaken over milieu- en gezondheidsproblemen. Hij gaat met name in op asbest, waarvan het effect op de menselijke gezondheid nog niet onomstotelijk vast stond op het moment dat de rechter van mening was dat bedrijven aansprakelijk waren voor ontstane gezondheidsschade.

Terecht betoogt Cox in dit deel van het boek ook dat veel markten zich in het verleden enkel hebben kunnen ontwikkelen door sturing van de overheid. Het huidige paradigma binnen de overheid met haar focus op privatiseren, dereguleren en liberaliseren lijkt daar blind voor. Zoals ook de bestaande ondersteuningsmaatregelen voor fossiele energiewinning niet meer als subsidie herkend worden.

Deel 3: Het falen van de democratie

In het derde deel beschrijft Cox hoe de invloed van lobbyisten, media en geld ervoor zorgt dat het democratisch proces niet tot het door hem gewenste eindresultaat komt. In dit deel toont zich naar mijn mening het duidelijkst de beperking van simplificerende theorieën. Want aan de ene kant ben ik een consument die niet in staat zou zijn om te kiezen voor duurzaam. Want geld kan niet van de een op de andere dag weg van je huidige bank naar een duurzame bank en Nederland kan niet in een keer massaal overstappen op duurzame energie. De reden daarvoor ligt volgens Cox in een beperkt aanbod aan duurzame banken en duurzame energie.

Deel 4: Revolutie met recht

In het laatste deel betoogt Roger Cox dat er kansen zijn om nationale overheden via het Europees Hof van Justitie te dwingen tot een stringenter klimaatbeleid. Een van de bouwstenen van zijn betoog is de uitspraak uit de VS waarin het oordeel luidde dat CO2 een vervuilende stof is, waar de EPA (het Amerikaans milieuagentschap) maatregelen tegen moet nemen.

Mijn commentaar op Revoluite met recht

Op een aantal fronten wordt ik een beetje moe van betogen als die van Roger Cox. In de eerste plaats wordt ik moedeloos van mensen die menen dat het hele complex aan uitdagingen dat er voor ons ligt terug te voeren valt op een of twee problemen. Of dat nu gaat om energie en klimaat (zoals Roger Cox doet) of om de islam (zoals de PVV doet). Naar mijn mening los je complexe problemen niet op door simplistische reducties. Zoals ik al eerder heb betoogd gaat de milieuproblematiek om veel meer dan enkel klimaatverandering en gaat de sociale problematiek waar we voor staan om veel meer dan enkel toenemende energieschaarste of stijgende energieprijzen. Uiteraard zijn er slimme beleidsmaatregelen mogelijk die ervoor zorgen dat je meerdere problemen tegelijk aanpakt. We leven tenslotte in een second best world en die vraagt om second best solutions.

Voor wat betreft de stelling van Roger Cox dat consumenten niet massaal over kunnen stappen op duurzame banken en/of duurzame energie denk ik dat dat er al heel wat banken zijn die sinds 2007 hebben ontdekt dat een bankrun nog nooit zo makkelijk is geweest als nu. Een paar klikken met je muis en je geld staat bij een andere bank. Voor andere banken is dat gemak een groot probleem. Konden ze vroeger nog zien dat er een bankrun plaatsvond (rijen bij de concurrent) nu gebeurt het grotendeels onzichtbaar. Zodra een bankrun of bankencrisis in de lucht hangt droogt de interbancaire markt dus pijlsnel op en kunnen banken enkel nog bij de Europese Centrale Bank terecht.

Wat duurzame energie betreft heb ik nog niet gehoord dat er energiebedrijven zijn die wachtlijsten hanteren voor nieuwe klanten. Mocht dat wel zo zijn dan hebben Nederlanders met een eigen huis nog de mogelijkheid om zelf duurzame energie op te gaan wekken. Voor zover ik weet hanteren installateurs nog geen quota of wachtlijsten als je zonnepanelen of urban windmolens besteld. Mocht je bang zijn dat zonnepanelen duurder zijn dan je huidige elektriciteitsrekening, dan zijn er inmiddels zelfs installateurs die daar een oplossing voor aanbieden.

Klimaatbeleid via de rechtbank

Het is naar mijn mening de vraag of het betoog van Roger Cox in de praktijk stand houdt voor een rechter. De Europese Unie en de Europese lidstaten nemen maatregelen om CO2 emissies te reduceren en de effecten van klimaatverandering tegen te gaan. Een rechtszaak binnen de EU zal dus anders dan in de VS gaan over de vraag of het gevoerde beleid effectief is. Het antwoord daarop zal denk ik minder zwart wit zijn dan we vanuit Nederlands perspectief denken.

Wanneer we kijken naar het streven naar een emissieloze energievoorziening dan zijn er landen die een uitermate effectief beleid hebben. Landen als Denemarken, Duitsland, Spanje en Zweden halen hun elektriciteit voor een groot deel uit hernieuwbare en emissieloze bronnen. Nederland bungelt samen met Groot Brittannië en Malta al jaren in de staart van de lijst, alle inspanningen rond energietransitie MEP, SDE en SDE+ ten spijt. Ik vraag me af waarom je de Europese rechter nodig hebt om daar een eind aan te maken.

Cox lijkt ook te geloven dat de Europese rechter als een held en verlosser zal worden binnengehaald. Dat een uitspraak te faveure van een stringenter klimaatbeleid zal leiden tot een hernieuwd geloof in de Europese instituties, lokale democratie en een kleinere afstand tussen politiek en burger. Ik waag dat te betwijfelen. Zoals Cox zelf ook betoogd leiden forsere inspanningen voor het omschakelen naar hernieuwbare en emissieloze energievormen tot forse investeringen nu, waardoor bezuinigingen op andere terreinen en vervroegde afschrijvingen op bestaande installaties nodig worden. Zowel de bezuinigingen als de vervroegde afschrijvingen zullen de nodige pijn geven bij burgers, maar ook bij banken en pensioenfondsen die de waarde van hun investeringen zien teruglopen. Juist op een moment dat hun reserves toch al fors onder druk staan.

Het is naar mijn mening ook zeer de vraag of de kloof tussen burger en overheid kleiner wordt als de democratie onder curatele van de rechtbank wordt geplaatst, zoals Roger Cox terloops voorstelt. Naar zijn mening is klimaatverandering urgent genoeg om dat te doen. Daarmee voegt Cox klimaatverandering in het rijtje bankencrisis en eurocrisis, waarvoor hetzelfde wordt beweert door banken en beleggers. In mijn ogen geen aanbeveling. Bovendien is de PVV een van de partijen die het hardnekkigst tegen het voeren van milieubeleid is. Dat is nu ook net de partij die tijdens het proces tegen Wilders zeer effectief is gebleken in het in twijfel trekken van de onpartijdigheid van de rechterlijke macht. Een uitspraak pro klimaatbeleid gaat PVV stemmers echt niet overtuigen van het nut van Europa of de onpartijdigheid van de rechterlijke macht.

Olympische Spelen en June: de finale?

Pen Poem Relay

In a last minute push to the finish line, the PEN Poem Relay has reached 127 translations of ‘June’ to 100 languages! Just in time for the Olympics, which begin today, August 8, 8 pm Beijing time. After a journey that took it around the world and to more locations than any torch has ever been, ‘June’ returns to Beijing and to Mandarin Chinese.

Shi Tao, and now 43 other writers remain in prison in China. And this website about a poem remains blocked there.

The PEN Poem Relay has sent a Poetic Petition with all of its translations of ‘June’ to Hu Jintao, president of China, calling for the release of all writers in prison in China. Download the Press Release and Full Press Kit

Now we are asking you to write a letter. During the Olympics, take time out to send the Chinese authorities a letter and include a translation of June to your own language. Visit http://www.penpoemrelay.org for more details, or take action.

Straks maar ‘ns een briefje schrijven, printen, postzegel erop en de Nederlandse vertaling van June bijvoegen.

June in 125 vertalingen aan Hu Jintao gestuurd

PEN Poem Relay Press Kit: Poetic Petition with 125 Translations Sent to Hu Jintao — PEN Poem Relay

The International PEN Poem Relay Ends with Global Call for Freedom of Expression in China
• PEN Poem Relay Sends “Poetic Petition” to the Chinese Authorities
• 125 Translations into 98 Languages Produced
• Book of the PEN Poem Relay to be Published

In the final countdown to the Beijing Olympics, the International PEN Poem Relay has sent a “Poetic Petition” to the Chinese authorities, including all the translations of Shi Tao’s poem “June” produced as part of this historic poetic journey around the world.

Writers and poets around the world produced 125 translations of “June” into 98 languages. The poem travelled to 65 countries during the four and half month virtual relay, which can still be viewed at www.penpoemrelay.org.

Organisers of the PEN Poem relay will send copies of all 125 translations to the Chinese authorities along with a statement calling for the immediate and unconditional release of Shi Tao and all writers in prison in China. (See Press Kit for Petition Statement.)

“These translations represent the solidarity writers and poets around the world have with Shi Tao and all of the writers in prison in China,” said Chip Rolley of Sydney PEN, co-organiser of the PEN Poem Relay and translator of the poem to English. “Each act of translation is a call for freedom of expression in China.”

“The Relay surpassed our expectations,” said Swiss German PEN’s Kristin Schnider, also one of the organisers of the relay. “Shi Tao’s poem ‘June’ was and is a torch in its own right.”

Daarmee sluit Pen Poem Relay langzaam maar zeker haar campagne voor meer vrijheden en een meer respect voor mensenrechten in China af. Volgens onze eigen regering heeft het (vooralsnog) niet veel impact gehad. Maar:

‘De regering zal de mensenrechtensituatie stelselmatig bij de Chinese autoriteiten aan de orde blijven stellen, bilateraal en multilateraal. Door consistentie in onze benadering, met een open, eerlijke en constructieve dialoog, kunnen we dit gesprek ook op alle niveaus voeren’, aldus Verhagen.

Laten we hopen dat de lange adem uiteindelijk z’n vruchten afwerpt.

June

In the final countdown to the Olympics, “June” is making a final “solidarity” lap around the world with new translations received from people inspired by the Relay.

On July 31, “June” is in the Gascony region of southwestern France. Click on the yellow pin to read and hear it in Gascon (Gascogne). Yesterday it was in Denmark and tomorrow it will be in Malta.

Thanks to those people around the world who have joined in and sent translations of “June” into their languages since the Relay began. This is a truly global event.

Bron: Pen Poem Relay on Facebook

AI: Iran: stop executies van minderjarigen

Amnesty International Nederland:

Op 10 juni werd de executie van Mohammad Feda’í en Behnoud Shojaee, die de dag erop dreigde plaats te vinden, één maand opgeschort, om hun familie en die van de slachtoffers meer tijd te geven tot overeenstemming te komen over financiële compensatie in ruil voor een pardon.

Mohammad Feda’í en Behnoud Shojaee werden in respectievelijk 2005 en 2006 op beschuldiging van moord ter dood veroordeeld . Zij waren 17 jaar ten tijde van het misdrijf.

Beiden werden veroordeeld na een oneerlijk proces. Zo heeft Mohammad Feda’í verklaard dat hij door marteling is gedwongen een bekentenis af te leggen en werd Behnoud Shojaee tijdens zijn proces niet bijgestaan door een advocaat.

Als partij bij zowel het Internationale Verdrag over Burgerrechten en Politieke Rechten en het Verdrag over de Rechten van het Kind heeft Iran zich verplicht geen personen te executeren die veroordeeld zijn voor misdrijven die zij als minderjarige pleegden. In Iran zijn echter sinds 1990 minstens 30 jeugdige overtreders geëxecuteerd, waarvan twee dit jaar. Er zitten nog ten minste 85 jongeren in de dodencel.

Amnesty roept de Iraanse autorteiten op de executie van Mohammad Feda’í en Behnoud Shojaee te voorkomen en hun doodvonnissen en die van andere jonge overtreders om te zetten, en met spoed wetgeving in te voeren die een einde maakt aan het opleggen van de doodstraf aan minderjarigen.

Wat kunt u doen?

Teken de petitie van Amnesty International!

Amnesty: Geweld tegen Roma in Italie

Amnesty International Nederland e-mailactie Geweld tegen Roma in Italie

De gewelddadigheden tegen Roma in Italie nemen steeds meer toe. Sinds de minister van binnenlandse zaken en andere autoriteiten zich laagdunkend over Roma hebben uitgelaten, is er een klimaat gecreeerd waardoor verbaal en lichamelijk geweld tegen Roma legitiem lijken.

Verschillende politici hebben stigmatiserende uitspraken gedaan en waarnemend burgemeester van Milaan, Riccardo De Corato heeft voorgesteld om het aantal Roma in Milaan te beperken en om duizenden Roma uit Milaan te verbannen.
In navolging van deze uitspraken worden de Roma in Italie door burgers belaagd en opgejaagd.

Amnesty International roept de Italiaanse autoriteiten op om te stoppen met die uitspraken over Roma en om alle nodige maatregelen te nemen om de Roma te beschermen. Tevens moeten mensen die het slachtoffer zijn geworden van geweld schadeloos gesteld worden.