De elektrificatie van transport

20171016_174350In een vorig bericht besteedde ik aandacht aan Tesla. Dit keer zoom ik uit naar de ontwikkelingen in elektrische mobiliteit. De basis hiervoor wordt gevormd door dit artikel van Michael Liebreich, oprichter van Bloomberg New Energy Finance (BNEF).

Elektrisch vervoer: de ontwikkelingen tot nu toe

In 2016 voorspelde BNEF dat er in 2040 406 miljoen elektrische auto’s zullen rondrijden, terwijl er tot begin dat jaar wereldwijd minder dan 1 miljoen verkocht waren. De meeste energie en transport onderzoekers vonden BNEF te optimistisch over de groei van elektrische auto’s. Inmiddels is het aantal verkochte elektrische auto’s wereldwijd opgelopen tot vier miljoen en BNEF verwacht dat de volgende miljoen voertuigen binnen zes maanden verkocht zullen zijn. Veel energie en transport onderzoekers hebben hun verwachtingen fors naar boven bijgesteld. Het Internationaal Energie Agentschap voorspelde in 2016 dat er in 2030 23 miljoen elektrische auto’s rond zouden rijden, In 2017 hebben ze dit bijgesteld naar 127 miljoen in 2030 en 280 miljoen in 2040. BP heeft zijn voorspelling voor 2035 bijgesteld van 72 miljoen naar 210 miljoen. Zelfs de OPEC heeft zijn voorspelling bijgesteld van 46 miljoen naar 252 miljoen in 2040. Ook BNEF heeft zijn voorspelling naar boven bijgesteld naar 560 miljoen voertuigen in 2040. Een groeiend aantal autofabrikanten richt zich daarom op elektrisch rijden, bijna allemaal hebben ze een forse inhaalslag te maken t.o.v. hun Chinese concurrenten en ten opzichte van Tesla. Deze laatste heeft met de Model 3 inmiddels het model in handen dat in de VS de meeste omzet oplevert en de nummer 5 positie bezet in de verkoopstatistieken per model (SUV en pickup trucks buiten beschouwing latend). Van januari tot en met juli is Tesla wereldwijd de nummer 2 verkoper van elektrische auto’s, achter Renault-Nissan Mitsubishi. Het Chinese BYD is wereldwijd nummer 3 (met meer dan 20.000 verkochte auto’s in China in augustus). Van alle elektrische auto’s is 46% van Chinese makelij. Recent haalde nieuwkomer Lucid  1 miljard dollar aan financiering op bij het Saoudisch staatsfonds en NIO haalde 1,3 miljard dollar op met een beursgang.

Elektrificatie van andere voertuigen

Hoewel de aandacht vooral uitgaat naar elektrische personenauto’s heeft de groei ook gevolgen voor andere segmenten van de mobiliteitssector. In 2016 was al wel zichtbaar dat elektrische fietsen een forse markt vormden, met alleen in China al 200 miljoen verkochte exemplaren. Het blijft dan ook zonde dat Nederland in 2009 koos om 30 miljoen te steken in elektrische auto’s in plaats van in elektrische fietsen. 20171201_122521

Wat minder zichtbaar was in 2016 was de ontwikkeling van elektrische bussen. Er zijn inmiddels bijna 400.000 elektrische bussen op de weg, waarvan 99% in China rijdt. Elektrische bussen zijn goed voor 17% van de Chinese vloot en in een stad als Shenzen rijden inmiddels geen dieselbussen meer. Deze groei van elektrische bussen begint de olieindustrie inmiddels pijn te doen. Volgens berekeningen van BNEFzorgen 1.000 elektrische bussen op de weg voor zo’n 60.000 liter minder vraag naar diesel per dag. Dat betekent dat de 400.000 elektrische bussen goed zijn voor een daling van de dagelijkse vraag naar diesel met zo’n 24 miljoen liter en de groei van elektrische bussen zet door. Zo heeft Parijs eind vorig jaar 1.000 elektrische bussenbesteld, die vanaf 2020 in de dienstregeling opgenomen worden. Ook in Europa, de VS, Canada en Zuid-Amerika worden de voordelen van elektrische bussen voor lokale luchtkwaliteit en geluidsoverlast dus gezien. Daarbij zijn volgens BNEF de totale kosten over de levensduur van elektrische bussen vaak al lager dan van dieselbussen.

Ook bij bestelbussen is de trend naar elektrificatie ingezet. Een paar jaar geleden nam DHL Deutsche Post nog het bedrijf StreetScooter over om zelf elektrische bestelbussen te produceren, omdat ze geen producent konden vinden die elektrische bestelbussen wilde leveren. Dit jaar opende StreetScooter een tweede fabriek om de vraag van andere bedrijven aan te kunnen. Hoewel de aantallen nog klein zijn werken Daimler, Volkswagen, Ford en andere autofabrikanten inmiddels hard om de achterstand op StreetScooter, Nissen en Renault in te halen.

Elektrificatie van vrachtwagens

In mijn artikel over Tesla schreef ik al dat Tesla werkt aan een elektrische vrachtwagen. Maar daarin is Tesla zeker niet de enige die werkt aan een Class 8 semi-trailer met een actieradius van 800 kilometer. Deze zomer onthulde Daimler’s dochterbedrijf Freightliner de eCascadia, een Class 8 semi-trailer met een actieradius van 400 kilometer. Eerder dit jaar introduceerde Daimler al z’n Fuso eCanter, een 7,5 ton vrachtwagen voor de Europese markt. Ook Volvo, Scania, PaccarDAF/VDL en Cummins werken aan elektrische vrachtwagens voor alle gewichtsklassen.

Ook bij zwaarder materieel, zoals dat bijvoorbeeld wordt ingezet in de mijnbouw, wordt gekeken naar elektrificatie. Zo werkt Volvo aan elektrische versies voor verschillende mijnbouwvoertuigen, hebben de Amerikaanse bedrijven Artisan Vehicles en Kirkland Lake samen een elektrische 40 tons truck voor de mijnbouw ontwikkeld en hebben twee Zwitserse bedrijven een Komatsu 605-7 omgebouwd naar elektrisch.  Ook Goldcorp Inc. test elektrische voertuigen in een van zijn mijnen in Canada. De brandstof- en CO2 besparing van deze omslag in de mijnbouw kan groot zijn. Het brandstofgebruik van een Komatsu 605-7 is 50.000 tot 100.000 liter diesel per jaar, goed voor zo’n 131 tot 262 ton CO2 uitstoot. Grofweg zorgt een omgebouwde Komatsu 605-7 voor net zo’n grote daling in de vraag naar diesel als 5 elektrische bussen.

Elektrificatie van scheepvaart

De afgelopen twee jaar is ook de elektrificatie van de scheepvaart op gang gekomen. Veel commentaren zien hier nog steeds niets in, omdat de transportafstanden van schepen te lang zou zijn voor elektrificatie. Deze critici missen volgens Liebreich het punt: er zijn voldoende schepen die nooit lange afstanden varen. Denk aan veerponten, binnenlands scheepvaartverkeer en sleepboten, of aan pleziervaartuigen. Michael Liebreich verwacht dat deze schepen vroeger of later over zullen schakelen op een elektrische aandrijving. De eerste voorbeelden zijn er al. In Noorwegen varen al elektrische veerponten en ook in Amsterdam gaat een elektrische veerpont varen. Rolls-Royce heeft sinds 2010 15MWh aan schepen met energieopslagsystemen gerealiseerd en verwacht een verdubbeling in 2019. Marktleider voor accu’s voor schepen Corvus Energy breidt zijn productiecapaciteit ondertussen uit naar 600 MWh per jaar. Noorwegen is wereldmarktleider in de elektrificatie van schepen en heeft grote plannen.

Elektrificatie van de luchtvaart

Nog onwaarschijnlijker dan bussen, vrachtwagens en de scheepvaart is de ontwikkeling van elektrisch vliegen. Het gaat dan zowel om kleine toestellen die verticaal kunnen opstijgen en landen (vliegende taxi’s), als om grotere vliegtuigen voor de lange afstand. Voordat je in de commentaren gaat schrijven dat de energiedichtheid lithium-ion batterijen slechts 2% van kerosine is raad ik je aan het artikel van Michael Liebreich te lezen.

Inmiddels werkt een tiental bedrijven aan elektrische vliegtuigen voor de langere afstand en ruim 40 bedrijven werken aan vliegende taxi’s. Desondanks laat de marktintroductie van elektrische vliegtuigen nog wel even op zich wachten.

Conclusie

Wat deze ontwikkelingen wel duidelijk maken is dat de prijsval en kwaliteitsverbetering van lithium-ion accu’s ertoe leidt dat de markt wijzigt. Was lithium-ion 15 jaar geleden voorbehouden aan mobiele telefoons, inmiddels hebben ze vaste grond aan de voeten in elektrische fietsen, elektrische scooters, stadsbussen en personenauto’s. Vanuit deze markten worden nieuwe markten ontwikkeld, zoals bestelbussen, vrachtauto’s, scheepvaart en luchtvaart. Met de toenemende kansen voor elektrificatie van transport op korte afstanden (tot zo’n 400 kilometer) dalen volgens Liebreich de kansen voor waterstof voor korte afstanden.

Dit bericht is geschreven voor en gepubliceerd op Sargasso.

Joepie, ik mag meedoen aan de Grootste Elektrische Proefrit vanuit Rotterdam

Gisteren vond ik onderstaande mail in mijn mailbox:

Beste Elektrische Proefrijder,

Je gegevens zijn goed ontvangen door ons en je reservering is nu definitief voor de tweede proefrit vanuit Rotterdam. Hieronder vind je enkele belangrijke gegevens. We verzoeken je dit goed door te lezen.

Auto ophalen

  • Je wordt op donderdag 4 oktober om 10 uur verwacht bij het Wegenwachtstation Rhoon, aan de Groene Kruisweg 399 te Rhoon.  Op anwb.nl/routeplanner kun je kijken voor een routebeschrijving.
  • Om 10.15 uur starten we met het programma (welkom heten, inleiding, het toewijzen van de auto, tekenen van de overeenkomst, uitleg mobiele telefoons en auto’s, etc.)
  • Na het programma is het tijd om het elektrisch rijden te ervaren! We verwachten dat dit zo rond 11.00 uur is.  

Auto inleveren 

  • De auto lever je weer in op dinsdag 9 oktober tussen 9:00 en 10:00 uur, bij Ecomobiel in Ahoy, Rotterdam. 

Als je je auto achter hebt gelaten bij het Wegenwachtstation, brengen we je daar weer even naartoe terug.
Mocht je verhinderd zijn, wil je dat dan z.s.m. melden via … of op de dag zelf, door te bellen naar …
Alvast dank!

Veel plezier en veilige ritten toegewenst!!

Met vriendelijke groet,
Team De Grootste Elektrische Proefrit van Nederland

Daarmee wordt oktober voor mij een mobiliteitsmaandje, want van 10 tot 19 oktober ben ik solidair met Diederik Schonebaum die namens Strukton meedoet aan de Urgenda actie Low Carbon Diet. Oftewel: eerst rondcrossen in een elektrische auto, dan 10 dagen afkicken zonder auto en dan… Nou ja, minder en bewuster autogebruik 😉

Electrifying the Dutch – Part 3: alternatives for the alternative

Over the past few weeks I have written two articles on Electric Cars, part one & part two mentioning that electric cars are a valid alternative for the conventional car from an economical perspective and that these cars are offering mobility whilst considerably reducing the environmental impact. But still: can I use an electric car for my daily commute? Yes I can! Can I use an electric car to safely convey myself and my family across the Dutch countryside? Yes I can!  Can I get more than 100 km from a single charge without driving like my grandfather or without having to dress like entering an Antarctica expedition when temperatures fall? Yes I can!  Can I use an electric car to drive to Italy in my well-earned holidays? Yes I can! But I’d better make sure that I have extra time to spare.

Obviously the present electric cars do have some drawbacks which stand in the way of an one on one substitution of conventional cars by electric models.

First and foremost, an electric car needs time to charge. There is no denying that. Charging time differ from six to ten hours, which is generally more than the average motorist lingers at a petrol station. Adding injury to insult, a majority of households do not have a private parking space or the possibility to install a charging station. Luckily the number of public charging stations is steadily increasing, decreasing the need to carry around street lengths of extension wires. And most electric cars can use the fast charging protocol, decreasing the charging time till 90% to a mere 20 minutes. And if that’s still to long for you, some companies are aiming at replacing empty batteries with full ones in less then 3 minutes without the need to leave your car. The current aim is to realize well over 450 fast charging station across the Netherlands by the end of 2013, pretty much ending the feared syndrome known by all in the field of electric cars: range anxiety.

Another point to be made is that, when confronted with the limited range of a battery, electric car owners are reassessing the need for mobility and are rapidly becoming the forerunners of a new breed motorist. The route to and from work, to meetings etc used to be determined by the amount of traffic, the possibility of grabbing a nice lunch of combining business with… well business, such as the daily shopping for groceries. Range anxiety and the knowledge that petrol stations are effectively around every corner called for a planning which was the most efficient for the motorist, but not necessarily the most efficient in general.

With an electric car, users are looking for a more effective way to travel whilst meeting their demands and the effect is, to much surprise that the mileage is dropping without the number of meetings dropping. This simply means that users of an electric car are travelling more efficiently. The spacing and location of meetings is planned more effectively, decreasing the mileage. There is an increased use of car sharing programs also decreasing the mileage and – as a side-effect- decreasing the need for an employer to pay travel allowances.

Electrifying the DutchBut still, there are few motorists who willingly substitute there fuel guzzler for an electric car (apart from perhaps the Tesla.) The question is whether we should aim for  this substitution? I believe that electric cars make a paradigm shift from ownership of mobility to access to mobility a reality.

In the traditional way, we own a car. Or perhaps, in the case of a company car, we may not own the vehicle, but we sure feel like we own the car. One car (possibly two, for the school run), used for the daily commute, the trips to friends & family and holidays. One car, owned generally for more than four years. This car, seats four, generally transports 1,7 persons, travels less than 30 kilometers on a daily basis and carries a bag of some sorts, sometimes groceries. So it needn’t be a large car. But still it generally is, because we might want to travel to the grandparents over the weekend, or take off for a weekend to the Ardennes. So that is why we need a large conventional car, which can take us to Italy should we wish to.

But picture this: what if we can use a small electric car for the daily commute, or, even better, use a small electric car readily available, for the commute to work or the shops. Very fuel efficient, and preferably paid only for the use of the car, instead of for owning the car. This vehicle can transport us where we want, given the radius. For example, to a train station. We hop into the train, check in with the same RIFD-card which we used to access the electric car, travel to our destination. Upon arriving, we can choose between a rental (e)bike, public transport or once again, the electric car in the vicinity of the station to transport us to the appointment. The route back home is a repetition of the above! A distant future? No, very possible today.

And for the visit to the grandparents in Limburg, or a cycling weekend in the Ardennes? Could this limit our mobility, if we don’t have a large car with unlimited mileage given the petrol stations abound? No! All it takes is an innovative way of access to mobility! Access which delivers the car of choice (model, not necessarily make) to your doorstep without having to go through the hassle of going to a rental agency and renting a car. The car we need  would be available at the click of a button. Family with two young kids and up for a holiday trip to France? A station wagon! A romantic overnight stay? An Electric Smart! In need of a versatile, small and fast way of transport? Please. Use a bicycle!

What about the costs of renting a different car every single time? Well, it may come as a surprise, but considering the costs of car ownership over the year, renting  a car which specifically suits your demands is significantly less expensive than paying for car ownership. And as proves earlier, an electric car as a rental makes the equation even more profitable.

Is this possible today? Yes and no! There are very few providers who can offer such services but the main and limiting factor is us. We are very reluctant to give up the privilege of having a car at our disposal and mobility in its present form is still not too expensive for the average motorist to start reconsidering car ownership. Although some are renting their own car to others already.

However, I, for one, am convinced that in due time, when petrol prices rise (and they will) and the travel allowance is once again being renegotiated, people will reconsider and will realize that in the end, having access to mobility far outweighs the ownership of mobility. Let’s dumb the pump.

This post was orginally written for and published by TEDxBinnenhof in close collaboration with Ivo Stroeken, Advisor Electric Transportation, and Max Herold, owner at Managementissues.com.

Electric Roadshow Structon i.k.v. Dag van de Duurzaamheid 2011

Gisteren organiseerde Urgenda voor de derde keer de Dag van de Duurzaamheid. Strukton kon deze dag uiteraard niet ongemerkt voorbij laten gaan en organiseerde een aantal activiteiten en was onder andere aanwezig bij het congres Nieuwe energie in  Bestaande bouw.

Zelf was ik aanwezig bij de activiteiten die Strukton organiseerde bij het hoofdkantoor in Utrecht. Daar werd de eerste elektrische laadpaal bij ons hoofdkantoor geopend en ter gelegenheid daarvan konden medewerkers ook een ritje maken in een van de speciaal aanwezige elektrische auto’s. Daaronder bevond zich onder andere de Fisker Karma. Verder waren er uiteraard een Nissan Leaf, een Think! City, een aantal elektrische vrachtauto’s, elektrische scooters en elektrische fietsen.

Naar mijn mening was het een geslaagde bijeenkomst, met veel belangstelling om een rondje te mogen rijden in de verschillende auto’s. En op de elektrische fietsen. Goede kans dus dat het aantal locaties en projecten waar gebruik wordt gemaakt van elektrisch vervoer op relatief korte termijn uitgebreid kan worden. Op dit moment zet Strukton Worksphere elektrische scooters in binnen de gemeente Den Haag en Strukton Rail zet elektrische auto’s onder andere in bij de aanleg van de HanzaRail.

Hieronder vind je een kleine foto impressie. Het was vrij koud, dus mijn fimpjes zijn mislukt (veel te veel getril van mijn koude handjes 😉

Milieucentraal vind consumenten te dom om hun onderzoeken te lezen

Dat is althans de enige conclusie die ik kan trekken op basis van onderstaande twee tweets:

@Treemagotchi @krispijnbeek @hetkanWel Alle info wordt verwerkt in onze webteksten, die zijn openbaar. Brondocs zijn moeilijk leesbaar.

@Treemagotchi @krispijnbeek @hetkanWelHet is opvraagbaar voor journalisten, maar niet geschikt voor consum. Het behoeft veel toelichting.

Wat vooraf ging

Op HetKanWel.nl las ik dat onderzoek van Milieucentraal laat zien dat groen rijden (biogas of elektrisch) al voordelig is vanaf 13.00o kilometer. HetKanWel.nl verwees naar een artikel in de papieren Trouw, maar schreef ook dat het artikel niet online beschikbaar is. Geen nood dacht ik, want Milieucentraal zal het onderzoek toch wel op haar website hebben geplaatst. Of op z’n minst een persbericht met een link naar het artikel? Of anders een blogbericht. Volgens het testje van Milieucentraal rijdt een gezin al snel 12.500 kilometer per jaar. Wat betekent dat dit revolutionair goed nieuws is voor alle mensen in Nederland die op het punt staan om een nieuwe auto te kopen…

Helaas was het onderzoek niet te vinden op Milieucentraal. Waarop ik de volgende tweet plaatste:

@hetkanWel toch jammer dat het onderzoek over de kosten van groen rijden niet vindbaar is op de site van @milieucentraal

Naar mijn mening is de reactie van Milieucentraal (zie begin van dit bericht) zwaar ondermaats. Alsof ik als ‘consument’ te dom ben om de onderzoeken die MilieuCentraal laat uitvoeren te begrijpen. Met alle respect voor de experts van Milieucentraal: ik ben in 2002 afgestudeerd als milieu-econoom aan de WUR en heb daar echt wel voldoende milieu-economische scholing gehad om dergelijke onderzoeksrapporten te beoordelen. De afgelopen 6 jaar heb ik voor het Ministerie van Economische Zaken (, Landbouw & Innovatie) gewerkt op voornamelijk milieu en duurzaamheidsthema’s, zoals de herziening van de Europese milieuvergunningenrichtlijn (IPPC), milieujaarverslagen, grootschalige luchtverontreiniging, samenhang tussen klimaat- & luchtkwaliteitsbeleid, en duurzaam ondernemen. Waarbij ik ook in verschillende begeleidingscommissies van beleidsonderzoeken heb gezeten.

Helaas ben ik weg bij het Ministerie en ben ik volgens Milieucentraal weer met domheid geslagen. Want in mijn rol als consument kan ik een testje doen met black box berekeningen en heb ik te weinig hersens om de rapporten die Milieucentraal te begrijpen. Stelletje ****************

Hoe kan het ook?

Voor een heel andere aanpak kijk je op de site CompareMySolar.nl. Daar kun je verschillende offertes voor zonnepanelen vergelijken. Voordat je een offerte aanvraagt kun je ook de achterliggende berekeningen bekijken, inclusief de achterliggende aannames.

En dat is nou net wat ik wil: de ruwe data nu! En anders op z’n minst de achterliggende berekeningen en aannames.