SP en CDA willen snel landelijk verbod op varend ontgassen

De SP en CDA in de Tweede Kamer willen dat minister Van Nieuwenhuizen haast maakt met de invoering van een landelijk verbod op varend ontgassen. Nu de minister stelt dat provinciale verboden niet rechtsgeldig zijn, vinden de partijen dat er snel iets moet gebeuren.

De Gelderse gedeputeerde Bea Schouten stelt ondertussen in een reactie namens de 7 provincies met een verbod op varend ontgassen dat de provincies zich al lange tijd inzetten voor een Europees verbod op varend ontgassen. Omdat dit te lang op zich liet wachten hebben ze zelf een verbod ingesteld. Dat gebeurde, zo geeft de gedeputeerde aan, op basis van een niet-openbaar advies van de Landsadvocaat uit 2013, dat ‘ruimte zou bieden voor provinciale verboden op varend ontgassen’. Wat dan weer de vraag oproept hoe dat niet-openbare advies van de Landsadvocaat uit 2013 zich verhoudt tot de stelling van Minister Van Nieuwenhuizen dat het provinciale ontgasverbod niet rechtsgeldig is.

Open waanlink

Dit bericht is geschreven voor en geplaatst op Sargasso als onderdeel van het dossier ontgassen.

“Wet minimalisering gaswinning Groningen is onverantwoord”

Deze week hebben de fracties van CDA (minus het lid Lokin-Sassen), SGP, ChristenUnie, VVD, OSF en D66 in de Eerste Kamer ingestemd met de wet minimalisering gaswinning Groningen. CDA-Eerste Kamerlid Pia Lokin-Sassen (de enige CDA senator die tegen de nieuwe mijnbouwwet stemde) schrijft in het Dagblad van het Noordenop persoonlijke titel dat deze mijnbouwwet onverantwoord is:

Volgens de nieuwe Mijnbouwwet is het uiteindelijk de minister die met betrekking tot het Groningenveld – het veld dat bij uitstek aardbevingsgevoelig is! – beslist hoeveel laagcalorisch gas daaruit mag worden gewonnen volgens het criterium: ‘niet meer dan nodig’. Daarbij wordt in de nieuwe wet niet langer alléén rekening gehouden met de veiligheid der omwonenden, maar introduceert de wet een tweede ‘veiligheidsbegrip’, namelijk de ‘leveringszekerheid’. Het is de minister en de minister alléén die deze veiligheidsbelangen afweegt bij zijn beslissing over de hoeveelheid te winnen gas.

In de nieuwe wet is voor het Groningenveld zowel aan de NAM als aan het SodM de bevoegdheid tot ingrijpen in de gaswinning ontnomen. De NAM krijgt van de minister nog slechts de plicht opgelegd om een bepaalde hoeveelheid gas te winnen: als zij zich daaraan houdt en dit correct doet, kan ze niet langer strafrechtelijk worden vervolgd. Zij heeft, anders gezegd, strafrechtelijke immuniteit. Het SodM mag nog slechts gevraagd en ongevraagd advies geven aan de minister, maar heeft ook geen bevoegdheid meer tot ingrijpen (lees: tijdelijk stopzetten) in de gaswinning in geval de veiligheid van omwonenden gevaar loopt.

Hiermee wordt bevestigd wat ik in juni van dit jaar al schreef in een analyse van de nieuwe mijnbouwwet: De minister wordt de baas over de gaswinning in Groningen, NAM wordt uitvoerder van het beleid van de minister en is niet meer te vervolgen voor schade of het veroorzaken van gevaar in dit zeer aardbevingsgevoelige gebied. NAM en Staatstoezicht op de Mijnen zijn ook niet meer bevoegd om in te grijpen in de gaswinning in geval van gevaar, dat is aan het oordeel van de minister. Ook de dubbele betekenis van het veiligheidsbegrip is overeind gebleven, ondanks de kritiek van de Raad van State op het toevoegen van leveringszekerheid aan het veiligheidsbegrip:
De Afdeling merkt op dat dit een wat geforceerde indruk maakt. De Afdeling onderschrijft het belang van leveringszekerheid, maar acht het aanmerken van leveringszekerheid als grondrecht in de zin van de artikelen 2 en 8 van het EVRM nodig noch wenselijk.

Schadeherstel

En de procedures voor schadeherstel en compensatie voor de Groningers? Die staan nog steeds op een laag pitje te sudderen. Van de 18.276 gemelde schadegevallen zijn er door de Tijdelijke Commissie Mijnbouwschade Groningen (TCMG) nu 1.139 afgehandeld. Dat zijn de eenvoudige, dat beloofd nog wat voor de rest. Want nog steeds is de aanwas van schademeldingen per week groter dan het aantal meldingen dat afgehandeld wordt. Toen de TCMG begon kwamen er ruim 13.000 schademeldingen over van het Centrum Veilig Wonen.

Onderstaande tabel laat zien dat de uitvoeringskosten voor de schadeafhandeling door RVO.nl en de Tijdelijke Commissie Mijnbouwschade Groningen dit jaar hoger waren dan de schadevergoedingen aan particulieren. Volgend jaar verbeterd de verhouding iets, maar nog steeds gaat bijna 50% van het geld naar schadeafhandeling in plaats van schadevergoeding.

uitgaven_schadevergoedingen_groningen
Uitgaven rijksoverheid aan schadeafhandeling en schade-uitkeringen

Om de uitgaven aan schadevergoedingen en schadeafhandeling in perspectief te zetten hieronder het staatje waarin de aardgasbaten zijn weergegeven:

begroting_ezk

Minder dan 1% van de aardgasbaten wordt besteed aan schadevergoedingen. Het meest frustrerend bij veel van de schades was in het verleden dat bewoners die de schade zelf lieten herstellen hun recht op schadevergoeding verloren. Een situatie waar tot op de dag van vandaag naar mijn weten niets aan gewijzigd is.

Dit bericht is geschreven voor en gepubliceerd op Sargasso.

Overzicht vragen over ontgassen binnenvaart

In 2013  schreef ik een korte en een lange versie met kanttekeningen bij het onderzoek van CE naar emissies van varend ontgassen door de binnenvaart. Sinds 2013 heb ik een aardige reeks publicaties over het onderwerp op mijn naam staan, deze zijn zowel bij Sargasso als hier te vinden.

Ontgassen is een taai en langjarig dossier, waar voor mij veel meer mensen hun tanden in hebben gezet. Om alle volksvertegenwoordigers die hier aandacht aan hebben besteed eer aan te doen (‘standing on the shoulders of giants’) hieronder een chronologisch overzicht van de vragen die gesteld zijn op lokaal, provinciaal en landelijk niveau, die ik terug heb weten te vinden over dit onderwerp. Als je aanvullingen hebt, laat ze achter in de reacties. Dan voeg ik ze toe.

Naast volksvertegenwoordigers zijn er ook vele andere mensen al jaren druk om een oplossing in dit dossier te vinden, zowel van binnen als van buiten de betrokken branches.

Plutonium in Irak?

D66, CDA en VVD kunnen opgelucht adem halen, volgens Trouw meldt de IAEA namelijk de vondst van plutonium in Irak. Het is jammer voor hun dat het hele stuk om Teheran (=Iran) draait. Kortom: de vraag waar de massavernietigingswapens in Irak zijn en op basis van welke informatie Nederland zich de Irak-oorlog in heeft laten slepen blijft nog steeds onbeantwoord. Terwijl de VS en de UK beide een onderzoek hebben gedaan hierna, blijft Nederland oost-indisch doof voor de vraag hoe Nederland zich zo heeft kunnen laten besodemieteren. Maar ja, Irak… da’s de rest van de wereld…

o_061114_screenshot_trouw

Partijtopmensen twijfelen aan eigen partij

Afgelopen zondag twijfelde twee PvdA topmensen in Buitenhof al over wat er mis is gegaan in de campagne van de PvdA. Maar vandaag spreekt oud-fractieleider Willem Aantjes zich wat forser uit. Hij twijfelt openlijk of hij dit keer op het CDA CDA wil stemmen, want:

Het sociale gezicht van het CDA is in de afgelopen jaren verhard. Daar is weinig aandacht voor geweest. En het vreemdelingenbeleid. Uit alles blijkt dat mijn partij uit is op een nieuwe coalitie met de VVD. Ik heb grote moeite hoe Rita Verdonk met vreemdelingen om gaat. Nu wordt gezegd dat ze wellicht minister van onderwijs kan worden. Gaan we nu ook onze kinderen aan haar toevertrouwen? Ik hoop het niet. Ik wil geen coalitie met de VVD mogelijk maken.

Maar als Balkenende z’n eigen klassiekers nog kent wenst hij Aantjes vast een prettige 84ste verjaardag. Of zal hij z’n strategie van aangifte doen tegen bejaarden vasthouden? 😉

De Groene had overigens een aardige kwalificatie van Verdonk: conjunctuurpolitica:

Het had al eerder bekend kunnen zijn. Medio jaren zeventig rondhangen bij de PSP in Nijmegen: het was drie decennia geleden een logische keuze voor hen die het kabinet-Den Uyl maar een reformistisch zooitje vonden en de CPN te burgerlijk. In de tientallen jaren daarna je heil zoeken bij de PVDA: dat deden er meer. In 2002 toetreden tot de VVD, in een jaar dat Paars tot op de draad was versleten: daarvoor was ook geen uitzonderlijke moed nodig. In 2003 minister worden op een Fortuyn-agenda: dat was dapper, zoals het ook gruwelijk was alleen met bodyguards over straat te mogen gaan.