SolarGreenPoint: Caballerofabriek

logo-solar-green-pointEerder schreef ik al over het project van SolarGreenPoint op de geluidswal van de A20 bij het Terbregseplein in Rotterdam. Via het feedbackformulier binnen WordPress (dat ik pas vorige week ontdekte) ontving ik begin deze maand informatie over hun tweede project op de Caballerofabriek in Den Haag.

De investeringskosten bedragen bij de Caballerofabriek Euro 500 per paneel van 250 Wp. De jaarlijkse kosten voor onderhoud, beheer, verzekering en dakhuur bedragen 4,50 Euro per paneel. Dat maakt dat de berekening er anders uit komt te zien dan bij Terbregseplein. Als ik uitga van een jaaropbrengst van 200 kWh (80% van het piekvermogen, ik weet het vloeken in de kerk voor kenners van de materie) dan kom ik uit op een kostprijs van 12 Eurocent per kiloWattuur. Bij het huidige systeem van de energiebelasting (de verbruiker betaalt) komt de kostprijs inclusief energiebelasting dan op 24 Eurocent. Dat is 4 cent duurder dan je bij prijsstunters betaald, maar dan wel 25 jaar voor een vast tarief.

Wanneer je vervolgens uitgaat van de 7% prijsstijging per jaar (die meestal wordt geleentjebuurt bij een bizarre berekening van het CBS waar bergen vaste kosten omgesleuteld naar kWh tarief), dan kom je op een terugverdientijd van 19 jaar onder het huidige regime en 11 jaar als zelflevering ooit mogelijk wordt. Belangrijker is dat de Netto Contante Waarde positief is zowel zonder als met zelflevering.

De situatie verandert wanneer je met een iets voorzichtigere prijsstijging van 3% rekent. Dan is de Netto Contante Waarde onder het huidige systeem negatief. Alleen als zelflevering mogelijk wordt kun je financieel rendement halen.

Behalve financieel resultaat zijn er natuurlijk ook andere motieven om toch zonnepanelen in een collectief project zoals de Caballerofabriek te kopen. Bijvoorbeeld omdat je niet afhankelijk wil zijn van de grillen van de energiemarkt, waar zelfs de prijs van duurzame energie meeslingert met de prijs van olie.

SolarGreenPoint Caballerofabriek
Aanschaf 500
Elektriciteitsopbrengst (gem/jaar) 200
Levensduur 25
Verandering energieprijs 7% stijging 3% stijging
Verandering onderhoudskosten 0% 0%
Uitkomsten
Kostprijs / kWh exclusief energiebelasting € 0.12 € 0.12
Kostprijs / kWh inclusief energiebelasting € 0.26 € 0.26
Gemiddelde elektriciteitsprijs energiebedrijf € 0.21 € 0.12
Gemiddelde energiebelasting / kWh € 0.14 € 0.14
Gemiddelde kostprijs elektriciteit energiebedrijf € 0.35 € 0.26
Terugverdientijd zonder zelflevering 19 >25 jaar
Netto Contante Waarde zonder zelflevering € 452.05 -€ 21.79
Terugverdientijd met zelflevering 11 12
Netto Contante Waarde met zelflevering € 1,141.75 € 667.91
ROI zonder zelflevering 3.60% -0.17%
ROI met zelflevering 9.10% 5.34%

De berekeningen nazien kan hier.

Conclusie

Mijn conclusie is dat het SolarGreenPoint met het project op de Caballerofabriek bijna lijkt te lukken om een financieel gezonde propositie te doen voor collectieve zonne energie. In ieder geval een stuk goed gezonder en aantrekkelijker dan de eerdere collectieve zonne energie projecten die ik heb langs zien komen.

Tegelijkertijd blijft de kostprijs van collectieve zonne energie nog hoger dan die van windenergie. Al kan ik me best voorstellen dat er voorstanders van duurzame energie en tegenstanders van windenergie zijn die bereid die meerprijs te betalen. Mocht er een zonne-energie project langskomen in de buurt van Schiedam dat samenwerkt met GreenChoice dan sluit ik niet uit  dat we daar in de toekomst ook aan mee gaan doen. Zoals we nu al lid zijn van De Windvogel en 3 Winddelen bezitten, waarmee we vanaf januari ongeveer 33% van onze elektriciteit zelf gaan opwekken.

Update 27 december 2012:

Met een beetje zoeken op internet kwam ik een persbericht van Eneco tegen waarin ze aangeven partner te zijn van SolarGreenPoint. In het persbericht geven ze ook aan al gebruik te gaan maken van de verruimde mogelijkheden die het regeerakkoord biedt voor zelflevering (ook al zijn daar naar mijn weten nog geen details over bekend). Dat betekent dat bovenstaande sommetjes er wat anders uit gaan zien, afhankelijk van de hoogte van de korting op het energiebelastingtarief dat de rijksoverheid aan decentraal opgewekte elektriciteit gaat geven.

Uit het persbericht wordt ook duidelijk dat de 4,50 per paneel voor onderhoud en dakhuur enkel voor klanten van Eneco geldt. Niet klanten betalen 12,50 per jaar per paneel aan onderhoud en lidmaatschap.

Duurzame energie en de stijgende energierekening

Sinds begin oktober is er een discussie gaande over de stijgende kosten van energie als gevolg van de ambities om meer duurzame energie op te wekken. Volgens sommige energiebedrijven is er een extra energieheffing nodig om buffercapaciteit aan te leggen. Volgens weer anderen, zoals Rene Leegte van de VVD, is Duitsland het voorbeeld van een land waar de kosten van de energietransitie de pan uit reizen. Tijd om de eigen elektriciteitsrekening er bij te pakken en de Duitse en het Nederlandse systeem in prijs te vergelijken.

De kosten van buffercapaciteit

Volgens GDF Suez en E.ON is een extra energieheffing nodig om buffercapaciteit aan te leggen. Deze buffercapaciteit moet voorkomen dat het licht uit gaat als het aandeel duurzame elektriciteit in Nederland stijgt. Dat de regelkosten voor fossiele centrales behoorlijk volgens sommige energiebedrijven behoorlijk kunnen zijn laat Hans Labohm zien. Hij schrijft op basis van gegevens van Rob Walter dat deze regelkosten ongeveer 4 Eurocent per kWh bedragen voor windenergie en iets minder voor zonne-energie.

Inmiddels heeft Eneco via haar website weten geen aanleiding te zien voor een extra energieheffing ten bate van fossiele energie. Dat laat meteen zien hoe dit soort zaken opgelost kan worden sinds het opheffen van de Samenwerkende Energieproducenten: via marktwerking. Dit is nou typisch zo’n geval waarin dat werkt.

GDF Suez en E.ON wensen blijkbaar een hogere prijs te berekenen aan hun klanten i.v.m. benodigde back-up capaciteit. Eneco stelt dat dit niet nodig is en denkt dat de prijs gelijk kan blijven. Effect: klanten stappen over naar Eneco, of naar andere energieproducenten die een lagere vergoeding vragen voor het dragen van programmaverantwoordelijkheid. In een markt waarbij de NMA de consument vooral aanzweept om op de prijs te letten is het dan exit GDF Suez en E.ON.

Bovenstaande neemt overigens niet weg dat ik volledig bereid ben om een energiebedrijf te betalen voor programmaverantwoordelijkheid.

Onze elektriciteitsrekening

Het variabele deel van onze elektriciteitsrekening bestaat uit 3 delen:

  1. leveringstarief elektriciteit
  2. energiebelasting
  3. BTW

Elektriciteitskosten

Uitgaand van ons verwachte elektriciteitsverbruik voor 2013 gaan we zo’n € 280 aan elektriciteit betalen (inclusief BTW).

Prijs ex btw BTW Prijs incl btw Jaarverbruik Kosten
Laagtarief  € 0,055 21%  € 0,0666 1.600  € 106,48
Hoogtarief  € 0,075 21%  € 0,0908 1.900  € 172,43
Elektriciteitskosten 3.500  € 278,91

Energiebelasting vs. feedin opslag

In het eerste deel staan de kosten van elektriciteitslevering. Die blijven gelijk, ongeacht de keuze voor energiebelasitng of feedin dat je hanteert voor de financiering van duurzame energie. Het verschil tussen beide systemen ontstaat zodra je gaat kijken naar de energiebelasting en de feedin opslag. De berekening zie je in de tabel hieronder.

Energiebelasting Feedin opslag
ex BTW € 0,11400 € 0,05277
BTW 21% 21%
incl. BTW € 0,13794 € 0,06385
Jaarverbruik 3.500 3.500
Totaal belasting € 483 € 223
Totaal elektriciteit € 279 € 279
Totaal variabel € 762 € 502
Verschil met EB € – € 259
Besparing tov EB 0% 34%
Belastingdruk 173% 80%

Zoals je ziet levert het Duitse feedin systeem een besparing op de elektriciteitsrekening op van € 259. Dat is dik 30% minder en fors meer duurzame energie dan in Nederland. De stijgende energierekening voor particulieren in Nederland ligt dus veel minder aan het succes van het duurzame energie beleid in Nederland, dan aan het ophogen van de energiebelasting door de overheid.

De belastingdruk op elektriciteit in Nederland voor particulieren is dan ook dik 170%. Oftewel voor iedere Euro aan elektriciteit die je koopt betaal je € 1,70 aan energiebelasting. In Duitsland betaal je na verhoging van de feedin opslag nog steeds slechts € 0,80 aan feedin opslag voor iedere Euro aan elektriciteit.

Doe mij dus maar de Duitse insteek: meer resultaat tegen 1/3 minder kosten. Maar ja, marktwerking tussen nationale overheden vergt dat je multinational of grootverbruiker bent…

PS de berekeningen vind je hier.

Hoe om te gaan met de beperkte houdbaarheidsdatum van duurzame oplossingen?

Dat is een vraag die me de afgelopen jaren veel gesteld is. Veel mensen die ik spreek vinden het een groot, warrig, vaag of verwarrend begrip. De reactie op deze onzekerheid verschilt van persoon tot persoon. De een stelt dat we eerst maar eens een goede definitie van duurzaamheid moeten formuleren, zodat duidelijk is wat we er mee bedoelen. De ander versmalt het begrip tot enkel milieu, klimaat of nog smaller tot duurzame energie. Zoek bijvoorbeeld eens op duurzaam bouwen een tel het aantal links dat ingaat op andere aspecten dan enkel het energieverbruik van een gebouw… Een derde wil vooral 100% zekerheid (of verlangt naar foutloze wetenschap) voordat er tot actie overgegaan kan worden.

De waarde van onzekerheid

Ergens vind ik het jammer dat er zo’n sterke drive tot zekerheid en versimpeling is. Het streven naar duurzaamheid is in mijn ogen namelijk een complex en lastig proces, waarbij duurzaamheid en de oplossingen die we er voor zoeken ook nog eens een moving targets zijn. Wat vandaag duurzaam lijkt, kan morgen onduurzaam blijken te zijn (denk aan de discussies over duurzaamheid van energie uit biomassa). Het aanleren van nieuwe ideeën, maar vooral ook het afleren van oude blijkt een lastige opgave te zijn voor mensen. Het vereist een omslag van denken in absolute waarheden naar denken in voorwaardelijke waarheden, aldus Ted Cadsby in een blog op Harvard Business Review.

Hij vergelijkt de manier waarop ons brein werkt met de bevruchting van een eicel. Zodra de eerste zaadcel een eicel bevrucht wordt de wand van de eicel ondoordringbaar, zodat andere zaadcellen niet meer naar binnen kunnen. Volgens Cadsby gebeurt dat ook in onze hersenen bij onzekerheid. Iets niet weten creëert een spanning die opgelost kan worden door een oplossing aan te dragen. Zodra deze oplossing gevonden is hebben andere oplossingen minder kans. Oplossingen die goed passen binnen onze denkbeelden maken natuurlijk meer kans, dan oplossingen die een grote omslag in ons denksysteem vereisen om weer tot een consistent geheel te komen. Voor wie meer in het Nederlands wil lezen over het nemen van beslissingen in complexe situaties raad ik de site van Top Innosense aan, of begin bij dit bericht op hun oude weblog.

De waarde van onzekerheid bij duurzame ontwikkeling

Het bereiken van een duurzame(re) samenleving is een complex probleem. Al was het maar vanwege de vele verschillende betekenissen die mensen toekennen aan het woord. Voor de een is duurzaamheid innovatie, voor de ander is duurzaamheid de normaalste zaak van de wereld, en voor andere gaat het om dood aan het grootkapitaal of om plantjes knuffelen.

Een van de lastigste aspecten aan duurzaamheid vind ik zelf de complexe relaties tussen ogenschijnlijk onafhankelijke zaken en de onvoorspelbare innovatieroutes die er bij horen. Zo is er een grote samenhang mogelijk tussen menselijke gezondheid, luchtkwaliteit en klimaatbeleid, maar nog mooier is het als duurzame ontwikkeling ook bijdraagt aan werkgelegenheid. In beleidstermen heb je het dan over Green Growth, een onderwerp waar de UNEP veel over gepubliceerd heeft en waar Zuid-Korea het voortouw heeft.

In Nederland lopen veel discussies over groene groei vast op de toekomst van de energie-intensieve industrie. Dit komt m.i. deels door de versmalling van de discussie over de transitie naar een duurzame samenleving tot een energietransitie en doordat er geen ruimte is voor nieuwe waarheden. In een deel van de hoofden is er zelfs geen plaats voor bestaande waarheden, zoals het scala aan steunregelingen vooor fossiele energie. Maatregelen die voor een milieu-econoom simpelweg gelijk staan aan een subsidie, alleen dan in de vorm van fiscale prikkels of command-and-control beleid. Een goed startpunt voor meer uitleg daarover is environmental economics 101 van Env-Econ.net.

Voorwaardelijke waarheden bij duurzame energie

Nederland heeft in het verleden veel energie-intensieve industrie weten aan te trekken door goedkoop aardgas, dat moest en zou ten gelde gemaakt worden voordat de volledige energievoorziening op kernenergie zou overschakelen. Onder druk van toenemende vraag en het milieubeleid wordt elektriciteit van aardgas duurder. Van oudsher is het idee dat duurzame energie te duur is voor de energie-intensieve industrie. Bovendien leveren de zon en de wind geen elektriciteit op aanvraag, zoals (een deel van) de huidige fossiele elektriciteitscentrales wel kunnen. Daarom is er een back-up capaciteit nodig in de vorm van gascentrales om altijd aan de vraag naar elektriciteit te kunnen voldoen. Wat de kosten voor de energie-intensieve industrie nog verder opdrijft.

Momenteel kiezen energie-intensieve bedrijven die geen tijdkritische of volcontinue productieprocessen ervoor om te produceren op het moment dat er weinig vraag is naar elektriciteit. Op die momenten is de elektriciteitsprijs laag, doordat de basislast centrales doordraaien. Als elektriciteit tientallen procenten van je kostprijs uitmaakt is het interessant om juist op die momenten te produceren.

Wat nu als we het systeem gaan kantelen? Wat gebeurt er als de energie-intensieve industrie haar productieproces en hun productiecapaciteit afstemt op piekuren in elektriciteitsaanbod? Wat betekent dat voor de standpunten over de energie-intensieve industrie en over de daarvoor benodigde energiebronnen? Wat betekent dat voor de business case van zon- en windenergie en van nieuwe basislast elektriciteitscentrales? Wat betekent het extra vermogen aan wind- en zonneenergie dat mogelijk wordt als de energie-intensieve industrie overstapt op duurzame eneergie voor de lokale luchtkwaliteit en volksgezondheid? Is zo’n overstap onmogelijk? Lees dan de managementsamenvatting van DAAN, een voorstel van Akzo Nobel, Nyrstar en Eneco, of het bredere onderzoek naar vergroening van de basislast en de energie-intensieve industrie.

En nog een stapje gekker: Wat gebeurt er als je een volledige stad energieneutraal kan maken inclusief hun energie-intensieve industrie? Onmogelijk? Niet als het aan Building Brains ligt… Of als zonne-energie juist kan gaan voorzien in een deel van de piekvraag naar elektricteit en misschien zelfs de behoefte aan extra hoogspanningsleidingen in de gebouwde omgeving kan verkleinen?

Of op z’n gekst: Wat gebeurt er als je een wijk met voornamelijk sociale woningbouw zonder sloop omvormt tot een gebied met lokale werkgelegenheid, gesloten materiaal- en energiekringlopen, en eigen voedselvoorziening terwijl de huizen betaalbaar blijven? Dan krijg je een heel ander type wijk.

Slot

Een heldere definitie van duurzaamheid is lastig te geven. Dat geldt echter ook voor gezondheid, toch weet iedereen wat ongezond is en neemt de overheid voortdurend maatregelen om gezond gedrag te bevorderen of ongezond gedrag af te straffen (maar of dat laatste altijd even effectief is…?). Voor duurzaamheid geldt feitenlijk hetzelfde, iedereen snapt dat producten of productieprocessen waar je ziek van wordt niet vol te houden zijn. De oplossingen zijn op het eerste oog echter zo complex en vergen zoveel systeemaanpassingen dat het aanlokkelijk is om nog een keer 10 jaar te blijven hangen in nader onderzoek.

Zelf ben ik meer van het doen. Nu we weten dat we weg willen van vervuilende en ziek makende producten en productieprocessen is het zaak om stapjes te gaan nemen. Vanwege de complexiteit is het zaak om  onze ogen voortdurend open te houden voor betere oplossingen en nieuwe inzichten. Dat betekent dat waarheden voorwaardelijk worden, context afhankelijk (wat hier duurzaam is, hoeft dat elders niet te zijn) en subjectief. Of zoals Thierry de Baillon stelt in tweedelig stuk over design thinking: complexe problemen kun je beter tackelen via veel kleine beslissingen dan via een grote beslissing. Waarbij het volgens Bob Sutton dan wel weer van belang is om stong opinions, weakly held te hebben.

Met dank aan Louis Suarez voor de inspiratie.

Onbeperkt salderen van zelf opgewekte energie

Het afgelopen jaar is de slag om de subsidiepotten voor duurzame energie glansrijk verloren door particulieren. Het verlies van subsidie lijkt echter een nieuwe golf van activisme bij bedrijven in deze sector te hebben opgewekt.

Achter de meter

Een aantal weken geleden kondigde Atoomstroom en Greenchoice al aan dat zelfopgewekte elektriciteit bij hun onbeperkt saldeerbaar wordt zonder dat de klant BTW of energiebelasting hoeft te betalen over de zelf opgewekte energie. Wettelijk gezien hoeven energiebedrijven dat momenteel slechts te doen tot 3.000 kWh en in de toekomst tot 5.000 kWh. In jargon heet dit salderen achter de meter. Door onbeperkt salderen mogelijk te maken worden grotere decentrale energie project interessant. Wat vooral voor mkb ondernemers en de landbouw gunstig uit kan pakken. Deze groepen ondernemers vallen onder lagere energiebelastingtarieven dan particulieren, maar dan nog kan het wegvallen van energiebelasting gunstig uitpakken voor de terugverdientijd. Bedrijven kunnen namelijk ook gebruik maken van verschillende aftrekposten bij investeringen in zon-pv.

Voor meer uitleg over de mitsen en maren van salderen achter de meter zie de drie blog berichten van Henri Bontenbal hierover en de site van Polder PV.

Voor de meter

Inmiddels heeft Windvogel de druk vanuit de duurzame energie hoek verder opgevoerd door aan te kondigen dat ze onbeperkt willen gaan salderen bij zelflevering van elektriciteit die is opgewekt voor de meter. Oftewel: investeer met je buren in een grote windmolen in de buurt en verbruik de elektriciteit thuis zonder energiebelasting of BTW te betalen. Windvogel vergelijkt zelf elektriciteit opwekken met het verbouwen van je eigen groenten, daar betaal je ook geen BTW ongeacht of het uit je eigen tuin of uit je volkstuin komt (en dus over de openbare weg vervoert moet worden naar je huis…

Ook de nieuw opgerichte vereniging E-Decentraal wil inzetten op het wegnemen van hobbels voor decentrale energieprojecten, waaronder de belastingheffing over eigen opwekking voor de meter. Het zal mij benieuwen of voorstellen daartoe in het najaar een plaats krijgen in de Green Deal.

Zo ja, dan beloof ik bij deze dat de hypotheekrenteaftrek over 2011 geïnvesteerd wordt in coproductie van duurzame energie (nieuwe capaciteit voor de fijnslijpers). Duizend Euro in het Belgische offshore park van Meewind is tenslotte al goed voor zo’n 1650 kWh, dus met 2 tot 4 duizend Euro moet het mogelijk zijn om ons eigen energieverbruik duurzaam op te wekken op land.

Andere zonnige initiatieven

Buiten de hele discussie over zelflevering en saldering hebben Greenchoice en Eneco inmiddels ook de eerste voorzichtige aanzetjes gegeven om het in de VS succesvolle business model ‘zon als service’ naar Nederland te halen. Vooralsnog zijn de pilots met behoorlijk wat vraagtekens omgeven. Zie bijvoorbeeld dit bericht van Henri Bontenbal. Ik hoop echter dat de pilots van Greenchoice en Eneco voldoende ervaringen opleveren om tot een beter aanbod van duurzame energie als service te komen. Zo niet, dan is het wachten op We Generate. Al ben ik benieuwd wat zij voor oplossing voor verhuizen tijdens de lopende contractduur of veranderen van leverancier gaan bieden.

We Generate: het energiebedrijf van de toekomst

Morgen wordt bij ons de zonneboiler geïnstalleerd, een project dat behoorlijk wat uitzoekwerk heeft gekost. Niet alleen om uit te vinden wat wel of niet de moeite waard is, maar ook om uit te vinden welke verkoper wel of niet gelijk heeft met zijn verhaal. Degene die mijn columns in Duurzaam Gebouwd afgelopen jaar hebben gelezen weten dat er behoorlijk wat tijd overheen is gegaan tussen voornemen en aankoop.

Het is dan ook geweldig leuk om vandaag via Frank Rozendaal te lezen op Alles Duurzaam dat Stichting Doen samen met de Natuur en Milieufederaties het initiatief wil nemen om een nieuw energiebedrijf te starten: werktitel We Generate. Doel van het nieuwe energiebedrijf is om mijn doldwaze zomeridee dichterbij te brengen: het energiebedrijf betaalt de hypotheek. Nou ja, zo ver nog niet, maar wel je huis als energiebron. Wanneer je er over nadenkt is dat minder gek dan het klinkt. We kunnen in dit land glazen kassen bouwen die elektriciteit leveren, glazen kassen die warmte leveren aan huizen in de buurt, glazen kassen die zonder aardgasaansluiting kunnen. Dus waarom kan dat dan niet met een betonnen of bakstenen huis? De isolatiewaarde van steen is naar mijn weten een stuk beter dan van raam…

Hoe werkt We Generate?

We Generate gaat standaard energiepakketten voor de opwekking van energie thuis leveren met o.a. zonnecellen, zonneboilers en windnokturbines. We Generate zorgt ook voor energiebesparende maatregelen met bijvoorbeeld isolatie en LED-verlichting. Het energiebedrijf regelt alles: van de investering en de financiering van alle maatregelen, de installatie thuis tot het onderhoud. Een deel van de totale maandelijkse besparing op energiekosten gebruikt We Generate om de investering af te lossen. Na vijftien jaar is alles afbetaald en is de klant eigenaar. Voor de klant zijn de maandelijkse energielasten ondanks de afbetaling niet hoger, en in de nabije toekomst zelfs lager (dat voorkomt energiearmoede). Zie ook onderstaand filmpje:

Partners We Generate

Mijn eerste reactie richting Frank was dat dit plan voor mij een reden zou kunnen zijn om bij Greenchoice weg te gaan, tenzij ze met een soortgelijke actie voor hun klanten komen. Een beetje doorzoeken op internet leverde echter meer informatie op. Op de site van de Milieu Federatie Noord-Holland wordt Greenchoice (naast Eneco) als mogelijke partners genoemd. Naast voor mij onderhand bekende namen als DonQi, Plugwise, Solesta, Qurrent en Biogast. De enige die nog ontbreken zijn Nudge en Treemagotchi.

Kortom, ik blijf gewoon lekker klant en wacht tot ze echt van start gaan om dan zo snel mogelijk in te stappen 🙂 Kom maar door met die energiebesparing, de domotica (meten = weten) en met de zonnepanelen en daknokwindturbine (onthouden voor scrabble 😉 De zonneboiler en LED-lampen hoef ik niet meer, want die heb ik al.

In de buurt duurzaam

Een ander interessant onderdeel van We Generate is In de buurt duurzaam. Het idee is dat energie die je niet zelf kunt opwekken van een duurzaam energie project in de buurt komt, waar je ook zelf in kunt participeren. Het Meewind model, maar dan dichterbij. We Generate wil hiervoor gaan samenwerken met bestaande lokale energie-initiatieven, die zich momenteel aan het verenigen zijn in E-Lokaal. Van twee kanten een landelijk tintje over lokaal, duurzaam ondernemerschap.

Nu hopen dat We Generate ook een oplossing verzint voor verenigingen van eigenaren, want het aantal vierkante meter dakoppervlak in de steden (bijvoorbeeld een wijk als Blijdorp in Rotterdam) waar je prima zonneboilers, zonnepanelen en urban wind kunt toepassen is groot. En niet zeuren dat dat lelijk is, lelijker dan die oude tv-antennes kan het namelijk echt niet worden 😛

Lancering De Groene Zaak: ondernemers voor een duurzame economie

Vanochtend ben ik vroeg uit de veren omdat ik Staatssecretaris Heemskerk van Economische Zaken mag begeleiden bij een bijzondere bijeenkomst: de lancering van De Groene Zaak. Een vereniging van ondernemers voor een duurzame economie. Zoals ze in hun informatieblad zelf schrijven:

Nut en noodzaak van duurzaamheid staan allang niet meer ter discussie in Nederland. Niet bij het bedrijfsleven, niet bij de politiek en niet bij de overheid. Dat geldt nog wél voor de af te leggen weg. De ambities. De vertaling naar beleid, instrumentarium en uitvoering. Iedereen ontdekt een nieuwe wereld. Het is een gezamenlijke ontdekkingsreis.

Menige innovatieve Nederlandse onderneming voelt hoe het huidige ondernemingsmodel kraakt in zijn voegen. En dat optimalisatie binnen de bestaande economische structuur grenzen heeft. Deze ondernemingen zijn bezig om een fundamenteel nieuw businessmodel te ontwikkelen, dat aansluit bij hun visie op een duurzame samenleving – economisch, ecologisch en maatschappelijk. Een businessmodel dat nieuwe marktmechanismes en continuïteit op de middellange en lange termijn als vertrekpunt heeft. Logisch: zonder duurzaam ondernemingsmodel geen duurzame samenleving. En zonder duurzame samenleving geen toekomst.

‘Groene’ ondernemingen ervaren dat ook de overheid gaandeweg beweegt naar een nieuw, duurzaam paradigma, waarin beleidsuitgangspunten, visie en ambities zijn omgezet in nieuw instrumentarium. Máár: binnen het huidige krachtenveld is de tendens om bestaande modellen te behouden nog steeds vele malen groter, zowel in de markt als bij de overheid. De vorderingen zijn ontoereikend, zeker als we Nederland bezien in internationale context. Nederland moet (veel) sneller verduurzamen dan nu gebeurt.

Waarom een nieuwe belangenvereniging?

Volgens De Groene Zaak zijn er onder de Nederlandse ondernemingen een aantal groene koplopers die zich
aantoonbaar inzetten voor duurzaamheid. Deze koplopers hebben veel kennis over de valkuilen en beren op de weg. Volgens De Groen zaak ervaren koplopers in duurzaam ondernemen geregeld dat hun ambities worden:

ingeperkt door overheidsbeleid. Zo hebben ‘groene’ overheidsambities nog niet geleid tot een ommezwaai in overheidsbeleid waarbij vervuilers betalen en vergroeners worden gestimuleerd en beloond. Dat is intussen wel cruciaal, als het de overheid menens is met haar duurzaamheiddoelstellingen. Innovatieve groene bedrijven merken óók dat bestaande verenigingen nog niet scherp genoeg voor hun belangen opkomen.

Sterker: er is momenteel geen organisatie die uitsluitend de belangen van de private sector vertegenwoordigt en behartigt, en die juist bedrijven profileert op het gebied van duurzaamheid. De koplopers vinden het cruciaal dat er zo’n – brancheoverstijgende – belangenbehartiger komt, die ondernemers helpt om hun duurzaamheidsdoelen voortvarender te realiseren. Door de groene speelruimte te vergroten.

Want de koplopers kunnen vanuit én namens het bedrijfsleven een nieuw geluid laten horen, steunpilaar zijn bij het werken aan een duurzame samenleving. En dat is volgens De Groene Zaak waardevol, gezien de cruciale rol van het bedrijfsleven in de verduurzaming van Nederland. De Groene Zaak stelt overigens nadrukkelijk open te staan voor samenwerking met bestaande organisaties. Met de speech van Bernard Wientjes op Big Improvement Day (zie ook dit eerder bericht) in gedachte lijkt daar ook ruimte toe.

Founding partners van De Groene Zaak:

Ahrend, Albron, Antropia, ASN Bank, Athlon Car Lease, AT Osborne, Between-us, Climate Neutral Group, Coram, Deerns, Dutch, Eneco, Enviu, Etopia, Experience Island, van Gansewinkel, van Houtum papier, InterfaceFLOR, JPvS advies, Klostermann, Menzis, Move Next, MultiCopy NL, Nationale Postcode Loterij, Noordhoff Uitgevers, OVG, Paulussen advocaten, Koffiebranderij Peeze, Plugwise, Tendris, TNT, Triodos Bank, Qurrent, Wessanen

Voor meer informatie zie de website van De Groene Zaak

Nog 2 dagen #dvdd: duurzame bedrijven

dagvandeduurzaamheidlogoMet nog 2 dagen te gaan tot de dag van de duurzaamheid is het tijd voor mijn top 15 van duurzame Nederlandse bedrijven (in willekeurige volgorde).

  1. ASN-bank, een van de twee duurzame banken die Nederland rijk is.
  2. Triodos bank, de enige zelfstandige duurzame bank die Nederland rijk is en inmiddels ook multi-national met vestigingen in onder andere België, Spanje en het Verenigd Koninkrijk. Winnaar van de Financial Times Sustainable Bank of the Year Award 2009.
  3. Tendris, een duurzame initieringsmaatschappij. Moederbedrijf van onder andere Lemnis Lightning, Visa GreenCard en GreenBookings.
  4. Dutch Spirit: duurzame mode & maatpakken, onder andere het sustainable suit.
  5. Search bv. ingenieursbureau, laboratorium en opleidingsinstituut op gebied van Maatschappelijk Verantwoord Ondernemen (MVO)
  6. Tony’s Chocolonely: Fair Trade op weg naar slaafvrije chocolade
  7. OVG Duurzame projectontwikkelaar.
  8. TNT, vooral het Planet Me initiatief is inspirerend.
  9. GreenChoice: duurzame energie met milieukeur.
  10. AgroFair: importeur van Fair Trade fruit.
  11. Verkade: Fair Trade chocolade van een A-merk
  12. Eneco: een van de weinige traditionele energiebedrijven die daadwerkelijk om gaat richting duurzame energie, in woord en daad.
  13. E-Traction: producent van zeer energiezuinige elektrische aandrijfsystemen voor o.a. elektrische voertuigen. Zie ook MIT Technology Review van april dit jaar.

Nummer 14 en 15 volgen overmorgen, want daar ga ik op werkbezoek met mijn directeur-generaal 🙂

Ontbreekt er een bedrijf of heb je een ander bedrijf dat volgens jou in de lijst thuishoort, laat het weten in de commentaren.