Gisteren eindelijk naar Das Leben der Anderen (2005) geweest in het Filmhuis Den Haag. De film stond al een hele tijd op de verlanglijst, maar het was er tot nu toe niet van gekomen. Zeker de moeite waard. De film geeft een sober portret van de nadagen van de DDR. Goed acteerwerk en het verhaal weet behendig langs een aantal clichés te manoeuvreren.
Ook de obsessie om alle informatie over anderen te verkrijgen en daarmee het volledig gebrek aan privacy van de DDR-burgers valt op. Waarbij ik me wel afvroeg hoe het komt dat we in het ‘vrije westen’ deze privacy nu op twee manieren overboord aan het gooien zijn:
- Uit angst voor criminaliteit en terrorisme. Onder het motto wat heb je te verbergen? Terwijl naar mijn mening de juiste vraag zou zijn: Wat wil ik jou vertellen en waarom zou jij (of de staat) meer willen en mogen weten dan ik kwijt wil?
- Internetbedrijven (en andere) slaan bergen informatie op met als ultieme doel wat Eric Smidt van Google omschrijft als “totale informatie” (dat streefde de DDR ook na…).
Krispy's Blog 
Plaats een reactie