Kabinet tekent hoger beroep aan in Klimaatzaak

Staatssecretaris Mansveld heeft vorige week in een brief aan de Tweede Kamer laten weten dat het Kabinet in beroep gaat tegen de uitspraak van de rechter in de Klimaatzaak. De staat voert het vonnis wel uit en onderzoekt welke maatregelen hiervoor genomen moeten worden.

Als argumenten voor een hoger beroep voert het Kabinet zekerheid en eenheid in de rechtsvorming aan. Verder stelt het Kabinet:

In de uitspraak heeft de rechter voor het eerst overwogen dat de zorgplicht van de overheid een bepaalde minimale reductie van broeikasgassen in 2020 vereist. Het kabinet zet vraagtekens bij de omvang van de toetsing door de rechter van de aan de overheid toekomende beleidsruimte en de daarmee gepaard gaande afweging van uiteenlopende belangen. Aarzelingen zijn er ook over de wijze waarop de rechter daarbij het internationaal recht betrekt. Het gaat ondermeer om de vraag of internationale verdragen en afspraken, zoals het Kyoto Protocol, die zich niet rechtstreeks tot burgers richten en die open normen bevatten op deze wijze kunnen doorwerken in het Nederlands recht. Tevens wil het kabinet een oordeel van een hoger rechtscollege over de wijze van invulling van de zorgvuldigheidsnorm.

Hoger beroep hoeft niet slecht te zijn voor Urgenda. Het biedt Urgenda bv. de mogelijkheid om ook in beroep te gaan om niet ingewilligde eisen te laten heroverwegen in hoger beroep. Het is op moment van schrijven nog onduidelijk of Urgenda ook hoger beroep aantekent.

Open waanlink

Toevoeging 8 september: inmiddels wordt van verschillende kanten gepleit om niet in hoger beroep te gaan, maar in cassatie. Daarmee zou het Kabinet zich neerleggen bij de uitspraak dat er meer CO2 reductie nodig is en tegelijkertijd juridisch bezwaar kunnen aantekenen tegen de wijze waarop dit door Urgenda en haar mede-eisers geforceerd is.

Dit bericht is een bewerking van een eerder gepubliceerd als open waanlink op Sargasso.

Is de uitkomst van klimaatsceptisch onderzoek reproduceerbaar?

Dat is de vraag die een groep klimaatwetenschappers zichzelf heeft gesteld. Ze hebben 38 studies van klimaatsceptici genomen met als hypothese dat de conclusies van deze 38 studies juist zijn. Om vervolgens te kijken of ze de resultaten van het onderzoek konden reproduceren en de hypothese konden falsifiëren. Kortom, de goede oude combinatie van de wetenschappelijke basisprincipes reproduceerbaarheid en falsifieerbaarheid.

Om een lang verhaal kort te maken:

It didn’t go well for the contrarian studies.

De onderzoekers stellen overigens dat de gevonden vergissingen geen kwestie van kwaadwillendheid hoeven te zijn. Het artikel is hier beschikbaar onder open access.

Open waanlink

Dit bericht is eerder gepubliceerd als open waanlink op

Australische milieubeschermers bereiden klimaatzaak voor

De uitspraak in de zaak van Urgenda tegen de Nederlandse overheid over gebrek aan klimaatbeleid krijgt een vervolg in Australië. Advocaten van Environmental Justice Australia bereiden momenteel een soortgelijke civiele rechtszaak voor tegen de Australische overheid. Daarmee lijkt de Nederlandse uitspraak dus daadwerkelijk juridische kansen te bieden in Australië.

Een vonnis in lijn van de Nederlandse klimaatzaak kan een forse impact hebben op het Australische klimaatbeleid. Australië streeft naar 5% CO2-reductie in 2020 t.o.v. 1990, terwijl de Nederlandse rechter oordeelde dat ontwikkelde landen voor 2020 ten minste 20% CO2-reductie behoren te halen. Door het schrappen van de CO2 belasting en het verwateren van de duurzame energiedoelen in Australië zijn de CO2-emissies van de energiesector ook weer aan het stijgen.

Dit bericht verscheen eerder als open waanlink op Sargasso.

Fossiele energiebedrijven ‘zouden verplicht in CO2 opslag moeten investeren’

Bedrijven die actief zijn in olie, kolen en gas zouden volgens wetenschappers van het Oxford Martin Safe Carbon Investment Initiative evenveel in CO2 opvang en opslag (CCS) moeten investeren als dat ze investeren in het zoeken naar nieuwe olie-, kolen- en gasvoorraden.

Myles Allen stelt dat de Bank of England en financiële toezichthouders de opslag van CO2 als een nieuwe klasse van activa moeten beschouwen. Inclusief de bijbehorende monitoring en financiële waardering:

If they are going to dig this stuff [CO2 houdende brandstofffen] up then they are going to have to show where they are going to store it.

Allen stelt dat CCS verplicht moet worden, zodat bedrijven als Shell bij het indienen van voorstellen voor het winnen van olie en gas duidelijk moeten maken waar ze de vrijkomende CO2 gaan opslaan. Op deze manier krijgt CO2 een prijs en ligt de verantwoordelijkheid bij degene die het probleem veroorzaakt i.p.v. bij de belastingbetaler.

Open waanlink

Dit bericht is eerder als Open waanlink op Sargasso gepubliceerd.

Wat betekent de uitspraak in de klimaatzaak voor Australië?

Ook in Australië, waar de regering Abbott bepaald niet milieuvriendelijk opereert, wordt met belangstelling naar de uitkomsten in de rechtszaak tussen Urgenda en de Nederlandse staat gekeken. Hoewel het rechtssysteem op een aantal belangrijke punten afwijkt denkt , Research Associate bij het Centre for Resources, Energy and Environmental Law van de Universiteit van Melbourne, dat de uitspraak nieuwe aanknopingspunten biedt.

ELDERS – The Netherlands has much broader laws than Australia around “standing”, which determines which people or groups have the right to sue over a particular issue. The Dutch standing laws explicitly recognise the right of environmental groups to bring an action to protect “the general rights of other persons”.

(…)

There has also been a reluctance by the Australian courts to find a causal nexus between climate change and the greenhouse gas emissions of individuals and organisations. The view that the role of the common law is to protect private rights and cannot be invoked to protect public rights or the environment has held sway.

Having said that, in Australia there have been no climate change actions based solely on tort to date, and therefore the laws have not been tested. If a group satisfies the standing test, then it may be able to meet the requirements of a tort action, in particular to prove a sufficient causal link between Australia’s greenhouse gas emissions and the harm caused to its people (present and future).

Australië heeft als doel voor 2020 5% reductie t.o.v. 1990. Terwijl de Nederlandse rechter in haar uitspraak reductie met minder dan 25% als onrechtmatige daad naar Urgenda beschouwt. Wanneer de Australische rechter dat zou volgen betekent dat een forse tegenslag voor de kolenambities van Australië en voor de (bruin)koolcentrales in Australië. De uitspraak biedt volgens Lake ook aanknopingspunten voor internationale juridische procedures tegen Australië, bijvoorbeeld door bewoners van eilandengroepen die onder dreigen te lopen door de stijgende zeespiegel.Bovendien zou het slagen van een dergelijke rechtszaak in Australië een grote steun zijn voor het door de VVD zo gewenste internationale draagvlak voor klimaatbeleid. Australië heeft de hoogste CO2 uitstoot per hoofd van de bevolking en staat in absolute omvang van de CO2 op de 18e plaats (beide schatting 2013, bron Wikipedia op basis van EDGAR).

Open waanlink

De wetenschappelijke basis van Laudato Si

Op Carbon Brief staat een uitgebreide rapportage over de wetenschappelijke basis van de Pauselijke encycliek Laudato Si. De rapportage beschrijft de lange voorgeschiedenis van de encycliek. Wetenschappers werden al meer dan een jaar geconsulteerd door Paus Franciscus over de wetenschappelijke inhoud van de encycliek:

Their influence can be found throughout the 184-page document, which some had speculated could be filled with theological obscurities rather than an empirical call to action on climate change.

They needn’t have worried. The apostolic exhortations and catechisms were relegated to second place behind the Pope’s concerns about melting ice caps, methane gas and carbon credits.

Open waanlink

Dit bericht is oorspronkelijk gepubliceerd als open waanlink op Sargasso.

Lewis en Crok over klimaatgevoeligheid – meer gevoel voor p.r. dan voor wetenschap

Lezenswaardig uitleg over cherry picking in het recente rapport van Lewis en Crok voor de Britse Global Warming Policy Foundation (GWPF) en de Groene Rekenkamer.

De commentaren hier gaan dicht. De discussie voer je maar met de klimaatspecialisten op Klimaatverandering.

Klimaatverandering

Vandaag presenteren de Britse Global Warming Policy Foundation (GWPF, een “denktank” die al jaren actief is in de campagne tegen de klimaatwetenschap) en de Nederlandse Groene Rekenkamer in Nieuwspoort een rapport van Nic Lewis en Marcel Crok. Met dit rapport ontdoet Lewis zich overtuigend van de wetenschappelijke geloofwaardigheid die hij zo’n jaar geleden verkreeg.

Toen verscheen in Journal of Climate een artikel van zijn hand: “An Objective Bayesian Improved Approach for Applying Optimal Fingerprint Techniques to Estimate Climate Sensitivity.” Het werd met interesse en ook wel enige scepsis ontvangen in de wereld van de klimaatwetenschap. Scepsis, omdat een nieuweling die zich meldt met een nieuwe benadering die een klimaatgevoeligheid opleverde die wat afweek van wat de gangbare wetenschap zegt, nu eenmaal wat te bewijzen heeft. In de loop van het jaar kwamen er diverse vragen op: over verschillende invoerparameters die Lewis gebruikte, waarom zijn berekeningen stoppen in 2001…

View original post 1.180 woorden meer