Krispy's Blog

Na het nee van Frankrijk, heeft ook Nederland met overweldigende meerderheid tegen de Europese grondwet gestemt. Mijn felicitaties voor het nee-kamp, ze hebben een goede campagne gevoerd en de voorstanders vanaf het begin in de verdediging gedrongen.

De voorstanders hebben de verdedigende rol, mijns insziens, aan zichzelf te danken (inclusief ondergetekende). De opmerkingen over Balkanisering (Donner), kom maar niet stemmen als u het niet snapt (oa. Bot en Lubbers) en het impliciet tot rascisten en communisten uitmaken van tegenstanders (Jozias van Aartsen), door prominente voorstanders werkte daarbij niet mee. Die morele druk heeft zich als een boemerang tegen de voorstanders gekeerd. Net als de kansloze actie van Minister ‘ik vind folderen niet leuk’ Zalm, om op dinsdag alsnog te gaan folderen, en de opmerkingen van minister Brinkhorst (van D66 notabe) dat het onderwerp te moeilijk is om uit te leggen. Had er dan meer dan 2 a 3 weken voor uitgetrokken…

Het Europese integratieproces loopt ondertussen een forse deuk op en de kloof tussen burger en politiek, die al in 2002 duidelijk naar boven kwam in Nederland staat weer boven aan de politieke agenda. Om te beginnen bij het Europese integratieproces: hier zijn meerdere lezingen van, volgens de een is er niets aan de hand en moet het ratificatieproces in andere landen doorgaan. Want zolang minimaal 20 van de 25 lidstaten ratificeren, kunnen zij besluiten om de grondwet van kracht te laten worden. Blair heeft al aangekondigt van een referendum af te zien bij een Nederlands nee, dat maakt de kans dus klein dat deze weg gevolgd wordt. Waarschijnlijker is dat Blairs oproep tot bezinning op de toekomst van Europa gehoor vind, en dat het huidige voorstel morsdoodis.

Bij heronderhandelingen zijn er echter ook wel wat problemen te overwinnen, ten eerste hebben meerdere landen al geratificeerd, waarom zouden zij instemmen met nieuwe onderhandelingen? Maar belangrijker is het gebrek aan eensgezindheid onder de tegenstemmers, ruwweg heb ik vier groepen horen langskomen:

1. Een groep die voor Europa is, maar deze grondwet te ver vindt gaan, en terug wil naar pure economische integratie
2. Een groep die voor Europa is, maar vind dat deze grondwet niet ver genoeg gaat
3. Een groep die tegen Europese integratie is.
4. Een groep die het huidige kabinet wilde afrekenen op vraagstukken uit het verleden

Welke van de drie groepen moet gehoord worden bij nieuwe onderhandelingen? En welk van deze groepen staat het sterkst in Europees verband? En staat die groep sterk genoeg in alle 25 lidstaten? Aangezien ieder land z’n veto behoudt (het verdrag van Nice blijft gewoon van kracht), kan één land daarbij roet in het eten gooien…

De kloof tussen politiek en burger is voor een andere keer. Die veenbrand komt vanzelf weer boven.